 | | | | | | | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
چرا قوانين مربوط به منع مصرف سيگار در ايران رعايت نمی شود؟ | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
استعمال دخانيات، به ويژه در ميان نوجوانان، يک معضل جهانی است و به تازگی اولين عهدنامه جهانی بهداشت، کنوانسيون کنترل و مهار دخانيات، جنبه اجرايی پيدا کرد. از 168 کشور جهان که اين عهدنامه را امضا کرده اند پارلمان 58 کشور، از جمله ايران، آن را تصويب کرده اند. اين کشورها اکنون موظف هستند قوانين منع استعمال دخانيات خود را با قاطعيت اعمال کنند. هر ساله پنج ميليون نفر در سراسر جهان در اثر استعمال دخانيات جان خود را از دست می دهند و گفته می شود که اين آمار تا سال 2020 دو برابر خواهد شد. در همين حال، بنابر تخمين وزارت بهداشت ايران، مرگ و مير ناشی از مصرف دخانيات سالانه ۵۰ هزار نفر است که در بيست سال آينده به ۲۰۰ هزار نفر در سال افزايش خواهد يافت. در زمينه شمار مصرف کنندگان سيگار در ايران آمار مختلفی ارائه می شود و حتی گاه آمار وزارت بهداشت از سوی مراجع ديگر تکذيب می شود. اما آنچه همه اين مقامات اذعان دارند افزايش تعداد مصرف کنندگان سيگار به ويژه در ميان نوجوانان است. آمار در ايران گفته می شود سالانه 15 ميليارد نخ سيگار در ايران دود می شود و بيش از ۹ ميليون نفر سيگار می کشند. وزارت بهداشت در سال 1382 گزارشی منتشر و اعلام کرد که استعمال دخانيات در ايران افزايش چشمگيری داشته است که هزينه سالانه درمان بيماری های ناشی از مصرف آن حدود دو تا سه هزار ميليارد تومان برآورد می شود. بر اساس آمار رسمی، حدود ۷/۱۱ درصد جمعيت بالای ۱۵ سال و ۵/۲ درصد زنان در ايران سيگاری هستند. جمعيت مبارزه با استعمال دخانيات نيز می گويد 6/3 درصد دانش آموزان دختر و پسر به صورت موقتی و 4 درصد به صورت دائمی و روزانه سيگار می کشند. در حالی که مسئولان مبارزه با دخانيات آمار ايران را در مقايسه با ميانگين مصرف جهانی بالا نمی دانند، کاهش سن مصرف کنندگان و رشد استفاده آن در ميان زنان را نگران کننده توصيف می کنند. آنها همچنين می گويند که شرکت های دخانی با هدف شيوع مصرف سيگار در ميان کودکان و نوجوانان در مقابل مدارس آدامس های حاوی تنباکو (وينستون) می فروشند. دولت ايران در تابستان سال جاری لايحه ای را تصويب کرد که بر اساس آن فروش مواد دخانی به افراد زير ۱۸ سال ممنوع و استعمال دخانيات در اماکن عمومی مسقف، وسايل نقليه عمومی و محل کار قدغن شده است. اما اين ممنوعيت ها در عمل مورد بی اعتنايی قرار می گيرند و تاثير کمی داشته اند. نظر شما چيست؟ چرا منع مصرف سيگار به طور عمومی مورد بی اعتنايی قرار می گيرد؟
امروزه يکی از پر درآمدترين تجارت ها تجارت مواد مخدر است. ازمعروفترين اين مواد سيگار است که مانند موارد ديگر غيرقانونی نيست. اين امر موجب شده تا شرکتهايی از اين راه پول خوبی به جيب بزنند ولی قربانی اصلی کيست؟ به نظر من قربانی اصلی جوانان بيچاره هستند که بدون اطلاع از عواقب کار دخانيات استعمال می کنند. در اول مصرف سيگار فقط يک تفريح است و همه می گويند که ما به سيگار معتاد نمی شويم. پس دليل اصلی عدم منع سيگار در آمد های مالی است. محمد رضا جليلی - تهران در کشوری که ابتدايی ترين حقوق انسانها پايمال ميشود ديگر چه جائی برای مشکل سيگار و رعايت قوانين مربوط به آن باقی ميماند؟! اردلان - تهران در جامعه ايران که تفريح نيست جوانان لااقل دلشان به همین خوش است که می توانند آزادانه سيگار بکشند و کسی مزاحم آنها نيست... طهمورث - دالاس به نظر من تا ممانعيت جدی و آگاهی صحيح و درست در اين مورد صورت نگيرد نمی تواند کاميابی در اين مورد صورت گيرد. عنايت الله - کابل به نظر من مصرف دخانيات بايد آزاد باشه مگر در شرايط حياتی. درست است که اين کار به سلامت ديگران لطمه می زند ولی خيلی از کارهای ديگر هم به جامعه لطمه ميزند. البته فکر می کنم بايد افراد سيگاری هزينه موثر اين لطمه رو بپردازند... محمد - تهران علت اساسی اينکه اين قوانين از طرف مردم رعايت نمی شوند، عدم اطلاع رسانی و فرهنگ سازی صحيح از طرف مجامع دولتی است و اين موضوع نيز ناشی از اين امر است که متاسفانه تمهيداتی که هر از چندگاهی از طرف دولت صورت ميگيرد، ناشی از احساس فشار از سوی مجامع بين المللی بوده و هدف، بهبود وضعيت عمومی نيست. فرزاد - زنجان به نظر من سيگار خود به خود نوعی کشش در بين جوانان ايجاد کرده و آن به دليل طوفانهای سخت عاطفی است. در واقع جوانان از ميان بد (سيگار) و بدتر(خود کشی و مواد مخدر) بد را انتخاب می کنند و اين مايه تاسف و رنج ماست. به نظرم بهترين روش هم ايجاد موقعيتهای تخليه روحی برای جوان خصوصا ورزش است. در مورد خانمها هم بايد آموزشها زيادتر باشد. متاسفانه برای زنان فقر آگاهی در اينجور زمينه ها بيشتر است... نازنين - اصفهان مگر توی ايران چی رعايت ميشه که کشيدن سيگار رعايت بشه يا نشه. آرش - بلژيک شايد دليلش اين باشه که بازار دست بريتيش امريکن توباکو است و اونها نميخواهند محدوديتی در مصرف سيگار باشه. اسماعيل ه. - تهران چون ايران خودش از راه فروش سيگار پول خوبی بدست می آورد، به همين دليل اگر فروش سيگار را ممنوع کند مسلما ديگر سودی بدست نمی آورد. به همين خاطر منع مصرف سيگار به ضرر ايران است. فريد - تهران هر وقت که فرهنگ رعايت حقوق ديگران را پيدا کرديم مطمئنا ديگر در فضاهای بسته سيگار نمی کشيم و بقيه را نيز در معرض خطر قرار نمی دهيم. هنگامی که اين آگاهی اوليه را نداريم که حقوق مسلم و اوليه همسر و فرزندمان را رعايت کنيم و سيگارمان را در فضای خارج خانه بکشيم چطور انتظار داريد که حقوق اوليه غريبه ها را رعايت کنيم و در فضاهای بسته مثل تاکسی اتوبوس رستوران مدرسه محيط کار و ... سيگار نکشيم. به اميد آنروز . احمد - تهران وقتی که در جامعه تفريح سالم و با نشاط کم باشد مصرف دخانيات افزايش می آيد. از سوی ديگر عدم توجه دولت در ترويج فرهنگ ضد سيگار موجب مصرف بی رويه آن است. جای يادآوری است که اعتياد به مواد مخدر و همچنين داروهای آرام بخش مطمئنا موجب مصرف بيشتر سيگار می شود. محسن - هلسينکی در جامعه ای که قوانين بين المللی و حقوق بشر اوليه انسانها مورد بی اعتنايی قرار می گيرد، بی اعتنايی به منع مصرف سيگار چيزی بی اهميت است. سعيد - تهران | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
صفحه اصلی صدای شما
برخی نظرات خوانندگان
