ايران و سوريه می گويند 'با چالش های زيادی' روبرو هستند

نخست وزير سوريه روز گذشته در جريان سفرش به تهران گفت: "با توجه به اين که در حال حاضر چالش های فراوانی عليه جمهوری اسلامی و سوريه مطرح است ... لازم است دو کشور جبهه ای مشترک تشکيل داده و با هم به پيش بروند."

محمد رضا عارف، معاون اول رئيس جمهوری ايران، نيز روز گذشته در ديدار با ناجی عطری، نخست وزير سوريه در تهران گفت: "قطعا جاهايی که برادران سوری ما با مشکلاتی مواجهند، مردم ايران با توجه به تجربيات فراوانشان به آنها کمک خواهند کرد."

اسکات مک للان، سخنگوی کاخ سفيد، در واکنش به ايجاد جبهه مشترک ايران و سوريه گفته است: "مشکل اين دو کشور آمريکا نيست بلکه با کل جامعه بين المللی است. سوريه و ايران تعهدات بين المللی دارند که بايد نسبت به آنها پايبند باشند."

موضوع " تشکيل جبهه ای مشترک عليه چالش ها و تهديدات عليه ايران و سوريه" همچنين مورد بررسی رسانه ها غربی قرار گرفته است.

روزنامه گاردين، چاپ لندن، در شماره امروز خود به نقل از يک مقام بريتانيايی، آورده است: "اين جبهه احتمالا فقط يک پيوند مصلحتی است. چون هر دو کشور در شرايط فعلی احساس می کنند بايد يکديگر را تقويت کنند."

نظر شما چيست؟
آيا ايران و سوريه را دو ملت نزديک به هم می دانيد؟ در حالی که آمريکا و برخی از متحدينش سوريه را عاملی متزلزل کننده در خاورميانه می دانند، تشکيل جبهه ای مشترک با اين کشور را چگونه می بينيد؟ عماد مصطفی، سفير سوريه در سازمان ملل متحد، روز گذشته اتحاد ميان ايران و سوريه عليه هر کشور ديگر به ويژه آمريکا را رد کرد. با توجه به اين که مقامات سوری اصرار جدی به مشارکت در ائتلافی ضد آمريکايی ندارند، هدف ايران از دفاع از سوريه می تواند چه باشد؟ آيا آمريکا تشکيل جبهه ای مشترک ميان ايران و سوريه را تهديدی جدی می داند؟

با استفاده از پنجره سمت چپ نظرات خود را با ما در ميان بگذاريد. لطفا به بيانی کوتاه و به زبان و خط فارسی بنويسيد.

نظرات شما

بايد قبول کنيم که با توجه به در پيش بودن تحريم سوريه توسط آمريکا و نياز ايران به يافتن بازار خارجی از جهت اقتصادی و از جهت بين المللی نيز اختلافات و يا به زبان بهتر دشمنی آمريکا و به خصوص اسرائيل با سوريه و متعاقبا ايران، روابط اين دو کشور را پراهميت تر می کند. پس علاوه بر حفظ اين رابطه در حفظ و تقويت آن نيز کوشيد در اين شرايط که ايران نياز شديدی به پشتيبان دارد حتی سوريه نيز می تواند پشتيبان خوبی باشد تا آمريکا از موضع خصمانه خود عقب نشينی کند... مهدی - برازجان

تا کنون که فقط سوريه بوده که از کمکهای يک طرفه ايران استفاده کرده است... عديد - بايرن (آلمان)

نه تنها برای امريکا بلکه برای جهان دردسرساز است. هر انسانی که از الفبای سياست و ديپلوماسی چيزی بداند می فهمد که ايالات متحده در شرايط کنونی امکان حمله ديگری را بر عليه ايران ندارد... اما با تهديدات ميان تهی خود ايران را به سويی سوق داد و ميدهد که بدبختانه برای جهان و منطقه زهرناک است. ساختن جبهه واحد سوريه و ايران نيز يکی از پی آمد های همين تبليغات ناسنجيده است. اين جبهه لبنان را به يک جنگ ديگر کشانده و فلسطينی ها را برای رسيدن به آخرين آرزوی شان سد خواهد کرد و اسرائيل را به مداخله در لبنان مجبور و به اين صورت پای امريکا را يک بار ديگر در حالت ناچاری اش به مداخله خواهد کشاند که با اين کار نه تنها دموکراسی در شرق ميانه تعميم نخواهد يافت بلکه جبهه واحد اسلام گرايان افراطی را سبب خواهد شد. اگر کشورهای جهان و ملل متحد به موقع در مورد عادی ساختن روابط جهانی عمل نکنند آينده خون باری را انتظارخواهيم داشت... پولاد - هلند

من فکر ميکنم که اگر حتی منظور از وحدت دو کشور برای مقابله با تحديدها و يا تهديد ها باشد، کشور سوريه حداقل انگيزه مبارزاتيش، بازپس گيری بلنديهای جولان ميباشد. ابراهيمی - مشهد

به نظر من تشکيل يک جبهه مشترک بين ايران و سوريه ميتواند بسيار کارامد باشد، به طوريکه اين کارايی را ميتوان از اولين واکنشهای امريکا نسبت به اين موظوع دريافت، البته بنده مايل به برقراری يک اتحاد وسيع و همه جانبه ميان ايران و کشورهای منطقه از جمله(سياسی, نظامی, اقتصادی) ميبا شم، زيرا در صورت ايجاد اين توافق دوباره شاهد لشکرکشی امريکا به منطقه نخواهيم بود. البته بنده در ضمن قبول اين نکته که کشورهای منطقه خصوصا کشورهای عربی هنوز به اين درجه از شعور سياسی نرسيده اند، بايد اين نکته را يادآور شوم که غربيها همواره با به قدرت رسانيدن حاکمانی که فاقد درک و شعور سياسی بوده اند از جمله (صدام) باعث بی ثباتی منطقه شده اند... در اخر اين نکته را يادآور شوم که من با وجود تمام انتقاداتی که نسبت به حکومت و نوع سياستهای کشورمان دارم، اما مخالف هرنوع دخالت خارجيها در ايران ميباشم... شهبازی - تهران

بين ايرانيان و اعراب هرگز دوستی نبوده و نخواهد بود. تشکيل جبهه مشترک در راستای تبليغات اين دو کشور و عامل غارت هر چه بيشتر بيت المال کشور به نفع گروههای تروريستی همچون حزب الله خواهد بود و آمريکا هيچگونه نگرانی نخواهد داشت. سيامک - رشت

بايد يپذيريم سوريه برای سياستهای نظامی و هسته ای ايران مانند يک نسخه پشتيبان عمل خواهد کرد. سياست ايالات متحده با فشار بر حکومتهای ارتجاعی تا آنجايی راهبردی خواهد بود که باعث رشد اين گونه دولتها نشود. بايد دانست که مهمترين عامل اختناق و آنارشيزم دولتی در يک کشور وجود تهديد خارجيست و دولتهايی مانند دولت ايران که بسيار زيرکانه از احساسات ميهن پرستی ايرانيان در جهت تيره کردن محيط بيرون و دوست جلوه دادن کشورهايست که درتمامی تصميمات شورای اعراب بر عليه ما دوستی خود را بسيار بارز نشان داد! آيا ما با داشتن چنين دوستان صميمی و برادری ديگر نياز به دشمن داريم؟! محسن - تهران

اتحاد سوريه و ايران مطلب تازه نيست اما عنوان کردن آن در اين شرايط حساس زمينه تبليغات منفی برای اين دوکشور محسوب ميشود و آمريکا علاقه دارد موضع اتحاد دو کشور مطرح شود تا بهره برداری سياسی بنمايد... شاکر - تهران

ايران و سوريه دو کشور مستقل و بدون وابستگی به قدرتهای شرق و غرب ميباشند. آقای بوش از همين جريان ناراحت است... آذر - اهواز

زمانی که دو کشور دارای يک دشمن مشترک شوند آنوقت بين آنها اتحاد به وجود می آيد و در شرايط کنونی برای آمريکا اين اتحاد دردسر ساز خواهد شد. ايران و سوريه از لحاظ نوع تفکر اسلامی با هم دارای شباهاتی هستند و اين شباهتها باعث می شود که اتحاد بين آنها بر خلاف فلسطين که دارای شباهت کمتری با ايران هست... الکس - مشهد

ما ايرانيها اگر در بدترين شرايط چه از لحاظ اقتصادی سياسی و اجتماعی هم که باشيم تحمل حضور نظامی کشور بيگانه ای مانند امريکا که افکار زورگويانه اش بر همه دنيا ثابت شده است را نداريم... مردم ايران طالب جنگ نيستند. آرش - اصفهان

مخالفت دولت ايران با روند صلح بسيار اشتباه است. ما با آمريکا و اسرائيل دشمنی نداريم ولی اگر به ما حمله کنند شديدا دشمن آنها خواهيم بود. رضا - تهران

در دنيای مدرنی که دموکراسی را با جنگ و بمب و اورانيوم رقيق شده صادر می کنند، بايد اتحاد بين دول اسلامی بيشتر باشد.... مهدی - اصفهان

جبهه مشترک ايران و سوريه مسلما به سود ايران تمام خواهد شد. با توجه به اين که در حال حاضر ايران بيش از سوريه مورد تهديدهای بين المللی است (به خاطر مسائل هسته ای و غيره) با اين تکنيک بخشی از بار منفی خود را به سوريه منتقل خواهد کرد... ذاکری - تهران

اتحاد سوريه و ايران سابقه ۲۵ ساله دارد. اگرجه فرهنگ عرب و فارس دارای تضادهای تاريخی ميباشد - ولی اتحاد سوريه و ايران در اين زمان يک حرکت مثبت و آينده ساز برای ساير کشورهای خاورميانه خاصه اسلامی در ايجاد يک پارچگی و متحد شدن در امور اقتصادی - سياسی - نظامی و يکگانگی خواهد بود. بهروز لطيف - لندن

سوريه و ايران برگ برنده اصلی که مردمانشان باشد در دست ندارند و حال زمان حساب پس دادن فرا ميرسد... اتحاد بين سوريه و ايران کاری از پيش نمی برد چنان که قوی ترين آ نها پيمان ورشو بود که بر باد شد... سينا - نانت (فرانسه)

مطمئنا ايران و سوريه هدف جديد و مهمی يافته اند و منافع آمريکا را با قدرت بيشتری هدف قرار خواهند داد. آمريکا اهداف خود را ابتدا با زبان خوش و با فريب و اگر موفق نشد با زور به کرسی می نشاند. ايران و سوريه بايستی هزينه آمريکا را بسيار بالا ببرند، بنحويکه زورگويی برای آمريکا نفعی نداشته باشد. دموکراسی و ساير فريبها اهرمهايی بوده که تا دنيا بوده است از آنها برای چپاول کشورهای ضعيف استفاده شده... علی - اصفهان

ايران هرگز نمی تواند با يک کشور عرب دوست باشد. اين خطای سياستمداران ايران است که چنين توهمی ايجاد می کند.... محمد رضا - کوالالامپور

به نظر من در صورت حمله آمريکا به هر کدام از اين دو کشور هيچ يک توان دفاع از ديگری را ندارد و تنها به نظاره سقوط حکومت ديگری می نشيند. به اين اميد که شايد آمريکا به کشور آنها حمله نکند... حسن - تهران

اتحاد سوريه و ايران مطلب تازه ای نيست. اما عنوان کردن آن در اين شرايط حساس زمينه تبليغات منفی برای اين دوکشور محسوب ميشود. آمريکا علاقه دارد موضوع اتحاد دو کشور مطرح شود تا بهره برداری سياسی از آن بنمايد. ايران و سوريه، دو کشور دشمن اسراييل هستند وبا تضعيف اتحاد آنها، اسراييل فرصت تقويت خود را خواهد داشت. شاکر انصاری - تهران

جبهه مشترک ايران و سوريه که اخيرا شکل آشکارتری بخود گرفته حداقل در اوضاع فعلی از روی دستپاچگی بوده و بيشتر نشانگر وخامت و ضعف شديد ايران و سوريه در سطح بين المللی است و نه از روی ابتکار عملی که بتواند آمريکا را به دردسر بيندازد. با احتمال قريب به يقين می توان گفت سرانجام سوريه در مواجهه با فشارهای آمريکا و اسرائيلف ايران را تنها خواهد گذاشت و مصلحت خود را در کوتاه آمدن و مصالحه خواهد ديد . چرا که نقاط مشترک ميان ايران و سوريه بسيار کمتر از آن است که بتواند اين جبهه مصلحتی را حفظ کند. علی - گچساران

آيا در افغانستان و عراق در حال حاضر دموکراسی برقرار نيست؟ پس بياييد واقعيت و نتايج کار را بررسی کنيم و تحت تاثير تبليغات پوچ حکومت ايران قرار نگيريم. کوشا - اصفهان

دعوا، دعوای قدرت است و اتحاد ها هم برای کسب همان قدرت. بيچاره مردم ايران و سوريه که حکومتهايی اين چنين دارند. تصور انديشيدن حاکمان به منافع ملی، کودکانه ترين تصور ممکن است. آنها تنها به حفظ منافع خود و تسلط بر منابع ثروت و قدرت در منطقه می انديشند. اين جبهه چه مشترک باشد چه نباشد، چه حقيقی باشد چه مصلحتی، جبهه مردم اين دو کشور نيست. سعيد - تهران

ايران از سالها پيش به حمايت از سوريه ميپرداخته و هم اکنون هر چه بيشتر در حال تحکيم اين حمايتها است. سوريه برای ايران کشور بسيار با اهميتی است. از طرفی نزديکترين موافق و همراه ايران در منطقه است و اين نزديکی حتی با وجود جريانهای پرنفوذ پان عربيست و حضور اسراييل و قدرتنمايی آمريکا در خاورميانه همچنان پررنگ است. زمانی که جريان افراطی صدام با انگيزه های ناسيوناليستی سعی در اشغال ايران داشت، سوريه به عنوان مخالف جريان پان عرب و يک نقطه اطمينان برای ايران، از اهميت بالايی برخوردار بود و دست ايران را برای انجام مانورهای سياسی در منطقه باز نگه ميداشت و اين در حالی است که هنوز هم سوريه به عنوان يک نقطه اطمينان برای ايران مطرح است. همچنين سوريه با وجود مرزهای مشترک با اسراييل، يکی از مخالفان سرسخت اسراييل است و با جلوگيری از نفوذ سياسی اسراييل در منطقه، مانع دستيابی اسراييل به عمق استرتژيک و کارکرد سياسی در خاورميانه شده است. از طرفی ديگر سوريه با وجود اختلاف نظرهای شديد با آمريکا و اسراييل، همچنان در مذاکره را با آنها باز نگه داشته و اين مزيتی است که ايران از آن بی بهره است و به عقيده من ايران بايد اين قابليت سوريه را حفظ کند. به هر حال به نظر من ايران در اين اتحاد از سوريه انتظا ر کمک چندانی ندارد. بلکه بيشتر در نظر د رد به اين متحد نزديک خود کمک رسانی کند و تجربيات سياسی و امنيتی خود را در اختيار سوريه قرار دهد تا در بحرانهای نزديک و پيش رو لااقل خيالش از اين نقطه اطمينان راحت باشد. هرچند به نظر من اعلام اين چنينی مسأله به اين شکل احتمالا باعث تضعيف بيشتر موقعيت سوريه نزد آمريکا شده و در اعلام اين مسأله ظرافت و سليقه خاصی از سوی مقامات دو طرف بکار نرفته است. مجيد - اصفهان

حمله نظامی به سوريه برای آمريکا بسيار آسانتر از حمله به ايران است. اينطور که معلوم است دولت جورج بوش هم قصد دارد از آسان به مشکل شروع کند. افغانستان، عراق ، سوريه و بعد ايران. سياست دولت بوش در وهله اول يکپارچه کردن کشورهای عرب منطقه و فيصله دادن به دعواهای داخلی آنهاست. از جمله مساله فلسطين و اسراييل.وقتی که کشورهای عربی متحدالشکل و يکدست شدند آنوقت ميتوان حداکثر فشار را بر روی ايران وارد کرد و از اسراييل و ساير کشورهای عربی هم در اين راستا بهره جست. آمريکا تا تکليف کشورهای عربی را معلوم نکند به سراغ ايران نخواهد رفت. آمريکا ابتدا بايد از نفوذ ايران در منطقه بکاهد و بعد بفکر حمله به خود ايران بيافتد و سوريه کشوريست که ايران در آن نفوذ فراوان دارد همانند عراق. آمريکا قصد دارد ابتدا شاخ و برگهای اين درخت تنومند را که در ايران ريشه دارد قطع کند تا بعد بتواند به خود ريشه بزند. سينا - تهران

در اين بازی شطرنج تا حالا ايران کيش بود ولی با اين عمل ايران به آمريکا يک کيش در عراق داد که برای جلوگيری از نفوذ آمريکا از سمت عراق خيلی استراتژی خوبی است. هرچند اين استراتژی از زمان جنگ ايران و عراق هم بوده است. ولی در کل در جواب يک نفر که نوشته بود... من و خيلی از ايرانيان به هيچ وجه حاضر به ديدن چکمه پوشان بيگانه در کشور و خاکمان نخواهيم بود. ما دوست نداريم تاريخ تکرار شود و چنگيز و اسکندر بار ديگر به ايران يورش ببرند و کشور ما را حداقل برای نيم قرن ديگر عقب اندازند. اگر مشکلی در داخل هست بدست مردم بايد حل شود و به دولتهای خارجی هيچ ارتباطی ندارد. مردم هم هيچ وقت از آمريکا درخواست برای ميانجی گری نخواهند کرد چون همه دنيا ديگر زورگويی های آين پليس و ميانجگر دنيا را ديده است و می شناسد. مشکلات ايران فقط بدست ايرانی حل می شود. امير - تهران

به نظر من سوريه از نظر سياسی، نظامی واقتصادی کشور چندان مهمی در خاورميانه محسوب نمی شود و از سوی ديگر آمريکا اهرم های ديپلماتيک زيادی برای کنترل اين کشور در اختيار دارد. اما مسئله ايران کاملا متفاوت است و به نظر می رسد دقيقا به همين دليل است که تغيير ساختار حاکميت در ايران در صدر سياست های خارجی دولت دوم جرج بوش قرار گرفته است. شريفيان - تهران

امريکا و اسرائيل بزرگترين دشمنان ايران و سوريه هستند. اين که ايران و سوريه جبهه مشترک را اعلان کرده اند يک نظر خوب بوده است زيرا که امريکا تصميمات خرابی بر ايران و سوريه دارند و هر دو بايد که از خود دفاع کنند. عصمت کوهستانی - اسلام آباد

دولت امريکا بايد بداند که ملت و دولت ايران ملت و دولت عراق و افغانستان نيستند. حس ميهن پرستی ايرانيان اجازه نخواهد داد که پای بيگانه يا بقول خودمون کافران به سرزمينشان باز شود . هرچند تحت فشار اقتصادی يا سياسی داخلی باشند. جبهه واحد ايران و سوريه خطر جدی برای افکار امريکايی ميباشد . امريکا درست شرايط قبل از فروپاشی شوروی سابق رو پيدا کرده . غرور نا بخردانه او باعث از بين رفتن او خواهد شد در جنگ بزرگی که خود باعث و بانی آن خواهد بود. هرچند جهان لطمات زيادی را خواهد ديد. اما سرانجام خود اوست که نابود خواهد شد ... مهاجر - قم

نه تنها ايران و يا سوريه، بلکه در اين جهان يک قطبی هر کشور آزاد و مستقل، با خطر تجاوز خارجی تا سطح اشغال مانند افغانستان و عراق توسط امريکا مواجه است. لذا اين دو کشور ناگزير اند به مثابه همسايه ها، ولو در بعضی مسايل مخالفت های هم داشته باشند، در مقابل تهديد های آشکار و احتمال حمله نظامی، دوش بدوش مقابله کنند. من باور کامل دارم که همانطوريکه در تاريخ گذشته بشريت امپراطوری های مهاجم و اشغالگر ظهور کردند، ولی بقا نياوردند و به حکم تاريخ زوال و نابود شدند، امروز نوبت امپراطوری در حال تشکيل امريکاست، که بقا نخواهد داشت و عمرش کوتاه تر از ديگران خواهد! بود، زيرا مردم جهان امروز، مردم ديروز نيستند. جهانيان آگاه امروز بيشتر از هر چيز ديگر، به صلح و همزيستی مسالمت آميز نياز دارند. ن. قيوم زی- دنمارک

ايران خود يک ابر قدرت جهانی است نيازی به سوريه ندارد و آمريکا هيچ گونه قدرتی ندارد که بتواند با ايران درگير شود که نياز به هم پيمان داشته باشد. فرهنگ - ياسوج

جمهوری اسلامی ايران کشور مقدر و مهمی است که در صورت تجاوز به کشورش قادر خواهد بود با بيش از آن چيزی که متجاوزان در ذهن خود دارند به آنان درس فراموش نشدنی بدهد ضمنا اگر امريکا و انگليس مرد جنگ بودند در عراق و افغانستان که در نهايت ضعف و قدرت هستند به برتری می رسيدند نه همچون ويتنام و شايد بدتر از آن در باتلاق عراق گير کنند. در هر صورت ما مرد جنگيم و ممکن است با مسئولی يا مدير اختلاف نظری هم داشته باشيم که اين يک امر داخلی است. علوی

سوريه هميشه از ايران بهره لازم را برده است ... اما در مقابل تقريبا هيچ نفعی برای ايران نداشته است. مثلا رجوع کنيد به بيانيه های اجلاس اعراب در مورد جزاير ايرانی خليج فارس که سوريه هم از پای آن امضا کرده است! اشکان - تهران

مطمئنا دو کشور ايران و سوريه دو کشور مهم در منطقه و سوريه يکی از کشورهای تاثير گذار در جريان صلح خاورميانه و همينطور در روابط کشور های عربی با دگر کشور ها می باشد . پس بنابر اين دو کشور مطمئنا در آينده تهديدی برای منافع آمريکا در خاورميانه می توانند باشند و می توانند ديگر کشور های خاور ميانه را با خود همسو نمايند. محمد - قزوين

کاملا روشن است که دشمنی آمريکا با سوريه و ايران به دليل حمايت آمريکا از اسرائيل است. با فشارهای روز افزون آمريکا به ايران و سوريه طبيعی است که اين دو کشور که دارای منافع مشترک فراوانی هستند به يکديگر بيشتر از گذشته نزديک شوند و اين نزديکی به معنای بازتر بودن دست حزب الله در لبنان بر عليه اسرائيل و بهره مندی سوريه از امتيازات اقتصادی و تسليحاتی ايران خواهد بود. وقتی آمريکا چنين بی پروا از اسرائيل حمايت می کند حق ندارد ايران و سوريه را به دليل تشکيل جبهه متحد سرزنش کند. ضمنا در مورد حمله آمريکا به ايران حتما رئيس جمهور نه چندان باهوش آمريکا اين را می داند که سربازان او و خصوصا سربازان انگليسی در بصره گروگان ما هستند. شما فکر می کنيد در عمليات شهادت طلبانه شيعيان ايران و عراق در حد افراطی های القاعده نيستند؟ اين گوی و ميدان. مرگ اگر مرد است گو نزد من آی تا در آغوشش بگيرم تنگ تنگ. البته اين اظهارات به معنای حمايت از رهبران جمهوری اسلامی نيست ... رامين - تهران

بايد روزی آمريکا سر جايش نشانده شود. ما دنبال جنگ و جدال نيستيم ولی اين آمريکاست که با حيله گری و فريب افکار جهانيان در پی تسلط بر جهان و گسترش امپراطوری خويش است اميدوارم ساير بلاد اسلامی و امت محمد رسول الله بخود بيايند و با اتحاد و يکپارچگی نقطه پايانی را بر سلطه گری آمريکا بگذارند اين روز رسيدنی است و آرمانهای مسلمين به تحقق خواهد رسيد. حسن پرويز

من فکر می کنم اگر کشورهای مسلمان با هم متحد شوند هرگز امريکا يا ديگر کشور متجاوز به خود اجازه نمی دهد تا در امور ديگر کشورها دخالت نمايد و از طرفی اين جبهه مشترک می تواند نقطه عطفی برای ايجان جبهه متحد مسلمانان باشد. محمد خانی - تهران

البته اتحاد اين دو کشور ضعيف خيلی نمی تواند مسئله سازشود مگر قدرتهای ديگری در پشت صحنه مانند فرانسه روسيه و چين قرار داشته باشند. همچنين مفهوم تئوری خاورميانه بزرگ آمريکا برای ملل تحت سلطه مانند ايران درست ترجمه و درک نميشود. بنابراين بحث مقابله پيش ميآيد. آمريکا پس از پايان جنگ عراق با تهديد فراوان سوريه آن کشور را به موضع اين چنينی هدايت کرد. وحالا تهديد ايران اين قضيه را دامن ميزند وايران را به فکر چاره گشودن جبهه ديگری در برابر آمريکا مياندازد. ارتش آمريکا برای کشورهای کم وسعت مانند ويتنام طراحی شده و در مورد ايران با دشواری فراوانی روبروست چرا که صدام انواع واقسام سلاحها را روی ايران تست کرد و نتيجه نگرفت. آمريکا هم نمی تواند اين ريسک خطرناک را بپذيرد. طرحهای آمريکا با عمليات فرسايشی و آزار دهنده اين دو کشور درعراق ممکن است طولانی مدت شود و شايد دردسرساز شود. مهرداد - تهران

فکر ميکنم اين اسرائيل است که اتحاد کشورهای اسلامی را خطری برای خود می بيند و بالطبع آمريکا را به واکنش به اين موضوع وادار ميکند. محمد ملک افضلی

ايران و سوريه دو کشور مسلمان هستند و به نظر من اين الگويی مناسبی خواهد شد که لبنان و بعد عراق و بعد افغانستان به اين گروه خواهند پيوست و در نهايت ساير کشورهای عربی نيز با اين گروه متحد خواهند شد. آنوقت ديگر هيچ قدرتی نمی تواند به آنها زور بگويد. رضا

دولت بوش تصميمات خطرناکی در باره آينده منطقه حساس خاورميانه اتخاذ کرده است و عليرغم اخطارهای جهانی مصمم است که به هرقيمت شده سياستهای بشدت تجاوزگرانه خود را جامه عمل بپوشاند. جهت گيری اين سياستها در برگيرنده منافع اسرائيل و رژيم های ارتجاعی منطقه می باشد و خواهان سرکوب نيروهايی است که اين سياستها را بر نمی تابند. تا آنجا که به منافع ملی ما ايرانيها بر ميگردد پرهيز از سياستهای جنگ طلبانه بوش و شرکای نفتی او اصولی ترين سياست ميباشد ولی اگر قرار باشد که باج خواهی های امپرياليسی حد و مرز نشناسد کشور ما ميبايست با کشورهای همسو پيمان های سياسی- نظامی تنظيم کرده و عملی بکند يادمان نرفته است که در جنگ ويرانگر صدام حسين عليه تماميت کشور ما کشور سوريه تنها کشوری بود که بنفع ما جهت گيری ميکرد از سوی ديگر هم مرز بودن سوريه با اسرائيل اين امکان را در اختيار ايران قرار ميدهد که در صورت اقدام نظامی امريکا- اسرائيل آن کشور را بشديدترين وجه مورد تهاجم قرار داده و درس عبرت آموزی به تجاوزکاران بدهد باميد اينکه جنگ و خونريزی از ميان ما ادميان برچيده بشود. احمد - هلند

ايران کشوری است ازهم پاشيده دارای مشکلاتی است فراوان! مردمی ناراضی توان مبارزه با آمريکا را ندارد. اينجا هرکس برای خودش يک کدخداست. همه مسئولين ازهمديگر نقطه ضعف دارند. ايران ازيک آتشفشان انسانی تشکيل شده است. مردم از جنگ خسته هستند. سوريه هم وضعی بهتر ازاين ندارد. خراب شدن تنگه هرمز صد در صد مساوی با نابودی ايران است. ممکن است چند قايق از آمريکا هم غرق شود اما ايران توی دردسرغيرقابل تصوری می افتد. رسول بداقی - کوهدشت لرستان

البته اين اتحاد دو ملت دوست و متمدن است در مقابل ابر قدرت استعمار گر وتازه به دوران رسيده و جنگ طلب آمريکا که با تمام قوا سعی در خشکاندن ريشه آزادی خواهی و استقلال طلبی در قلب دنيا (خاور ميانه ) دارد تا با در دست گرفتن کامل منابع انرژی در دنيا به تمام افکار خود جامعه عمل بپوشاند. از يک سو روسيه و چين را با اين عمل تحت فشار بگذارد و از سوی ديگر حس آزادی خواهی و استعمار ستيزی را در منطقه بخشکاند و از گسترش نهضت بزرگ اسلامی ضد استعماری و مردمی به وجود آمده توسط ايران جلوگيری کند و اين اتحاد البته ميتواند پيام بسيار قاطع و مهمی برای جنگ افروزان کاخ سفيد داشته باشد. وحيد ه. - تهران

در هر کجای دنيا هر کس برای دفاع از خودش و منافعش دست به کاری ميزنه. آمريکا با حملات بيشگيرانه و ما هم به اين طريق. انوش - اهواز

به نظر من تشکيل اين جبهه برای امريکا بسيار خطرناک خواهد بود. ايران و سوريه بايد از جنگ پرهيز کنند اما نبايد از اتحاد با يکديگر غافل باشند. اگر اين دو کشور با هم متحد باشند امريکا به هيچ اقدامی نمی تواند دست بزند. با اين حال من تاييد می کنم که آنها بايد سازشکارانه تر حرکت کنند و اصلا تمايلی به جنگ طلبی نشان ندهند. اين امريکاست که جنگ طلب است و اين روحيه را بايد مردم جهان بشناسند. با اين حال سوريه و ايران بايد از تمام اهرم های فشار استفاده کنند. به نظرم عربستان سعودی هم چاره ای ندارد جز اين که به اين اتحاد بپيوندند. دير يا زود امريکايی ها سراغ سعودی ها هم خواهند رفت. آنها تهديدی برای همه اين کشورها هستند. سعودی بايد توجيه شود و راه برای وارد شدن آن در يک اتحاديه منطقه ای عليه امريکا هموار شود. مسلم مردم هم پشت سر آنها ايستاده اند. سجاد - قم

خير! اين اتحادی است در سطح دو دولت و مطمينا جبهه ای متحد در قبال امريکا که در حال حاضر بازوی اجرايی اسرائيل در خاورميانه بنظر ميرسد. ادعای واهی امر يکا برای گستردن دمکراسی و تمدن غرب بسيار نگران کننده ا ست و از نظر من تفاوت چندانی با ديدگاه آلمان ۱۹۴۰ ندارد. مردم دنيا تا چه زمانی ميبايستی بهای بقای اسرائيل را بپردازند؟ امير - لندن

امريکا و اسرائيل بزرگترين تهديد بر عليه ايران و سوريه هستند و اين دو کشور حق دارند که همپيمان شوند. اميد است که امريکا از سياست جنگ طلبانه خود بگذرد. در غير اينصورت متحدين بيشتری در برابر تهديدات آمريکا با ايران و سوريه پيدا خواهند شد. رضا

به نظرمن نه ! زيرا از نظر ديدگاههای سياسی دو کشور تفاوتهای فاحشی دارند . سوريه کشوری است که از نظر روابط سياسی خود را در تنگ نا قرار نداده و حتی با دشمنان خود پای ميز مذاکره هم نشسته. بنابراين ايران در جهت مخالف آن قرار می گيرد : کشوری که نه با اسرائيل می تواند گفتگو کند و نه با آمريکا! بنابراين اين اتحاد از آنجايی نا کارآمد خواهد بود که دو کشور برای رفع بحرانها، ديدگاههای متضادی دارند . بنابراين به نظر من پيش از آنکه اين اتحاد جنبه عملی داشته باشد وجهه نمادين دارد زيرا نبايد فراموش کنيم سوريه و ايران در گذشته هم روابط نزديکی با يک ديگر داشته اند. حتی می توان گفت اين روابط پس از حمله آمريکا به عراق نزديکتر هم شده . پس اين جبهه مشترک از قبل هم وجود داشته و تنها به شکل رسمی نبوده. می توان گفت تنها در صورتی می توان به آينده اين جبهه مشترک خوشبين بود که عراق همچنان نا آرام باقی بماند در غير اين صورت با توجه به منافع متضاد و ديدگاهها و رفتارهای غيرهمگون سياسی دو کشور اين اتحاد سرانجامی نخواهد داشت. نبايد فراموش کرد آمريکا کارتهای زيادی برای بازی کردن دارد. البته بايد ديد آيا دو کشور برای چگونگی مواجه با تهديدها به توافق رسيده اند يا نه زيرا همانطور که گفتم سوريه برای گفتگو با آمريکا و حتی اسرائيل مشکلی ندارد. آرين - تهران