همچنانکه تلاش برای امدادرسانی به مناطق زلزله زده در جنوب شرقی آسيا شدت می گيرد، خبرنگاران و گزارشگران بی بی سی از نقاط آسيب ديده مشاهدات خود را شرح می دهند:

سه شنبه، چهارم ژانويه

اندرو نورث، ميولابو، آچه، ساعت هفت و پانزده دقيقه به وقت گرينويچ:

من بتازگی به شهرستان دور افتاده ای به نام ميولابو رسيده ام که در ساحل شرقی آچه قرار دارد. من به همراه گروه امدادگران صليب سرخ به اين منطقه آمده ام.

ما مدت نيم ساعت در شهر با اتومبيل، از کنار جاده ای ساحلی حرکت کرديم. صحنه پيش رويمان، ويرانی کامل بود. از هر روستايی که می گذشتيم تقريبا همه خانه ها کاملا خراب شده بود. در بيشتر موارد تنها پی ريزی ساختمان و ديوارها باقی مانده و بقيه چيزها با آب شسته شده بود.

در برخی جاده ها آسفالت از بين رفته، پل ها خراب شده بود و خطوط انتقال برق کار نمی کرد و روی همه چيز را گل و لای متعفن پوشانده بود. بعضی مردم سعی می کردند که از ميان اين همه خرابی، مايملک خود را دوباره جمع و جور کنند. گفته می شود که احتمالا هزاران جسد زير اين آوار و خرابی پنهان شده است. در بسياری جاها بوی فساد اجساد به مشام می رسد.

نگرانی جدی ای که اکنون وجود دارد، سلامت مردم است زيرا کمک های امدادی اندکی به اين منطقه می رسد. گروه های کوچکی از امدادگران هستند که تلاش می کنند کمک ها را بين مردم تقسيم کنند، ولی يکی از مشکلات موجود اين است که حتی باند فرودگاه هم در اثر هجوم امواج از بين رفته است.

کريستين فريزر، باندا آچه، اندونزی، ساعت سه و 12 دقيقه:

با توجه به نياز شديد به کمک های امدادی و مشکلات لجستيکی موجود، بسته شدن تنها فرودگاه استان نيز عمليات سازمان ملل متحد را بيش از پيش با مانع رو به رو می کند.

فرودگاه از ساعات اوليه صبح بسته شد و علت آن برخورد يک هواپيمای باربری تجاری با يک گاو بود.

ارتش می گويد که موتور اين هواپيما و دنده ويژه فرود به شدت آسيب ديده است. فعلا فرودگاه برای فرود هواپيماها بسته شده است.

دوشنبه سوم ژانويه

ليز دوست: تاميل نادو، هند، ساعت شانزده و پانزده دقيقه:

تنها دولت های غربی نيستند که کمک های امدادی به مناطق آسيب ديده می دهند، در اين منطقه دولت هند نيز به سری لانکا و اندونزی کمک می رساند. من امدادگرانی را نيز ديدم که داوطلبانه از هند برای کمک می آمدند.

در اين ميان، هماهنگی مساله بسيار حياتی ای است. ما در جنوب هند شاهد بوديم که مردم مقادير زيادی پوشاک هديه می کردند. انبوهی از لباس در کنار جاده ديده می شد. سرانجام پوشاک اهدايی از آنجا منتقل شد و دولت از مردم خواست که به جای جنس، پول هديه کنند.

سيل کمک های اهدا شده بايد توسط يک نهاد مرکزی کنترل و منظم شود.

کريس هاگ: پوکت، تايلند، ساعت پانزده و بيست دقيقه:

مقامات تايلندی از خارجيانی که به طور داوطلبانه کارهای امدادی انجام می دهند، خواسته اند تا نام خود را ثبت کنند. پليس تايلند هم در اظهاراتی بحث برانگيز، گفت که خانواده ها و دوستان افراد خارجی از محل های آسيب ديده خارج شوند.

منظور آنها مساجد و معابدی است که به عنوان مرکز نگهداری اجساد مورد استفاده قرار می گيرد. علت چنين اعلانی، آن است که حضور خارجيان سبب شده که کار شناسايی افراد با تاخير رو به رو شود.

بنا بر اين، با وجود اينکه مقامات گفته اند که می دانند ترک محل برای خانواده قربانيان سخت است، ولی از آنها خواسته اند تا در محل اقامت خود بمانند تا به کشورشان بازگردند.

ريچل هاروی، آچه، اندونزی، ساعت سيزده

به نظر نمی رسد که سازمان يا دولت خاصی مسئول هماهنگی اقدامات امدادی در مناطق آسيب ديده باشد. فرض بر اين است که دولت اندونزی مسئول اين کار است. ارتش اندونزی در تمام منطقه باندا آچه حضور دارد. ارتش برای رساندن کمک ها به مناطق مورد نظر و همچنين در انتقال اجساد کمک می کند.

ولی نشانه ای مبنی بر اينکه مقامات دولتی کنترل اين عمليات را بر عهده داشته باشند، وجود ندارد. مقامات قول داده اند که چنين می کنند و وزيری را مسئول هماهنگی اعلام کردند ولی حضور او حس نمی شود.

يکشنبه دوم ژانويه

فرانسيس هريسون: از مولاتيوو در شمال سری لانکا، ساعت ۱۶ و ۳۵ دقيقه

اين اجساد را چگونه می توان بازشناسی کرد؟

شورشيان (موسوم به ببرهای تاميل) که دستکش های لاستيکی دارند و ماسک به صورت بسته اند، با زحمت و مشقت در لای گل و لای به دنبال اجساد می گردند.

اجساد چنان پوسيده و متلاشی شده اند که بازشناختن افراد غيرممکن است.

در گوشه و کنار کومه های آتش برای سوزاندن اجساد ديده می شود. افراد برای پيدا کردن افراد و بيرون کشيدن آنها از گودالهای آب از هر وسيله ای استفاده می کنند.

مردم از ورود به مناطق آلوده منع شده اند، اما اين اقدام کافی نيست. کارشناسان نگران هستند که اگر اجساد مردگان بازيافته نشوند، خطر گسترش ميکروب ها وجود دارد.

بثان جينکينسون: از بان نام خم در تايلند، ساعت ۱۵ و ۳۰ دقيقه

امدادگران پس از چند روز سرانجام به اين منطقه آسيب ديده رسيده اند. شايع شده است که گروه های امداد در عمليات نجات به توريست های خارجی اولويت می دهند.

اهالی بومی می گويند که وقتی به بيمارستان مراجعه می کنند، با بی توجهی کادر بيمارستان روبرو می شوند، چون آنها معمولا مشغول درمان توريست های خارجی هستند.

مردم شکوه می کنند که مجروحان خارجی از همه نوع امکانات درمانی برخوردارند، درحاليکه اهالی بومی از امکانات اوليه و حتی بستر خواب محروم هستند.

اين انتقادات تا حدی بالا گرفته که نخست وزير تايلند موضوع را انکار کرد و گفت که نيروهای امداد وظيفه دارند که برای اقامت مصيبت ديدگان تايلندی چادرهای مناسب تأمين کنند.

دومينيک هيوز: فوکت در تايلند، ساعت ۱۵ و ۱۵ دقيقه

يکی از مشکلات اينجا نگه داری اجساد برای بازشناسی است.
کارشناسانی از ۱۸ کشور گوناگون سرگرم گردآوری مختصات ژنتيک از روی استخوانها و موی سر افراد هستند. اين شيوه ای بسيار دشوار است: کارشناسان برای بازشناسی ۲۰۰ نفر که در بالی مرده بودند، پنج ماه وقت صرف کردند.

تا کنون هزاران نفر از قربانيان زلزله به طور جمعی سوزانده شده اند، اما گفته می شود که اجساد عده ای از توريست های خارجی در سردخانه نگه داری می شود تا بازشناسی شوند. کاری که به آسانی پيش نخواهد رفت.

نيک براينت از تاميل نادو در هند، ساعت ۹ و ۳۲ دقيقه

ميزان خرابی و قدرت ويران کننده امواج در اين منطقه به خوبی مشهود است. ساختمانهای ساخته شده از بتون مسلح به کلی نابود شده اند.

در اين منطقه ۱۵۰۰ بچه جان خود را از دست داده اند.

بعضی از بچه ها به شيرخوارگاهی پناه برده بودند، اما مرگ به آنها مهلت نداد.

در استان تاميل نادو ۴۰ درصد قربانيان کودکان هستند. آنها قدرت کافی نداشتند که از برابر هجوم امواج فرار کنند.

دومينيک هيوز: از فوکت در تايلند، ساعت ۵ و ۴۲ دقيقه

با گذشت يک هفته از فاجعه زلزله، مقامات تايلندی با احتياط آمار تازه ای منتشر کرده اند. روی هم ۶۴۰۰ نفر ناپديد شده اند. مرگ ۴۸۰۰ نفر تا کنون قطعی گزارش شده است. به گفته مقامات مسئول اين ارقام قابل تغيير هستند، زيرا تا رسيدن به آمار نهايی هفته ها وقت لازم است.

برخی از افرادی که گمان می رفت مرده باشند، نجات پيدا کرده اند.

اينک آشکار شده است که احتمالا نيمی از قربانيان و شايد هم بيشتر آنها توريست های خارجی بوده اند.

پنج شنبه 30 دسامبر

کايلی موريس از پونکت در تايلند، ساعت 13:10

در مکان موقتی که برای نگهداری اجساد ساخته شده، بيش از 300 جسد به چشم می خورد، بيشتر آنها جهانگردهای خارجی هستند. عکس مردگان بيرون اين محل نصب شده است.

اجساد بايد هرچه سريعتر شناسايی شوند، زيرا در حال فساد هستند. گروه های پزشکی قانونی در حال آمدن به محل هستند و افراد داوطلبان به کسانی که جستجو برای عزيزانشان به جايی نرسيده، مشاوره می دهند.

نيک براينت از تاميل نادو در هند، ساعت 13:00

مردم وقتی از مقامات محلی شنيدند که يک سونامی (خيزش امواج در اثر زلزله) ديگر در حال آمدن است در حال فرار به مکان های امن هستند. به مردم گفته شده که تا فاصله يک مايلی عقب نشينی کنند ولی مردم هر جا را که امن ديدند پناه برده اند.

زنان در حال دعا کردن هستند. بعضی از آنان پيش از اين کودکان خود را از دست داده اند و نمی خواهند ديگران به سرنوشت آنان دچار شوند.

پس از آن شنيده شد که دولت هشدار داده که يک سونامی ممکن است روی دهد، ولی قريب الوقوع نيست.

ريچل هاروی، بانداچه در اندونزی، ساعت 12:55

همه تلاش ها بر رسيدگی به نيازهای بازماندگان حادثه متمرکز است. مواد غذايی از روستاهايی که در ارتفاعات هستند (و تحت تاثير امواج قرار نگرفته اند) می رسد. مردم محلی هم محصولات کشاورزی هديه می کنند. مقدار اين کمک ها زياد نيست ولی شروع کار است.

ارتش در حال آوردن مواد امدادی است. هواپيماهای حامل کمک های بين المللی منتظرند تا به آنها گفته شود که امکان ورود به منطقه فاجعه را دارند، مردم اين مناطق هم منتظر رسيدن آنها هستند.

مواد ارسالی بايد خيلی سريع توزيع شوند. يکی از مشکلات نبود بنزين است، ولی اگر بنزين هم داشته باشی چطور می توانی با اتومبيل در اين منطقه جا به جا شوی؟

شنيديم که در ساحل جنوب غربی در نزديکی مرکز زلزله وضعيت بدتر است. مواد امدادی چند روز طول می کشد تا به محل مورد نظر برسد. بعضی از قسمت ها هم کاملا غيرقابل دسترسی است.

چهارشنبه ۲۹ دسامبر

دوميتا لوترا از گال در سری لانکا، ساعت ۹ و ۵ دقيقه

محموله سازمان تغذيه جهانی رسيده است و دو کاميون با خود کمک آورده اند، اما اين مقدار برای کمبودهای موجود بسی ناچيز است.
گفته می شود که به شمال شرقی تاميل که ۱۰ هزار نفر تلف شده اند هنوز هيچ کمکی نرسيده است.
اينجا هرکس بايد به فکر خودش باشد. يک مشکل بزرگ کمبود آب آشاميدنی است. مردم ناچارند آب آلوده بنوشند. مقداری آب تميز رسيده اما به هيچوجه کافی نيست.
اگر اجساد هرچه زودتر دفن نشوند، خطر گسترش بيماری بالا می گيرد.

ريچل هاروی، از آچه در اندونزی، ساعت ۴ و ۴۵ دقيقه

امروز ارتش برای کمک به منطقه فرا خوانده شده و در همه جا حضور آن ديده می شود. هزاران ارتشی به کار جمع آوری اجساد قربانيان از خيابانهای شهر مشغول هستند.

ابعاد فاجعه دريالرزه توصيف ناپذير است

ظرف بيست دقيقه من ده کاميون را ديدم که اجساد مردگان را از شهر به گورهای جمعی حومه شهر منتقل کردند.
اما آنچه اينجا در آسه وجود دارد، تنها بخش کوچکی از فاجعه است. در جنوب غربی اينجا رشته ای از جزاير هست که هنوز از ميزان تلفات آنها خبری در دست نيست. فعلا يک ناو نيروی دريايی در حال حرکت به آن منطقه است.
حجم کمکهای امداد به مردم به هيچوجه پاسخگوی حجم نيازها نيست.

رولاند بروک از گال در سری لانکا، ساعت ۵ و ۴۵ دقيقه

روزانه عده بيشتری از مردم مصيبت زده وارد می شوند. آنها از روستاها و آبادی های ويران شده به اينجا می رسند. آنها به همه چيز نياز دارند اما در اينجا هم چيزی نمی يابند. ستادهای توزيع خوراک تشکيل شده، اما برای خوردن و نوشيدن چيز زيادی نرسيده است.

با گزارش هايی که از شيوع اسهال می رسد روشن می شود که نياز به يک برنامه اساسی برای مقابله با بيماری ها ضرورت فوری دارد.

کريس هاگ، از پوکت در تايلند، ساعت ۲ و سی دقيقه

در اولين روزها کمکهای امداد در اينجا بر جستجو و نجات قربانيان تمرکز يافته بود. حالا مقامات بيشتر تلاش دارند به کمک افراد مصيبت ديده، به ويژه به کودکان رسيدگی کنند.
در خلال دريالرزه بچه های زيادی از والدين خود جدا شده اند. بيمارستان اصلی شهر پوکت عکس کودکان بسياری را در صفحه اينترنت قرار داده، تا شايد بتواند خانواده آنها را پيدا کند. به دنبال اين اقدام عده زيادی به اميد يافتن بچه های خود به بيمارستان مراجعه کرده اند.

سه شنبه ۲۸ دسامبر

رولاند بورک از گال در سری لانکا، ساعت ۱۴ و ۴۰ دقيقه

مردگان را بدون مراسم و با سرعت زياد به خاک می سپارند.
امروز بيرون محوطه بيمارستان اصلی شهر گال اجساد زيادی روی زمين قرار گرفته بودند.
با توريستی که از شهر اوناواتونا آمده بود صحبت کردم. به گفته او در آن شهر هم اجساد به سرعت دفن شده اند و در ميان آنها عده ای توريست نيز بوده اند.
کسانی که اجساد را دفن می کنند، می کوشند از روی اوراق هويت، نام افراد را ثبت کنند، تا اگر روزی اقوامشان برگشتند، بتوانند نشانی از آنها پيدا کنند.

رولاند بورک، از گال در سری لانکا، ساعت ۱۰ و ۱۶ دقيقه

اين شهر کوچک انباشته از یأس و نوميدی است.
توريست ها و اهالی بومی در روستاها و آبادی های ساحلی پراکنده هستند و در انتظار کمکهای امدادی به سر می برند.
مردم مصيبت زده در ميان گل و لای سواحل در جستجوی خوراک و آب آشاميدنی هستند. مردگان را از زير آوار بيرون می کشند و آنها را بار ديگر به سرعت به خاک می سپارند. برای مراسم کفن و دفن وقتی باقی نيست.
جاده ها باز شده و مردم ساير نواحی برای رساندن خوراک و پوشاک به سواحل سانحه زده آمده اند.
شايد يک ميليون انسان آواره شده باشند.

گيتا پندی: از پورت بلر، جزاير آندامان، ساعت ۷ و ۵۰ دقيقه

حداقل ده کشتی و ناو ساحلی به همراه تعدادی هليکوپتر امداد، برای کمک رسانی به سواحل نزديک شده اند.
بسياری از اهالی هم برای کمک به اينجا آمده اند. در پورت بلر مقدار زيادی خوراک و پوشاک جمع آوری شده است تا در ميان مصيبت ديدگان توزيع شوند، اما حجم فاجعه چنان بالاست که اين کمکها تأثير زيادی ندارد. گفته می شود که به بودجه ای کلان و به ماه ها و شايد هم سالها وقت نياز هست تا اوضاع اين منطقه به حالت عادی برگردد.
پس لرزه ها مردم را در ترس و وحشت نگاه داشته است. مردم شب را بيرون از خانه های خود سپری می کنند.

ريچل هاروی: از آچه، اندونزی، ساعت ۵ و ۳۰ دقيقه

اگر از کرانه دريا به طرف محوطه فرودگاه باندا آچه برويم، به محوطه وسيعی می رسيم که همچنان زير آب فرو رفته است. تنها بقايای خانه های ويران و بالای درختها از زير آب بيرون آمده است.
به نظر می رسد که عده ای هنوز در اينجا زندگی می کنند، که زنده ماندن آنها به معجزه شبيه است. اگر در خشکی بيشتر جلو برويم، با چشم اندازی آرام و خاموش روبرو می شويم. اينجا و آنجا مزارع و نخلها و خانه هايی می بينيم که هنوز سرپا هستند. اما اين منظره فريب انگيز است، زيرا هزاران نفر از ساکنان همين نواحی با امواج وحشی از زندگی کنده شده اند.