چه سرنوشتی در انتظار آنهاست؟

برای ورود به دانشگاه های ايران قبولی در اين امتحان سراسری، موسوم به کنکور، ضروری است. هرسال بيش از يک ميليون جوان ايرانی که از مدارس ديپلم دريافت کرده اند، برای اطلاع از نتايج کنکور روزشماری می کنند.

از نظر بسياری از مردم تحصيلات عالی در دانشگاه شرط پی ريزی موفقيت آميز آينده است. برای بيشتر جوانان سد کنکور، مانع بلندی است که برای پيشرفت در زندگی حتما بايد از آن گذر کرد. اما عبور از اين مرحله بسيار دشوار است و با نگرانی ها و دردسرهای فراوانی همراه است.

بعضی از داوطلبان ورود به دانشگاه می گويند که شرکت در کنکور به يک رقابت غيرمنصفانه شبيه است، زيرا در هر صورت، اکثريت شرکت کنندگان محکوم به شکست و در نتيجه حذف از دور رقابت هستند!

جوانان برای قبولی در کنکور به تلاش و تقلايی طاقت فرسا دست می زنند و اگر در اين رقابت دشوار، برنده نشوند، خود را ناموفق و تيره روز می بينند. زندگی آنها با فشارهای روحی و عصبی و گاه افسردگی همراه می شود. برخی افراد تا مرحله یأس کامل و خودکشی نيز پيش می روند.

در اين ميان نقش خانواده ها و اطرافيان ديپلمه های ناموفق يا افراد "پشت کنکوری" بسيار مهم است که بايد مدام به جوانان اميدواری بدهند و به آنها يادآوری کنند که با عدم موفقيت در کنکور دنيا برای آنها به آخر نرسيده و راه های ديگری هم برای موفقيت و ترقی وجود دارد.

شما چه نظری داريد؟
آيا از کنکور خاطره ای داريد؟ آيا فشار روانی آن را تجربه کرده ايد؟ اگر در قبول شده ايد يا خير اکنون درباره آن چگونه فکر می کنيد؟

آيا قبولی در کنکور واقعا دروازه پيشرفت است، يا رد شدن در کنکور به راستی يک فاجعه است؟

(مهلت اظهار نظر برای اين موضوع به پايان رسيده است)

ديدگاه خوانندگان

من امسال کنکور دادم و اصلا هم اضطراب نداشتم چون تقريبا مطمئن بودم قبول نميشم. اصلا هم وقتم را برای درس خوندن تلف نکردم اما با کمال تعجب چند روز پيش زنگ ميزدند و تبريک می گفتن. خودم بی خبر بودم چون اصلا نرفتم روزنامه بگيرم. من از هر کس شنيدم که دانشجو بوده به من ميگه که دانشگاه فقط علافيه منم که اصلا از درس خوندن خوشم نمياد اما واقعا اگه دانشگاه نرم چی کار کنم؟!! برم سربازی؟ اونجا هم علافيه بعد هم حتما بايد بيام بنشينم تو خونه بازم علاف باشم!! اما تو اين دو نوع يعنی سربازی و دانشگاه من دانشگاه رو ترجيح ميدم چون حداقل آخرش يک مدرک هست هر چند که اونم بی ارزشه!! چه زندگی پر اميدی. محمد - تهران

من يک دانشجوی کارشناسی ارشد هستم. رتبه کشوريم تو کنکور سراسری ۳۰۰ بود. يکسال تموم عمرم رو تلف کردم تا آخرش بتونم تستهای رياضی و فيزيک و ... را توی ۳۰ ثانيه جواب بدم. بعضی وقتها از اينکه ساعتها وقت تلف می کردم و تستهای تکراری ۳۰ سال پيش کنکور رو می زدم تا هيچ سوالی از دستم در نره، حالم از خودم به هم می خورد. به نظر من اين سيستم کنکور گرفتن خيلی خنده داره. جديداً يه خبر شنيدم که کسانی که توی المپيک مدال بگيرن می تونن بدون کنکور هر رشته ای که بخواهند ادامه تحصيل دهند. واقعاً تو اين مملکت که چنين کنکوری برگزار می کنند بايد هم چنين جايزه ای برای مدال داران المپيک ورزشی داشته باشند. "يک مملکت بايد همه چيزش به همه چيزش بيايد!". انگار خودشون هم قبول دارند که معيار ورود به دانشگاه اصلاً بنيه علمی بالقوه و بالفعل افراد نيست. بلکه يه چيز بی ربطه تو اين مايه ها که توی دو صدمتر المپيک اول بشی. حميده - تهران

من امسال کنکور دادم. اما با وجود همه تلاشهايم موفق به قبولی نشدم. با اين حال فکر می کنم کنکور تنها راه انتخاب افراد برای ورود به دانشگاه است. البته در سالهای اخير به علت زياد شدن متقاضی قبولی در دانشگاه ازاد نيز مشکل شده است. و اينها همه به اين خاطر است که موفقيت علمی تنها در سايه ی تحصيلات دانشگاهی ميسر می باشد. صادق - اراک

به نظر من کنکور يکی از پلهای موفقيت است و نه تنها راه آن. اگرکسی قبول شد قدمی به هدف خود نزديک شده ولی در صورت عدم قبولی هم از هدف دور نمی شود. بلکه يا بايد همين راه را انتخاب کند يا به دنبال مسير ديگری برای پيشرفت باشد. ازنظر من کسی که قبولی در کنکور را همه چيز می داند و عدم قبولی را نابودی آمال وآرزوهايش بايد به فکر يک روانشناس خوب برای خود باشد. هرچندخيلی سخت است که زحمات خود را بدون حصول نتيجه فوری قبول کند ونااميد نشود. محمد - مشهد

به نظر من راه ديگری در وضعيت فعلی کشور وجود ندارد. فکر می کنم مشکل اصلی کنکور نيست بلکه شيوه ياددهی دانش آموزان از ابتدای ورود به سيستم آموزشی کشور است. اين روش آموزشی مبتنی بر حفظيات است و به روند تشکيل پديده های مختلف علمی، اجتماعی، فرهنگی، دينی و ... نمی پردازد. از طرفی نظام آموزشی ايران نمره گراست. در چنين وضعيتی هيچ کسی نمی تواند راه حل بهتری ارائه دهد. اگر می خواهيم با اين روش آموزشی روند ياددهی را ادامه دهيم به نظر من برگزاری چند آزمون در دوران مختلف تحصيل می تواند باعث شود اظهار نظر در مورد صلاحيت افراد با دقت بيشتری صورت بگيرد. با اين همه ادامه اين روند آموزشی سودی برای رشد علمی ايران نخواهد داشت و وضعيت علمی کشور در همين درجا زدن فعلی خواهد ماند. اين که می گويند کنکور پايان راه نيست هم دروغی بيش نيست. مثالی عرض می کنم از پسری از يک خانواده متوسط که پدرش کارمند دولت است و سيستم آموزشی و فضای فرهنگی ايران به او حکم کرده که پسرش در يکی از رشته های نظری ادامه تحصيل دهد بدون قبولی در کنکور چه اميدی دارد. من دانشجوی رشته نقشه برداری دانشگاه خواجه نصير هستم. الان که در شروع سال دوم تحصيلم در اين رشته هستم به جرئت می توانم بگويم تمام دروس تخصصی که سال پش گذرانده ام و امسال خواهم گذراند را می توانستم در سال دوم دبيرستان هم بياموزم. ولی اين سيستم فرهنگی نه تنها به من حتی به خانواده من هم اين اجازه را نمی دهد تا به چيزی به جز دانشگاه رفتن آن هم با ادامه تحصيل در رشته رياضی فيزيک در دبيرستان فکر کنم. فرهنگسازی، توسعه رشته های دبيرستانی کاربردی، وتغيير نگرش کلی جامعه به شغلهای مختلف از راه حلهای معضل کنکور به حساب می آيند. مهدی رحيمی - تهران

اين رقابتی است که چيزی مثل يک نفر از هر ۲۰ نفر موفق ميشود. به عبارت ديگر در مسابقه کنکور ۱۹ نفر از هر ۲۰ نفر شکست می خورند! چاره اين کار فقط در دادن ديد صحيح به دانش آموزان است که دانشگاه تنها راه ساختن آينده نيست. بايد جوانانمان را به اصالت "کار" توجه دهيم نه اصالت دانشگاه. ميتوان بدون رفتن به دانشگاه نيز کار و توليد کرد و بعضا از دانشگاه رفته ها هم موثرتر بود. حتی بدون وارد شدن به دانشگاه هم می توان با آموزش های عمومی روحيه برخورد علمی و دقيق با مسائل زندگی را ترويج کرد. سيد اکبر جعفری - تهران

در بسياری از کشورها دانشگاههای دولتی بر اساس کنکور کار ميکنند و بهترين دانشجويان با قبولی در کنکور از امکانات بهتری بنا بر رتبه خود برخوردار ميشوند. اما در ايرانی که سوالات کنکور را ميشود خريد و يا اينکه بدليل گسترش رشوه و باند بازی در دانشگاهها آدم را نسبت به کيفيت دانشگاهها و فارغ التحصيلان اين دانشگاهها به شک وا ميدارد. دوستم نگران بود که دوست پسرش با قبولی در دانشگاه با او رابطه اش را قطع کند و بعد از چندی ديدم که خوشحال است و دليل خوشحاليش را جويا شدم و او گفت: دوست پسرش بدليل اينکه سوالات کنکور را خريده بوده است به دانشگاه راه نداده اند! حالا شما تصور کنيد هزاران نفر هستيند که سوالات را خريده اند و کسی هم آنها را نيافته است. آيا اين کنکور ديگر ارزشی دارد؟ بابک - تهران

به نظر من گفتن اين مطلب که کنکور روش خوبی برای انتخاب داوطلبان نيست حرفی عبث است چون در حال حاضر هيچ روش بهتری وجود ندارد...نبايد بدون اطلاعات کافی به مقايسه با کشورهای پيشرفته پرداخت.برداشتن کنکور نياز به برنامه ی طولانی مدت و عمقی دارد. سينا - دماوند

من دانشجوی سال آخر فوق ليسانس در دانشگاه پلی تکنيک تهران هستم. به نظر من اگر قصد جوانان داشتن شرايط مالی بهتر در آينده است راه رسيدن به ان در ايران، دانشگاه و عبور از کنکور و به طور کلی درس خواندن نيست. اکثر کسانيکه پس از قبولی در دانشگاه دچار افسردگی روحی شده و دست به کارهای نامعقول ميزنند از طبقه ضعيف جامعه (از نظر مالی) هستند. جوانانی که به اين طبقه تعلق دارند تنها راه رفتن به لايه های بالای اجتماع را عبور از کنکور ميدانند در حاليکه در ايران اينگونه نيست که "هنرمند هر کجا رود قدر بيند و در صدر نشيند". مسعود - تهران

متاسفانه امروزه ديگر از طريق دانشگاه و ادامه تحصيل برای هيچ کس الزامی برای زندگی بهتر وجود ندارد. من در تمام طول دوران تحصيل از ابتدايی تا پايان دبيرستان همواره بهترين رتبه را در بين دانش آموزان کسب ميکردم و پس از آن هم در دانشگاه در رشته مورد علاقه خود قبول شدم و اکنون هم در دانشگاه مشغول تدريس هستم اما دوستانی که در همان اوايل، تحصيل را رها کردند و سراغ بازار را گرفتند امروز به لحاظ مادی بسيار از من جلوتر هستند! من سوال مهمتری دارم و آن اينکه چرا اصلاً بايد کنکور وجود داشته باشد؟ اين ميتواند افتخاری برای ايران باشد که اغلب جوانان آن راغب به ادامه تحصيل هستند! متاسفانه به خاطر تامين خواسته های گروهی از انحصار طلبان قوانين به گونه ای است که امکان حضور دانشگاههای خارجی و اساتيد خارجی و سرمايه گذاری در بخش آموزش در ايران وجود ندارد اگر چنين ميشد خيل جوانان آموزش ديده و تحصيل کرده به لحاظ فرهنگی و علمی ميتوانست ايران را به جلو پرتاب کند! مجيد ن. - تهران

بنده فارع التحصيل کارشناسی ارشد مهندسی برق از دانشگاه دولتی هستم زمانی که کنکور ليسانس می دادم کنکور را غول تصور نمی کردم ولی فکر می کردم مثلاً اگر در يک رشته مهندسی قبول شوم زندگی من از اين رو به آن رو خواهد شد. کارشناسی ارشد را هم صرفاً برای پر کردن اوقات فراغت و هم فراهم آوردن موقعيت های شغلی بهتر ادامه دادم. حال نتيجه چه شد؟ کاری با حقوق ناچيز، زياد شدن توقع خودم و اطرافيان و ... . علت اين همه صرفاً مدرک گرايی است ، چيزی که اين نظام در بين مردم جاه انداخت. انواع و اقسام بنگاه های توليد و فروش مدارک دانشگاهی از قبيل دانشگاه آزاد ، پيام نور ، غير انتفاعی و غيره به برکت اين نظام بوجود آمد و خانواده های ايرانی هم چون به ديگر آرزوهايشان به هيچ وجه نمی توانند جامه عمل بپوشانند لذا توچه بيش از حد به مدرک دانشگاهی دارند بطوريکه امروز اگر کسی مدرک دانشگاهی نداشته باشد در جامعه با مشکلات روانی شديدی روبرو خواهد بود. چه تجارتی از اين پر سودتر برای مافيای دانشگاهی ايران. مرتضی - تهران

من کارشناس ارشد عمران از دانشگاه صنعتی اصفهان هستم. اگر از من بپرسن که کنکور راچگونه ديديد بايد بگويم شرکت در کنکور و قبولی در آن بدون وجود انگيزه کاری وجنبه کاربردی ارزشی ندارد. پيشنهاد من به کليه شرکت کنندگان اينه که در دوران جوانی به فکر فعاليت کاری باشند و پس از مشخص شدن علاقه و مهارتهای شغليشان با انگيزه کسب علم در زمينه فعاليتشان به دانشگاه وارد شوند. اگر اينگونه بينديشيد هيچگاه کنکور را سددی روبروی خود نخواهيد ديد. امير - بابلسر

من دانشجوی سال سوم داروسازی دانشگاه آزاد تهران هستم. بنظرم کنکور بهترين راه انتخاب دانشجو است. همه که نبايد به دانشگاه بروند. کنکور با وضع فعلی بهترين و منطقی ترين راه ورود به آموزش عالی است. بايد موسساتی مانند دانشگاه آزاد را تقويت کرد که هر چه بيشتر و خصوصا در رشته هايی مانند پزشکی و داروسازی که مورد احتياج است دانشجو بگيرند و يا به اندازه ظرفيت روزانه دوره های شبانه تشکيل بدهند. فريبا پازوکی- تهران

ايران دارای يکی از عقب افتاده ترين سيستمهای آموزش و پرورش در دنياست. سيستمی که به هيچ وجه پاسخگوی نيازهای امروز جامعه و خود دانشجو نيست. سيستمی که در بهترين حالتش تبديل شده است به کارخانه توليد مغز برای کشورهای توسعه يافته و در بدترين حالتش تبديل شده است به وسيله فخر فروشی برای يک مشت تازه به دوران رسيده. از نظر من کنکور هم مثل سربازی مانعيست در برابر رشد و بالندگی جوانان. کنکور هم همانند سربازی وسيله ايست برای مشغول نگاه داشتن هر چه بيشتر جوانان و خورد کردن اعصابشان. همانند کسانيکه برای بالا رفتن از ديوار بلند مجبورند يکديگر را لگد کنند و از روی هم بالا روند تا شايد بتوانند به آن طرف ديوار برسند و تازه وقتی به آن طرف ميرسند چيزی نمی بينند جز قبرستانی که بر سردر آن نوشته شده دانشگاه. سينا منصوری - تهران

به نظر من کنکور خيلی خوبه. چونکه جوونها و اميدهای ملت زمانيکه سرشار از انرژی هستند و می توونند مفيد باشند . سرشون به کنکور گرم می شه تا دولتمردان جاه طلب ما آسوده تر حکومت کنند . ما تا وقتی که نفت و گاز داريم و انگليس دست از سرمون برنداره و حکومت دست نشانده اونا باشه اوضاعمون بهتر از اين نميشه. امير - ونکوور

کنکور واژه ی جالبيه! اصلا کسی تا حالا به اين فکر کرده که اين واژه دارای چه معنيهايی ميتونه باشه؟؟ کنکور يعنی سرنوشت. به نظر من کنکور سرنوشت هر ايرانی رو تعيين ميکنه حالا اگه شب اين امتحان کذايی فرد مزکور مريض بشه فاتحش خوندست. به نظر من اين روش خيلی منطقی و درست نيست اما با بودجه ايی که به دانشگاها داده ميشه روش ديگه ايی را هم ميشه پياده کرد؟؟؟ فکر نميکنم. داوود - مشهد

بدون شک در ايران راهيابی به دانشگاه به افراد شخصيت ميدهد و آينده بهتری را در مقابل افراد قرار می دهد. اما شيوه کنونی شيوه ی ايده آلی برای گزينش دانشجو نيست، اما شايد تنها راه در وضعيت کنونی ايران است. با اين وجود اين حرف به اين معنا نيست که نمی توان مضرات اين روش را کم کرد. به نظر من در حال حاضر با کم کردن مضرات اين روش ميتوان به نتايج مطلوبی دست يافت. محمود - شيراز

مسئله کنکور در ايران شبيه به يک قرعه کشی بخت آزمايی بيشتر نيست چون ملاک دانش و استعداد نيست چه بسا کسانی هستند که سرعت عمل کمتری دارند ولی در نوع خود استثنايی و نابعه اند و تنها بدليل سرعت عمل پائين توان رقابت در کنکور را ندارند و به همين دليل از گردونه تحصيلات دانشگاهی حذف ميشوند و معلوم نيست چه چاره ای دولت برای اينکار خواهد انديشيد. صبوری - تهران

جوانان بی خود دنبال مدرک دانشگاهی هستند. در کشوری که من زندگی می کنم کمتر کسی عمرش را در دانشگاه تلف می کند. همه به دنبال آموختن يک حرفه هستند تا بتوانند هرچه زودتر وارد زندگی شغلی بشوند. فريبا - ليدن (هلند)

خانم فريبا از هلند در همون کشور هم ارزش علم بالاست که دنبال نابغه ها هستن. ايمن خليلی - مشهد

از آنجايی که به نظر من تحصيلات دانشگاهی برای تمامی اقشار جامعه لازم است، بنابراين همه دانش آموزان بايد تلاش کنند در کنکور که فعلا تنها راه درس خواندن ارزان است موفق شوند. ولی اين مسئله که امکانات و ظرفيت ها جوابگو نيست بايد توسط دولت و شرکتهای خصوصی حل شود. ولی به نظر من همه بايد حداقل تا درجه ليسانس درس بخوانند. برای آينده بهتر ايران اين امر لازم است. ولی افرادی که در کنکور قبول نمی شوند نبايد نا اميد شوند. در کانادا افرادی که با هزينه شخصی درس می خوانند در کنار آن کار می کنند تا خرج درس خواندن خود را تامين کنند. در ايران هم اگر کسی که قصد ادامه تحصيل دارد کار کند می تواند خرج تحصيل خود را حداقل برای دانشگاه پيام نور تامين کند. من با نظر فريبا مخالفم. در کشور های توسعه يافته نيازی نيست همه درس بخوانند تا موفق باشند چون از راههای ديگر هم می توان به موفقيت رسيد. ولی يادمان باشد که انها کشورهای توسعه يافته هستند. ما برای اينکه بتوانيم به آنها برسيم بايد با توليد تکنولوژی و علم اين فاصله را جبران کنيم. اگر ما هم بخواهيم مثل آنها عمل کنيم شکست می خوريم. در کشور های پيشرفته امکانات فراوان و سرمايه فراوانی وجود دارد که هر کس با جذب اين امکانات می تواند پول در آورد و افراد کمی هم مشغول توليد علم و فن آوری هستند ولی در ايران چنين امکاناتی نيست و همه مردم بايد تلاش کنند که در کمترين زمان ممکن اين امکانات را فراهم کنند تا آينده بهتری داشته باشيم. سريع ترين راه حل، همگانی شدن تحصيلات دانشگاهی است. فردی - کانادا

به نظر می رسد که نه تنها در ايران بلکه در عصر امروز در سراسر دنيا اوضاع کمی دگرگون شده است و ديگر هيچ شرکت و يا ارگانی صرفا به دنبال افراد با مدارک دانشگاهی نمی گردد؛ اثبات اين حرف من نيز در اين است که امروز شاهد آنيم که تمام شرکتهای مهندسی معتبر جهان خودشان دارای دوره های تخصصی مهندسی مرتبط با فعاليتهای شرکت خودشان هستند و مسلما در پايان کارهم ترجيح می دهند ليست استخدامی خود را از آن عده تشکيل دهند. در ايران اگرچه رابطه ای با اين شرکتهای بين المللی به صورت رسمی وجود ندارد اما دوره های مهندسی و يا دوره های فنی آن شرکت در برخی موسسات به خوبی آموزش داده می شود. جالب تر می شود که بدانيد فارغ التحصيلان اين دوره های مهندسی يا فنی که بيشتر زمان آن هم دو سال است حتی در شرکت های دولتی نظير سايپا و شرکتهای نفتی و غيره ايران طرفدار دارند و با اينکه در اساس نامه استخدامی هيچ کدام از اين شرکت نيامده است اما سعی در جذب نيرو از فارغ التحصيلان دورهای کاربردی شرکتهای خارجی دارند... که البته دليل آن در دو چيز خلاصه می شود اول اينکه صدور مدراک فنی يا مهندسی اين شرکتها صرفا توسط شرکت اصلی انجام می شود و روی تمام مدارک فقط امضای يک نفر است؛ اين به اين معناست که مدرک پولی برای کسی صادر نمی شود و دوم کاربردی بودن اين مدارک است که آن نيز ناشی از آن است که دوره های مهندسی شرکتها شامل مباحث تئوری و بيشتر مباحث عملی است که متعلق به خود آن کمپانی است و البته مهمترين دليل موفقيت اين مدارک در ايران را می توان خلاف دانشگاه ايران بودن آن دانست يعنی ورود به دوره ها بسيار آسان است و هيچ پيش شرط سختی ندارد به جز زبان خارجی ولی فارق شدن و گرفتن مدرک آن کار هرکسی نيست. خلاصه... امروزه دوران تئوری به سر آمده و در کشور های در حال توسعه مثل ما نياز به متخصصينی که از علم به محصولات شرکتهای معتبر دنيا بر خوردارند بيشتر حس می شود تا افرادی که مثلا مفهوم " انتقال امواج الکترونيکی " را فقط در کتابهای دانشگاهی خوانده اند و حتی نمی توانند يک کمپانی توليدکننده همان قطعه را نام ببرند. ايمان سيفی - تهران

به نظر من علت اين استرس و حساسيت در قبولی کنکور مشکل بی کاری است. واقعا جامعه ما به اين همه مهندس با تحصيلات عالی نياز نداره. بسياری از نيازهای بازار کار با تکنسين هايی که به طور عملی با مساله در تماس بوده اند نياز هست و در همه جای جهان مهندس برای طراحی و نظارت لازمه نه برای هرکارِ! حالا اين امر فقط برای مهندسی نيست در شغل پزشکی هم همينه. ايران به پزشک نياز داره ولی همه پزشکها بی کارند. اين عدم کنترل صحيح در بازار کار و اشتغال زايی را نشان می دهد. الان بسياری از شغل ها در بازار کار عملا نيازی به سطح بالايی از دانش ندارند. بنابر اين صاحب کار وقتی به يک تکنسين احتياج داره و با يک آگهی صدها مهندس با تقبل حقوق کم حاضرند برايش کار کنند شرايط را محدود می کند. می گويد مهندس فوق ليسانس و ... اين امر باعث می شود تقاضا برای فوق ليسانس زياد شود و ...مثلا در آگهی ها هست که به مهندس کارشناسی ارشد الکترونيک با حد اقل ۵ سال سابقه کار و فارق التحصيل از دانشگاههای دولتی تهران نيازمنديم! من به عنوان مثال در همين رشته عرض می کنم فقط وقتی به اين همه تخصص نياز هست که بخواهند توسط يک تيم مهندسی از جمله اين مهندس با اين شرايط پروژه طراحی و ساخت ماهواره را داشته باشند و جالبه خدمتتون عرض کنم که دوست خود بنده به همين شرايط در يک شرکت ترازوی الکترونيکی می سازه که اين کار جز پروژه های ساده در آزمايشگاه يکی از درس های ما در مقطع ليسانسه! محمد حسين خسروی - تهران

من خودم دانشجوی تحصيلات تکميلی يک از دانشگاه های بسيار خوب کشور هستم، بايد اعتراف نماييم که بيش از ۹۰% دانشجويان فعلی کشور به خاطر شرايط کاری و وضعيت اسفناک اجتماعی جامعه ادامه تحصيل روی آورده اند؛ متاسفانه نبود انگيزه و روحيه بالای علمی در بين اساتيد دانشگاه ها و عدم علاقه دانشجويان به رشته های خود و سياست های بسيار غلط دولت مبنی بر سياسی کردن دانشگاه ها به جای اين که فضای اين گونه مکان ها علمی و فرهنگی باشد، همچنين نبود فرهنگ شايسته سالاری به جای وجود رابطه ها و باند بازی باعث پسرفت های شديد علمی و فرهنگی در بين اساتيد و دانشجويان گرديده است. در حال حاضر در کشور ايران ادامه تحصيل تنهاترين راه نه بهترين راه فراهم آوردن يک وضعيت معيشتی برای افرادی از طبقه متوسط نظير من است و به اين خاطر دانشگاه و دانشگاهی شدن از اهميت خاصی برخودار شده است. با کمال صداقت اعتراف می نماييم که ادامه تحصيل دليلی بر شعور و شرافت بيشتر اين گونه افراد بر اقشار ديگر جامعه نيست، بلکه کسانی که واقعا (تعداد بسيار کمی از اساتيد و دانشجويان فعلی کشور) تحصيل کرده اند، از دامنه آگاهی و اطلاعاتی بيشتر برخوردار می باشند، نه همه اساتيد و دانشجويان. بهترين راه بهبود وضعيت کشور رسيدگی بهتر به وضعيت اموزش و پرورش کشور است. وجود يک چنين سازمانی همراه با برنامه ريزی دقيق و سنجيده باعث می شود که: اولا استعداد و علاقه های هر کسی تعيين گردد و بر اساس علاقه و استعداد خود به شغل مورد نظر(يادگيری يک حرفه) يا ادامه تحصيل در دانشگاه روی بياورد. مهرداد رجبی کرمانشاهی - تهران

من پارسال وامسال جزو اهالی کنکور بودم..درست هر دو سال قبول شدم اما چيزی نبود در حد تلاش و کوشش من. وبيشترم به اين علته که مردم کنکور را غير منصفانه ميدونن چون نتيجه ی واقعی تلاش هر فرد نيست. با اومدن نتيجه چيزی جز افسردگی عايد کسی (جز عده معدود که هم رشته مورد علاقه هم دانشگاه عالی قبول شدن) نمی شه. من برای اين کنکور شرکت کردم که ادامه تحصيل بدم نه صرف مدرک وشغل نون و آب دار، نه برای اين که حتی اگر بخوام يک زن تو جامعه باشم بتونم حرفی واسه گفتن داشته باشم بتونم نسل جديد را درست تربيت کنم يا اينکه بتونم قد يک مرد از پس تحليل مطالب بربيام (چون آگاهی فرد سطح برخورد ديگران راتعيين می کند}. چون اينو هر فردی قبول داره که هرچه آگاهی. ميزان مطالعه يک فرد بيشتر باشه اون فرد هم در جامعه (حتی به عنوان يک مغازه دار ساده) برخورد بهتری داره و موفق تره. اينها چيزهايی که به سادگی از کنارشون نمی شه گذشت. اما برای اونهايی که فقط برای مدرک يا اسم دانشجو درس ميخوان بيخونن متاسفم. نسيم - رامسر

به نظر من از جمله عواملی که کنکور را به غول دهشتناکی تبديل کرده نقش دولت از همه پررنگ تر است. در گذشته هم کنکور وجود داشته ولی چنين مشکل زا نبوده است، اکنون شما ايران را پر از دانشگاه می بينيد، تعداد دانشگاههای آزاد بيشتر از دولتی، علاوه بر دانشگاههای پيام نور و غيرانتفاعی که با شرط معدل هم دانشجو می پذيرند! حالا شما قضاوت کنيد وقتی پديده ای به اسم دانشگاه آزاد هست که هر کس به راحتی می تواند مدرک از آن بخرد، آيا دانش آموزانی که امکان پرداخت اين هزينه های سنگين را ندارند و از جمله شاگردان خوب هم بوده اند و احساس می کنند کسانی با تلاش کمتر و گاهی ضريب هوشی کمتر از آنان پيشی می گيرند حق دارند که کنکور را غولی بدانند بر سر راه موفقيتشان. شبنم - شيراز

من فکر ميکنم قبولی در کنکور خيلی ارزش دارد چون جامعه جوری شده که يک فرد بدون تحصيلات دانشگاهی و بدون مدرک ارزشی ندارد. مريم زمانی - تهران

من دانشجوی سال آخر هستم که در يه رشته مهندسی توی دانشگاه شهر خودمون تحصيل ميکنم. سالی که کنکور دادم، بچه هائی بودن که از من با استعدادتر بودن، اما چون درسهای عمومی را خوب نخونده بودن، نتونستن قبول شن. در مقابل دوستانی هم داشتم که با زور معلم خصوصی رتبه شون از من بهتر شد و الآن که با هم همکلاسيم و ديگه از معلم خصوصی خبری نيست، کلی از واحد های درسيشون رو رد شدن. در مجموع به نظر من کنکور به همين روش فعلی اصلا معيار خوبی برای سنجيدن دانش آموزها نيست. به خصوص اينکه من امسال از چندين نفر شنيده ام که يه سری از بچه ها تونستن از منابع مختلف سؤالات رو بخرند اما مثل اينکه در شرايط فعلی برای کشور ما راه ديگه ای وجود نداره. امير رضا - مشهد

به نظر من مردم ايران متاسفانه خيلی در چشم و هم چشمی هستند و زندگی را به خود و خانواده تلخ می کنند. تمام راه های موفقيت به دانشگاه ختم نمی شود. بايد در اين زمينه فرهنگ سازی شود. از درسهای دانشگاهها هم نه به درد دنيا ميخورد نه به درد آخرت! همه دانشگاهها به روز نيستند. کسانی که از دانشگاه ها فارغ التحصيل ميشوند کار بدرد بخوری بلد نيستند... شيوا - تهران

کنکور به نوعی تجارت برای سودجويان بدل شده است... سينا - لندن