 | | | | | | | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
پرسش از نسل گذشته: چرا انقلاب کرديد؟ | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
نسل امروز از نسلی که بيست و پنج سال پيش در انقلاب شرکت يا در آن حضور داشت می پرسد برای چه انقلاب کرديد و آيا به آنچه می خواستيد دست يافتيد؟ به شهادت آمار، امروز حدود شصت وپنج در صد جمعيت ايران را کسانی تشکيل می دهند که در بهمن سال 57 يا به دنيا نيامده بودند يا کمتر از سه سال داشتند. اين جمع اکثراً در سالهای اخير برای زيستن در جامعه ای که به دنيا و تمدن جهانشمول شباهت داشته باشد دچار انواع مشکلات است. بسياری از افراد اين نسل وقتی به عکسها و خاطره ها رجوع می کنند چنين می پندارند که پدران و مادرانشان خوشبخت تر از آنان بوده اند. از همينجاست که سئوالات مقدری پيش می آيد: برای چه هدفی انقلاب کرديد؟ آيا به آن اهداف رسيديد؟ اگر نرسيديد آيا آماده آنيد که به مسئوليتهای تاريخی خود عمل کنيد و تجربيات خود را در اختيار نسل بعد قرار دهيد؟ و سرانجام آنکه، انقلاب برای ما چه کرد؟ ديدگاههای خود را از طريق همين صفحه برای ما بفرستيد تا به نام خودتان درج شود. ديدگاههايتان را می توانيد با نمابر شماره ۰۰۴۴۲۰۷۲۴۰۴۶۳۸ نيز برای ما ارسال کنيد. لطفا نظر خود را در جملات کوتاه و با زبان روشن بيان کنيد. برخی از نوشته های شما علاوه بر چاپ در سايت فارسی بی بی سی از راديوی فارسی بی بی سی نيز خوانده و در مورد آن گفتگو خواهد شد. می توانيد ديدگاههای خود را از طريق شماره تلفن ۰۰۴۴۲۰۷۵۵۷۲۵۴۶ روی پيامگير ما ضبط کنيد تا با صدای خودتان پخش شود يا اگر مايليد ما به شما تلفن کنيم، شماره تلفن خود را در ای ميل يا نمابری که برای ما می فرستيد قيد کنيد.
جمهوری اسلامی انفجار نور بود ولی با تمام قدرت سعی کردند با بحران آفرينی اين نظام را از کارايی بيندازند، البته بعضی ضعف های داخلی را نيز نبايد از نظر دورداشت. کاظمی - تهران
من در زمان انقلاب ۱۳سالم بود. پدرم فراش يک مدرسه بود. وضع خوبی نداشتيم. در زمان جنگ من به سپاه پيوستم که البته بيشتر به جهت علاقه شديدم به مسايل نظامی بود. در آن زمان خيلی سعی کردم از خطرات زيرکانه جان سالم به در ببرم، اما چند بار مجروح شدم. خوب من می دانستم که برای خوشبخت شدن بايد خودم را به بعضی از جريانات نزديک کنم. هميشه سعی کردم فقط از خط حاکم پيروی کنم و برای همين حالا زندگی مرفهی دارم. متاسفانه با توجه به جرياناتی که در آن قرار داشتم مجبور به بعضی کارهای ناجور شدم که حالا وجدانم ناراحت است. در کنارم بسياری بودند و هستند که گول ظواهر را می خورند، باورشان می شود و خود را بدبخت می کنند.... بگذريم، حالا فقط اين را می دانم که اسلام و خدا و پيغمبر و امام مستضعف و جهاد.... همگی وسيله ای است برای سواری گرفتن از مردم. حسينعلی - تهران من زمان انقلاب ۵ ماه داشتم. به نظر من انقلاب سال ۱۳۵۷ نتيجه ايستادگی محمدرضا پهلوی در برابر غرب بود. غرب برنده اصلی بود و مردم ايران زيان فراوان ديدند. اما بزرگترين دستاورد اين انقلاب رهايی مردم و فرهنگ ايران از طلسم ۱۴۰۰ ساله ای بود که با آغازش دوره عظمت ايران پايان يافت و دوره رياکاری آغاز شد. فکر نمی کنم که در آينده هيچ نسلی از مردم ايران چنين خطائی بکند و مقدرات خود را به دست چنين موجودات نالايقی بسپارد. عليرضا - تهران روشنفکران در انقلاب ايران پيشتاز بودند برای اينکه قيام عليه استبداد شاه را ضروری می دانستند. اما کی بود که روحانيت را بر رأس جنبش سوار کرد؟ توده های ميليونی! تحصيل کرده ها فرياد می زدند که ای مردم، گول مساجد و منابر را نخوريد و سرنوشت خود را به دست اين جماعت نسپاريد، اما از همين توده های در صحنه، فحش می خوردند که بی دين و بيگانه پرست هستند. روحانيت هم با حمايت همين انبوه توده ها موفق شد صدای روشنفکران را خفه کند. حال که اين بلاها سرشان آمده و به اين روز سياه افتاده اند، همه می گويند که ما نبوديم، روشنفکرها بودند! سهيلا - شيراز من شکايت دارم. شاکی هستم. از پدرم از مادرم از همه خانواده ام و از همه مردمی که قدر آنچه را داشتند ندانستند. حالا من دارم هزينه اشتباه پدرم را می دهم و پدرم کاری ندارد جز آن که هر روز خود را لعنت کند. فريبی که او خورد کوچک نبود. او آن موقع استاد محترم دانشگاه بود و حالا يک خائن به انزوا کشيده شده به حساب می آيد. حتی بعد از انقلاب هم حاضر نشد به آمريکا مهاجرت کند. من او را نمی بخشم چون به خاطر بی فکری او حالا بايد به جای يک مملکت آزاد در يک جامعه مرده و پرخفقان زندگی کنم. مردم ما چوب سادگی خودشان را خوردند و البته تنبلی، که در ايرانيان سابقه تاريخی دارد. رضا - تهران
انقلاب ايران ابتدا رويکردی آزادی خواهانه داشت. اما اکنون بعد از شکل گيری نهاد های انتصابی از شعارهای خود منحرف شده است. انقلاب در مجموع برای ما نسل جوان ثمره خوبی نداشته است و با محدوديت هايی که برای اين نسل ايجاد کرده عملا آنها را دچار دوگانگی و نوعی بی هويتی کرده و يک نوع بی علاقگی و زدگی نسبت به مفا هيم دينی در ما ايجاد کرده است. اگر نسل امروز با اين همه ابزار ارتباطی و رسانه ای در آن زمان بود، بعيد می دانم که به انقلاب و روش های خشونت آميز متوسل می شد. سعید - اهواز من در انقلاب ۱۰ سال داشتم و شاهد اتفاقات آن در سقز كردستان بودم و همه را به یاد دارم. وقوع انقلاب ناگهانی بود و شاید عدم آمادگی مردم بود كه اكنون ما با چنین عواقب ناخوش آیندی روبرو هستیم. انقلاب میدانی برای تفریح چپ، عقده خالی كردن جریان مدهبی و آزمایش سیاستهای دول غرب شد. معروف - لندن انسان ها در هر شرایطی خواهان بهترین ها هستند. آنچه در این روزها به صورت تصویری ایده آل از قبل از انقلاب به یادها مانده در آن روزها زیبا نبود و کاستی های آن بیشتر دیده می شد. مردم فکر کردند بهترین راه انقلاب است اما امروز معلوم شده که راه مناسبی برای رسیدن به خواسته های به حق خود انتخاب نکردند و یا لااقل به علت عدم هماهنگی بین هدف های اصیل انقلاب و درک سیاسی مردم اين حرکت به انحراف کشیده شد. ناهید - کانادا ملت ایران یک حکومت به ملایان بدهکار بودند. این بدهی را از حساب نسل ما پرداختند. حالا همه فهمیده اند که دولت گردانی کار آنها نیست... اردشیر - نیویورک
ما مردم می خواستیم با برهم زدن کشورمان از اساس طرحی نو دراندازیم و دمکراسی را جایگزین دیکتاتوری کهنسال بنمائیم و البته بدون داشتن بدیلی و بی آنکه اول نگاهی به خویش ودرون خود بیفکنیم. به زبان دیگر ما می دانستیم چه نمیخواهیم امّا ندانستیم چه میخواهیم... اینان اول که آمدند تا به حال برای آنکه بر گرده ملت بنشینند ژست خدمتگذاران را گرفتند و حال که بر خر مراد سوار شده اند، ممکن نیست که با زبان خوش عرصه قدرت را به مردم واگذارند. این به اصطلاح سیاستمداران باید بدانند که اگر راه مسالمت آمیز را به روی مردم ببندند در حقیقت انقلاب قهرآمیز را اجتناب ناپذیر می نمایند. حسن - میمند زمان انقلاب ۱۶ سالم بود. انقلاب غلط بود. آزادی نه با انقلاب یا تغییر رژیم بلکه با تحول فرهنگی ممکن است. قدم اول آن است که یاد بگیریم به عقاید هم احترام بگذاریم. فردوس - سوئد انقلاب خوب بود ولی مقامات آن را به انحراف کشیدند. اکنون جمهوری اسلامی در سه کلمه خلاصه می شود: مثلث زر و زور و تزویر. کوروش مصدق نژاد - ایران اين انقلاب مردم نبود. طراحی انقلاب در جای ديگر صورت گرفت و به دست مردم ساده و احساساتی ايران به نتيجه رسيد. ملت ايران نبايد فراموش کند که ملای حوزه علميه ناگهان در فرانسه مقبوليت پيدا کرد و همين بی بی سی ناگهان خبرگزاری اختصاصی او می شود و نزديک ترين متحد ايران (آمريکا) ناگهان کنار می رود! بيگانگان تصور می کردند با ادامه قدرت شاه منافع آنان در خطر است، اما اکنون پس از بيست و پنج سال حاصل زحمات خود را می بينند: تروريسم اسلامی! تا وقتی آگاه نشويم و دست بيگانگان قطع نشود بدبخت خواهيم ماند. من فکر می کنم انگيزه طراحان انقلاب ايران ضعيف کردن ايران بود که به حق به مقصود خود دست يافتند. رامین - تهران ايرانيان براي جمهوري اسلامي انقلاب نكردند. اما به مذهبي ها اعتماد كردند (و در واقع فراموش كردند كه همين مذهبي ها مانع اصلي پيروزي جنبش مشروطيت بوده اند). در عين حال تبليغات ساواك عليه طيف هاي سياسي غيرمذهبي به نفع مذهبي ها تمام شد. مهم ترين عيب جمهوري اسلامي ايران در شيوه انديشه آن در موهوم پرستي است كه موجب مي شود اين سيستم همواره از محيط پيرامون خود ارزيابي هاي غيرواقعي بنمايد. شاهد اين مدعي بسيار است.... انتظار ملت روشن بين و انقلابي ايران تأسيس نظامي روشن نگر بود كه با بهره گيري از نيروهاي مادي و معنوي مملكت در مسير روشن توليد فرهنگ و دانش گام بردارد و به جاي تهديد جهان خارج سبد سبد شاخه گلهاي دانش و فرهنگ ايراني را همراه با لبخند به جهانيان عرضه كند و بدين ترتيب بزرگترين دشمنان را تبديل به شفيق ترين دوستان نمايد. مگر فراموش كرده ايم كه ايرانيان خوش فكر در جريان مبارزات انقلابي خود چگونه با چسباندن شاخه گلهاي رنگين و معطر بر روي لوله هاي تفنگهاي شاه كاري كردند كه ارتش هم در كنار ملت قرار گرفت؟ ملازاده - ایران این آقایون روشنفکران سیاسی بودند که این بلا را بر سر ما آوردند، و البته خودشان هم عاقبت به خیر نشدند! شهباز ریگی - زاهدان می خواستیم دست در دست هم بنای یک عمارت زیبا را شروع نماییم. هرکسی آستین را به گونه ای بالا زد ولی اهریمن خارجی هر بار به شیوه ای بر ما تاخت. در میان ما چنددستگی و دشمنی ایجاد نمود تا از رؤیای آن عمارت منصرف شویم. این عمارت شاید امروز رنگ خشت و گل دارد و نازیباست اما ستون های محکمی که با خون دل و جان دادن عزیزانمان بر پا کرده ایم مژده تحقق این بنا رادر آینده ای نه چندان دور به ما می دهد. محمد اسماعیلی - تهران انقلاب ايران يک انقلاب بی نظير بود و هيچ کس جز امام قادر به انجام آن نبود. اما آيا امروز چيزی از انقلاب مانده در حالی که ياران امام و انقلاب در زندان ها هستند؟ اما مردم ايران هنوز انقلاب ايران را می خواهند و از اصلاحات حمايت می کنند. اصلاحات يعنی بازگشت به انقلاب سال ۵۷. زيرا خاتمی و ياران اصلاحات همان ياران امام و انقلاب هستند. احمد - مشهد
راستش از سر سيری انقلاب کرديم. نمی دانستيم چه می خواهيم و دچار غليان احساسات شده بوديم. تنها چيزی که برايمان معنا و مفهوم نداشت، اقدامات خوب و سازنده ای بود که در حال انجام بود. اما حالا ديگر جز افسوس و دريغ چيزی برايمان نمانده است و همه شعارهای اول انقلاب افسانه شده است. امير - تهران هدفهايی که برای انقلاب مطرح می شد هدفهای مقدسی بود مثل دستيابی به آزادی و استقلال و رفاه برای همه مردم و... اما متاسفانه اينها را اهداف دراز مدت خود قرار ندادند و فقط هدف شد از بين بردن حکومت شاه و تا اين امر محقق شد هدفهای اصلی فراموش گرديد. طناز - تهران اين انقلاب در کليت تنها و تنها جوشش احساسات مذهبی مردم بود. اين انقلاب ماهيت اسلام را به خوبی تبيين کرد... سياوش آريا - تهران من فکر می کنم هر انقلابی که برای از بين بردن ظلم و برپايی عدالت باشه به نفس و ذات خودش مقدسه... چرا که به يه هدف بزرگ انجام شده... اينکه بعدا تونستن خوب حفظش کنن يا نه، مساله ديگه ای هست، اما من فکر می کنم بايد بهش احترام گذاشت! هدا - تهران يکی از دلايل اصلی وضع اسفبار کنونی ايران، جنگ هشت ساله با عراق بود که نه تنها منابع اقتصادی و انسانی بسياری را نابود کرد، بلکه به گروهی فرصت طلب امکان داد که از وضعيت ويژه جنگ سوء استفاده کرده و هرکار ناحقی می شد انجام دهند تا به قدرت رسيده و در آن مقام باقی بمانند. انقلابی که برای آزادی از شر ديکتاتوری پهلوی به پا شد خودش تبديل به يک ديکتاتوری ديگر شد. مسببان آغاز جنگ و طولانی شدن آن هردو بزرگترين مقصران شرايط فعلی هستند. علی - لندن
قصد مردم از آنچه انجام دادند ستودنی بود. اما آنها همه چيز را رها کردند که البته در اين مورد کاملا مقصر نيستند چون در جامعه ای با ريشه های مذهبی وقتی حکومت رنگ مذهبی می گيرد ساده تر مخالفان را می کوبد. نيما - تهران ما خواستيم دين را به جهان معرفی کنيم اما خائنين داخلی و دشمنان خارجی صدايمان را خواستند با اغتشاش، جنگ، تحريم، تهاجم فرهنگی به نسل جوان، تهاجم اقتصادی به دولت، تهاجم حيثيتی به ايرانيان مقيم خارج و ... خفه کنند. مرتضی سيمبان - آمل در يک کلمه فريب خورديم. زندگانی راحتی داشتيم و روز بروز در حال پيشرفت بوديم. از يکسو روشنفکرنمايان چپ و راست و از سوی ديگر عدم وجود آزادی سياسی در کشور و متأسفانه ريشه مذهبی همه دست به هم دادند و ما فکر کرديم با مبارزه عليه شاه همه کمبودها جبران خواهد شد. همه فکر کردند اگر شاه برود و اسلامی که دکتر شريعتی می گويد حاکم می شود. ولی روحانيون با فريب مردم خود را به همه چيز رساندند و ملت و ميهن بزرگی را پايمال کردند. من از جانب خودم شرمنده جوانان کشور هستم و از آنها پوزش می طلبم. حسن کامياب - کرمانشاه اصولا ما ايرانی ها خيلی روی احساس تصميم ميگيريم. نوع اين حکومت را اينگونه بيان می کنند: حکومت خدا بر مردم! ولی آيا مردم به اين فکر کردند که چطوری می شود که خدا بيايد بر مردم حکومت کند؟ فرهاد - مشهد سؤال اصلی اين است که چرا اين انقلاب به اينجا کشيده شد؟ شايد فاصله گرفتن قدرتمداران با ارمان ها دليلی باشد، و شايد استفاده ابزاری از دين دليلی ديگر... شايد روی آوردن مردان خدا به مال اندوزی دليلی بهتر باشد اما تا وقتی که در کشور شعور سياسی مردم پائين باشد، وضع مملکت درست نمی شود. اميرحسين - تهران امشب داشتم همه ی اين بيست و پنج سال را مرور می کردم و تأسف می خوردم. صدای لطفعلی خنجی از بی بی سی در گوشم هميشه هست که پر از احساس حرفه ای بود و ما نمی دانستيم مملکت در چه ورطه ای افتاده است. اگر می دانستيم هم کاری از دستمان بر نمی آمد. من فکر می کنم جامعه ی ما چيزی در شکمش داشت که می بايستی آن را بالا می آورد. چيزی تاريخی که در تمام شئونات زندگی آدم ها جا خوش کرده بود. ما حالا در صفحه قرار داريم و درد و مشقتش را با گوشت و خون احساس می کنيم. تاريخ اما اين صفحه را از لبه اش می بيند. يعنی يک خط. جامعه ی من هشت پای روحانيت (دلال ها و واسطه ها) را زاييد و ديد و شناخت و بلعيد و بالا آورد، و حالا دارد به مراسم خاکسپاری اش فکر می کند. درد البته که دارد. عباس معروفی - برلين من از نسلی هستم که انقلاب را نديده و لمس نکرده است. در ضمن اين را هم می دانم که اين انقلاب طرفداران و مخالفان زيادی دارد. اما راه حل من برای اين مشکل اين است که در پی اصلاح وضع موجود باشيم، چرا که با تغيير نظام و انقلابی ديگر کار درست نمی شود، بلکه اوضاع را آشفته تر از اين که هست می کند و در نتيجه از پيشرفت باز می دارد. شعار اساسی ما جوانان اين است: اصلاحات سياسی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی با تکيه بر علم و فناوری روز نه عقايد ۲۵ سال پيش. جاويد - تهران آنچه نسل گذشته کردند نتیجه عشقشان به آینده بود. عشق هم آدم را کور می کند و آنها خیلی چیزها را ندیدند. ما باید سعی کنیم عشقمان با خرد توأم گردد. خشایار - تهران
انقلاب کردیم برای استقلال و آزادی تا بتوانیم راحت حرفمان را بزنیم و حقمان را از ستمگران بگیریم و قانون از ما حمایت کند و بدون هیچگونه واهمه ای در برابر ظالم بایستیم و حکومت سالم باشد واز ما دفاع کند. البته اشتباه نشود آزادی و بی بندوباری دوتاست و متاسفانه این رژیم برای سرکوب آزادی از این موضوع سوء استفاده می کند. اگر بی بندوباری آزادی بود که قبل از انقلات داشتیم، پس دیگر چه نیازی به انقلاب داشتیم؟ کوروش مصدق نزاد - شیراز در دوران انقلاب نوجوانی ۱۵ ساله بودم. آینده ای بهتر برای ایران و جهان می خواستم. من و خیلی از هم نسلهایم آن زمان پدر و مادرهایمان را به خاطر وضع موجود سرزنش می کردیم. همان کاری که اکنون نوجوانها می کنند. نامدار - سوئد اون دوره از احساسات مذهبي نسل قبل از ما سوءاستفاده شد. بیشتر نسل گذشته يا دو رژیم را یکسان می بینند و یا قبلي ر بهتر مي دانند. چرا؟ جوابشون اينه که اون تفريط بود و اين هم افراطه... اما قبلی بهتر بود. چون لا اقل جامعه با همه عيبهاش این جور شير تو شير نبود. ميگن مردم حق انتقاد دارن. پس اون حوادث تيرماه چي بود؟ ای نسل گذشته، آيا شما واقعا همه تون راضي هستيد؟ وقتی با شما بحث می کنیم، همه آخر سر می گین که خودم کردم که لعنت بر خودم باد! محسن - تهران من در زمان شاه موقعیت خوبی داشتم اما چند مسئله باعث شد که به صف انقلابيون بپيوندم. اول اينكه فكر مي كردم سرزمين من ثروتمند است و مي بايد در جهان از موقعيت بهتري برخوردار باشد. دوم اينكه در ايران آن زمان تنها چيزي كه كمترين اعتبار را داشت قانون بود و هيچگاه كسي نمي توانست با تكيه بر قانون از حق مسلم خود دفاع كند. سوم آنکه ما فقط آزاد بوديم در مسيري حركت كنيم كه از سوي رژيم تعيين شده بود. حالا از اينكه بعد از ربع قرن به هيچ يك از اهدافم دست نيافتم بسيار متاسف و نا راحتم. نسل جوان باید توجه داشته باشند كه ما اگر مي دانستيم به نقطه كنوني خواهيم رسيد ترجيح ميداديم همان مشكلات را تحمل کنيم. بهزاد امیری - تهران به نظر من اين انقلاب موهبتی برای ايرانيان است تا بدانند که دخالت اسلام در سياست باعث شر است، هر حکومتی که سر کار بيايد بايد اول ريشه های دين سالاری را بخشکاند. فرهاد - تهران هدف ما از انقلاب اين بود که هم دنيايمان آباد شود و هم آخرتمان. ما دوست داشتيم رئيسمان يکی از خودمان باشد و مانند ديگران ميان مردم و بدون خدم و حشم زندگی کند. نفتمان را به يغما نبرند. منافع ملی مقدم باشد. فقيری يافت نشود. زنان و مردان برابر باشند. ولی اکنون درمی يابيم مسئولانمان به فکر همه دنيا هستند، ولی به فکر ما نيستند. روزانه ۲۲ نفر در اثر تصادفات می ميرند کسی از آنان خبری نمی يابد ولی اگر در فلسطين يک نفر بازداشت شود، با چند روايت گزارش می شود. امينی - شيراز انقلاب کرديم برای احقاق حقوق پايمال شده. اما هر آنچه داشتيم را هم از دست داديم. آرام - اصفهان حتی ثحمل شنيدن اين کلمه را ندارم. چيزی که باعث بی هويتی عميق امروز من-ها است. ما تباه شده ها ثمره انقلاب هستيم. آدم بايد برای زمان به دنيا آمدن هم شانس داشته باشه. آنا (۲۴ ساله) - تهران تا قبل از سال ۱۳۷۶ و دوم خرداد همواره نسل گذشته را سرزنش می کردم که چرا گول خورديد و اشتباه کرديد تا اينکه خودم نيز مثل بيست ميليون در دوم خرداد گول خوردم... از آن تاريخ فهميدم که ما ايرانيها بايد ابتدا بينش سياسی خود را تقويت کنيم تا دچار خطای سياسی نشويم. فرهاد - تهران برای دستيابی به حکومت جمهوری، حقوق بشر و کم شدن فاصله طبقاتی انقلاب کرديم که به هيچ کدامش نرسيديم. بهرام - تهران مردم انقلاب کردند برای استقلال و آزادی اما بعد به اسم جمهوری به آن حکومت اسلامی الحاق شد. انقلابيون قديم الآن با مشاهده فرزندان دلتنگ، بی هويت، بی خاطره و دلخسته مملکتشان بايد بهتر به عظمت انقلابی که کردند پی ببرند اما عذاب وجدان در روشنفکرها يا حس غرور در متحجران هر دو به يک اندازه بی معنی است. عقلهايمان را روی هم بگذاريم و ببينيم الآن چه بايد کرد؟ کامران سليمی - آلمان انقلاب نشان داد که: ا- ما طبق احساساتمان عمل می کنيم، درحالی که برای بنای جامعه به خرد نياز است نه احساس. ۲- با دولت مذهبی نمی توان جامعه را متحول ساخت، زيرا حکومت دينی با دمکراسی نسازگار است. احمد - برلين ازکليه ايرانيان تقاضا دارم کتاب مجموعه قوانين اساسی جمهوری اسلامی را بدقت مطالعه کنند تا مثل پدرانشان در بيست و پنج سال پيش لگد به بخت خودشان نزنند و لااقل بدانند که اين قوانين به هيج وجه قابل اجرا نيست و نبايد بر اساس اين قوانين پای صندوق رأی بروند. اين مجموعه حدود صد صفحه و به بهای کمتر از سيصد تومان در کتابفروشيها يافت می شود. افشين سامی - ايران انقلاب يا منقلب شدن ضرورتی تاريخی است. ضرب المثل فارسی می گويد آب که يکجا بماند می گندد. ملتی که گام بسوی جلو نگذارد افسرده می شود. انقلاب نشاط آور و احيا کننده است. حال ممکن است هر کسی ضرورت انقلاب را هر مسئله ای بداند سياسی اجتماعی فرهنگی اقتصادی. حرکت تحولساز سال ۵۷ هم ضرورتی تاريخی در زندگی ايرانيان بود و ياران انقلاب هم هرکس از ظن خود با آن همراه شد... ملازاده - ايران
رژيم پهلوی که به بيگانگان باج می داد و زير سلطه اجانب بود و خاندان سلطنت در کارهای اقتصادی سهيم بودند يا پورسانت می گرفتند و جنايات خوفناک ساواک رعشه بر اندام می انداخت و مخالفين خود را از بين می برد. اما رژيم جمهوری اسلامی نه به بيگانگان باج می دهد و نه فرزندانشان در امور اقتصادی اند و اين گفته ها از ضد انقلاب است و آن پولهای در حسابهای بانکی کار ضدانقلاب است برای بدنام کردن مسئولان. سازمان اطلاعات و امنيت کشور بسيار مهربان است و زندانهای ما بسيار محيط عالی دارد و همه لذت می برند که به جای مسافرت بروند زندان که چاق و چله شوند. از همه جا بانگ مسلمانی شنيده می شود. بر در و ديوار شهر احاديث و گفته های امامان و رهبران نظام پر شده که هميشه زنگ خطری است برای امت مسلمان که از گناه پرهيز کند. از تلويزيون و راديو صدای مناجات و راز و نياز با خدا شنيده می شود. رؤسا و مديران مملکت را هميشه ساده پوش و بی آلايش می بينيم و آنان را هميشه با چشم گريان و ترس از گناه مشاهده می کنيم... با آمريکای جهانخوار مراوده نداريم و با اسرائيل غاصب دشمن سر سختيم. از روز اول انقلاب صنايع ما به حد کامل رسيده و از مستشاران و متخصصان اجنبی کمک نمی گيريم و توليدات صنعتی کشور را به توليد انبوه رسانده ايم. همه مسئولان در خانه های محقر و ساده زندگی می کنند و مثل همه از اجناس کوپنی مصرف می کنند. اگر رژيم جمهوری اسلامی کارهای رژيم پهلوی را انجام می داد امروز نان دانه ای صد هزار تومان بود و گوشت کيلويی يک ميليون تومان و بازهم اين مردم ناشکرند. نمی بينند که نيروهای امر به معروف چقدر برادرانه و خواهرانه مردم را موعظه می کنند و اين جماعت ايرانی از بزرگان انقلاب درس نمی گيرند و آنان را الگو قرار نمی دهند. نمی بينند که نيروی انتظامی در شهرها نداريم. درب خانه ها به روی همه باز است و در ام القرای اسلامی چقدر وضع ملت عالی است و باز هم نق می زنند و خود حضرت علی خيلی دلش می خواست که در اين نظام بود و تعليم می گرفت و تازه، بيشتر جمعيت گمراه دنيای امروز در صفند تا روزی به امت اسلامی رژيم ولايت فقيه بپيوندند و از برکات آن برخوردار شوند. محمد حبيب - تهران پدر و مادرهای ما خوشی زده بود زير دلشان ما را بدبخت کردند. نانسی - تهران انقلاب بزرگ ايران با شعارهای مقدس استقلال و آزادی که لازم و ملزوم همديگرند بيان شد و مطمئناً هدف مردم هم همين بود و اين دو شعار مقدس در قالب جمهوری اسلامی بيان شد و لذا هدف مردم همان است که در انقلاب مشروطه و نهضت ملی شدن صنعت نفت بيان کردند و متأسفانه در هرسه مورد (انقلاب مشروطه، نهضت ملی شدن صنعت نفت و انقلاب اسلامی)، هم دخالت خارجی و هم توطئه داخلی و مهمتر از همه قصور مردم و اين فکر که ديگر کار تمام شده و وظيفه ای بر دوش ما نيست، منجر به شکست يا انحراف اين جنبشها و نهضتهای بزرگ شد. مرتضی شيرانی - اهواز در هنگام وقوع انقلاب ۵۷ سی ساله بودم. خسته از ديکتاتو ری شاه و خسته از مجلس انتصابی سنا و مجلس فرمايشی شورای ملی با نمايندگان فيلتر شده اش. خسته از دخالت ساواک و کميته ضد خرابکاری و پليس و ارتش شاه در امور مردم و به اميد ايرانی آزاد و مستقل با زيربنای جمهوريت به خيابانها رفتم. آقا گفت: ميزان رأی ملت است و روحانيون بعد از سرنگونی شاه به قم رفته حکومت را به مردم واگذار می کنند. همه آن سخنان نادرست بود. به جای سلطنت، حکومت ولايت فقيه برقرار شد. نهادهای انتصابی چون شورای نگهبان و تشخيص مصلحت جايگزين مجلس سنای شاه شدند. کميته های اول انقلاب و سپاه پاسداران نقش ساواک و ارتش شاه را به عهده گرفتند.
حاصل اين انقلاب چيزی نبود جز برادرکشی در کردستان و ترکمن صحرا و خوزستان، اعدام هموطنان به جرم محاربه با خدا و رسول خدا يا مفسد فی الارض، به درازا کشيدن جنگ با عراق برای حفظ حکومت به بهای خون هزاران ايرانی، تاراج ثروتهای ملی، بيکاری و نابسامانيهای فراوان ديگر. تنها درس مثبت آموخته شده از اين انقلاب اين بود که: نظام جمهوری با اسلام تفسيری آقا و آقايان در تناقض کامل است. رضا - شيراز انقلاب ما در اصل برای بهتر شدن اوضاع اقتصادی و سياسی بود که متأسفانه به بيراهه رفت. ما شرمنده نسل کنونی ايم. نسل جوان بايد بداند در هرجا انقلابی شده مخصوصاً کشورهای عقب افتاده از جمله ايران، دست بيگانگان در کار بوده است. تا فقر وجهل از اين مملکت رخت برنبندد ما به هيچ کجا نمی رسيم و تا ابد افراد حقه باز و سودجو برخر مراد سوار خواهند بود. احمد - اهواز البته نبايد نسلی تصميم خود را بر تمامی نسلهای بعد از خود عين وحی منزل بداند بلکه بايد به گونه ای برخورد کند که باتصميماتی صحيح ضمن تأمين خواسته های خود، آيندگان را نيز در نظر بگيرد. تصميمی که هر نسلی می گيرد بايد تا حدودی انعطاف پذير باشد تا آيندگان قدرت تغيير در آن داشته باشند و بايد به گونه ای محکم و استوار باشد که با هر نسيمی پايه های آن نلرزد. بهترين تصميمات و قوانين آنهايی اند که بر اساس آزادی و حقوق بشر استوار باشند. متأسفانه جمهوری اسلامی تصميمی بود که تنها بر اساس منافع و اعتقادات عده ای خاص و بر اساس هيجان جمعی و انقلابی گرفته شد و مطمئناً اين تصميم نمی تواند برای هميشه پابرجا بماند زيرا در بسياری موارد با آزادی و حقوق بشر در تعارض است. مجيد - تهران به طورکلی انقلاب پديده مضر و خطرناکی است که حتی در بهترين حالتها نتايج مثبتی برای ملت ندارد. وقتی ارتش کشور منحل شود، وقتی نمايندگان مجلس کشور تيرباران شوند، وقتی اعضای دولت، ادارات، سازمانها، مدارس، دانشگاهها و غيره اعتصاب کرده يا متواری شوند، بی نظمی و هرج و مرح بر جامعه حاکم شده، انقلاب رخ می دهد و بعد از آن تنها از طريق سرکوب عمومی، اعدام، زورگويی و اين قبيل امور می توان نظم را به جامعه بازگرداند که خود در تضاد با اهداف انقلاب است. اين ساده لوحی است که تصور شود پس از انقلاب، دمکراسی و انتظام جايگزين خواهد شد. حاصل انقلاب در بهترين حالت به وجود آمدن حکومتی زورگو است و در بدترين حالت ادامه جنگ داخلی ميان فرقه های مختلف طی ساليان متوالی که مانع از تشکيل حکومت منسجم می شود. آرش - تهران مبارزه نسل ما که من جزئی از آنم جدا از مبارزات صد ساله مردم ايران برای آزادی و استقرار دمکراسی نبوده است و تا تحقق اين خواستها بايد ادامه يابد. اين وظيفه به عهده نسل جديد است و اگر لازم باشد يايد به نسلهای آينده هم منتقل شود. مهدی - آمريکا پدرم از انقلاب تعريف می کند اما انقلابی که می گويد و به آن افتخار می کند انقلابی بود که توده مردم با تعصبگرايان مقابله می کردند. انقلاب نسل جوان برای مساوات بين مردم بود که بعضيها عدل و بعضی ديگر کمونيست می ناميدندش. شايد در بهمن ۵۷ روحانيون و دانشجويان در کنار هم می جنگيدند ولی دليل بر اين نبود که هم عقيده اند. متأسفانه الان فقط روحانيون قدرت را در دست دارند و توازن سياسی کشور به هم خورده. علی اطلسی - دبی متأسفانه انقلاب در اين بيست و پنج سال از راه اصلی خود منحرف شده و فاصله طبقاتی به صورت وحشتناکی افزايش يافته است و درد اصلی اين است که اکثريت کسانی که از ثروتهای کلان برخودار شده اند، در رژيم گذشته از افراد ضيف و متوسط جامعه بوده اند و چنين افرادی هرگز ظرفيت سرمايه ای که در اختيار دارند را ندارند. متأسفانه سيستم اقتصادی غلط و نادرست ايران باعث شده که افراد از راههای بسيار نادرست و خودخواهانه به سرمايه های بسيار عظيمی دست يابند. به نظر من سيستم حکومتی درست بايد با ارائه قوانين بنيادين اکثريت افراد جامعه را در طبفه متوسط قرار دهد. تجربه های تاريخی بيانگر اين مطلب است که هميشه گروه متوسط از شخصيت اجتماعی سالم و درست تری نسبت به دو گروه ثروتمند و ضعيف برخودار بوده است. من درد اصلی مردم ايران را مسائل اقتصادی می دانم و اعتقاد دارم با اقتصاد درست بسياری از دردها و مسائل مردم خود بخود حل می شود. مهرداد رجبی کرمانشاهی - کرمانشاه برای کسب عدالت در هر زمينه ای انقلاب شد. البته انگيزه های مذهبی نيز نقش بسزای در حرکت توده های مردمی داشت. امروزه ناخشنودی درصد بيشماری از مردم و جنبشهای دانشجويی و مردمی که در گوشه و کنار کشور کم و بيش ديده می شود ناشی از افزايش بی عدالتی است. انقلاب بد نبود، ولی مشکل اساسی نداشتن برنامه يا داشتن برنامه و نداشتن ضمانت اجرايی و نبودن افراد متخصص يا کارشکنی افراد تماميتخواه و متعصب مذهبی و انحراف و سوء استفاده از دين توسط عده ای بی سواد و آزمند بوده و هست. و گرنه کشوری با اين همه سرمايه و نيروی کارا نبايد تا اين اندازه عقب افتاده باشد. رضا - پراگ من در آن زمان هنوز متولد نشده بودم اما می دانم که تغيير حکومت بدترين اشتباه نسل قبل بود زيرا می خواستند مملکت را اصلاح کنند اما زمام امور را به دست بی صلاحيت ترين افراد جامعه دادند. دانيال - يزد هروقت پای صحبت مادرم يا بزرگترای فاميل می شينم می بينم يک دنيا خاطره دارن از جوونی، از عشقها و شاديها و مدها و ترانه ها... عاشق اينه که همسن من باشه اما من از اون پيرترم... هيچ خاطره ای جز تقلبهای دبيرستان ندارم... ما نسل بی خاطره ايم. مژده - تهران |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
صفحه اصلی صدای شما
اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد
صفحه بدون عکس
برخی از دوستانی که نظر خود را برای ما فرستاده اند
انقلاب در مجموع برای ما نسل جوان ثمره خوبی نداشته است و با محدوديت هايی كه برای اين نسل ايجاد كرده عملا آنها را دچار دوگانگی و نوعی بی هويتی كرده و يك نوع بی علاقگی و زدگی نسبت به مفا هيم دينی در ما ايجاد كرده است. 
