اندرو واکر خبرنگار اقتصادی بی بی سی

	بهای نفت از اواخر دهه نود تاکنون هفت برابر شده است

اما در مقابل کشورهای صادر کننده نفت شاهد جاری شدن سيل عوايد حاصل از فروش آن بوده اند.

ايران به عنوان چهارمين توليدکننده بزرگ نفت جهان يکی از شاخص ترين مثال ها است.

انرژی بر اقتصاد ايران حکمفرماست. براساس برخی تخمين ها، اين کشور چه از نظر ذخاير گاز و چه نفت در جهان دوم است.

بهای نفت اکنون هفت برابر ارقام پايين اواخر دهه 1990 است. در اين مدت، اقتصاد ايران با نرخ نسبتا سريعی رشد کرده به طوری که ميانگين آن سالانه بيش از پنج درصد بوده است.

افزايش بهای نفت همچنين باعث شده است ذخاير ارزی ايران تقريبا سه برابر شود.

اما مشکلات ادامه دارد. نرخ رسمی بيکاری پايين آمده است اما همچنان بالغ بر 10 درصد است.

ايران جمعيت جوان بزرگی دارد و يافتن شغل برای آنها که به تدريج به سن کار می رسند چالشی جدی خواهد بود.

به علاوه نرخ تورم دو رقمی است که با استانداردهای فعلی بين المللی بسيار بالا است.

ايران صاحب يک اقتصاد دولتی است و بخش اعظم صنعت نفت و بسياری ديگر از صنايع در اختيار دولت است.

صندوق بين المللی پول اخيرا از ايران به خاطر آنچه گام های آهسته در اصلاحات به سوی اقتصاد بازار خواند انتقاد کرد.

اين سازمان به خصوص نسبت به آنچه يارانه های ناموزون، به ويژه بر انرژی، خواند به ايران ايراد گرفت و گفت اين يارانه ها اثر نامطلوب اقتصادی و زيست محيطی به جا می گذارد چرا که استفاده کم بازده از انرژی را تشويق می کند.

به علاوه چشم انداز آينده اقتصادی به دليل رويارويی ديپلماتيک بر سر برنامه اتمی اين کشور بيش از پيش تيره شده است.

اين رويارويی قبلا بر اعتماد اقتصادی اثر منفی گذاشته و علاوه بر آن امکان تحميل نوعی تحريم بر ايران می تواند يک عقبگرد عمده برای اين کشور باشد.

برای باقی جهان، نگرانی اقتصادی درباره مناقشه هسته ای ايران به احتمال قطع صادرات نفت و گاز که می تواند قيمت ها را حتی بالاتر ببرد مربوط می شود.