آنتونيو فاتزيو تمام حرفه خود را در بانک مرکزی ايتاليا گذرانده است

بانک مرکزی ايتاليا در بيانيه ای اعلام کرد که آقای فاتزيو تصميم گرفته است برای خروج این نهاد و کشورش از سمتش کنار برود.

در اين بيانيه آمده است: "اين تصميم که با وجدانی پاک اتخاذ شد، برای احيای آرامش و تامين منافع کشور و بانک مرکزی ايتاليا گرفته شده است."

موضع آقای فاتزيو بعد از آن تضعيف شد که هفته پيش رسانه ها خبر دادند دادستانی ميلان درباره رسوايی وی تحقيق می کند.

اين استعفا در زمانی گرفته شد که جوليو ترمونتی، وزير اقتصاد، می خواست پارلمان پيش از فرا رسيدن کريسمس در هفته آينده قانون مديريت بانک مرکزی ايتاليا را تغيير دهد تا راه برای عزل آقای فاتزيو هموار شود.

آقای فاتزيو که سمتش مادام العمر بود، به دليل رسوايی فروش بانک "آنتون ونتا" آماج حملات قرار گرفته است. وی متهم است در مناقصه فروش به يک خريدار ايتاليايی، بانک پوپولاره ايتاليانا، امتياز داده و از رييس آن هدايايی دريافت کرده است.

آقای فاتزيو اين اتهامات را قويا انکار کرده و مکررا گفته است تصميمش برای ترجيح دادن بانک پوپولاره به رقيب هلندی اش "ای بی ان آمرو" مطابق اصول قانونی بانک مرکزی ايتاليا بوده است.

از زمانی که اين رسوايی در سال جاری گريبان وی را گرفته، درخواست برای استعفا يا عزل آقای فاتزيو بيشتر شده بود. اما مشکل اينجا بود که فقط اعضای شورای عالی نظارت بانک مرکزی می توانستند وی را سرنگون کنند، ولی اکثر آنها دست نشانده آقای فاتزيو هستند.

برای خروج از اين بن بست، وزير اقتصاد پيش نويس اصلاحيه قانون بانک مرکزی ايتاليا را نوشته که يکی از آنها محدود کردن دوره رياست رييس کل به پنج سال است. همچنين پارلمان اين اختيار را خواهد يافت که اعضای شورای عالی نظارت را انتخاب کند.

همچنين بنا به اين اصلاحيه، نقش بانک مرکزی در وضع مقررات و نظارت بر ادغام بانکها به نهاد مسئول رقابت تجاری در ايتاليا واگذار خواهد شد.

	نخست وزير ايتاليا می گويد تمام تلاش خود را برای ترغيب آقای فاتزيو به استعفا بکار گرفته است

قرار بر اين بود که پيش نويس پنجشنبه ۲۲ دسامبر به مجلس سفلی و يک روز بعد به سنا ارايه شود.

بانکدار لجباز

آقای فاتزيو به لجبازی معروف است. مارکو زاترين، روزنامه نگار ايتاليايی، به ياد دارد که اين بانکدار کهنه کار حتی مدتها پيش از آن که رييس کل بانک مرکزی شود، از پاسخ به پرسشهای وی طفره می رفت.

اين سردبير اقتصادی روزنامه ايتاليايی "لااستامپا" به بی بی سی گفته است: "ما بيرون ساختمانی در رم ايستاده بوديم و داشتيم درباره نرخ بهره حرف می زديم. می خواستم از زير زبانش بکشم که بانک مرکزی ايتاليا می خواهد نرخ بهره را بالا ببرد يا خير. موی دماغش شده بودم و او داشت ۴۰ دقيقه از هر دری حرف می زد. هرچه سوالات من صريح تر می شد، جوابهايش هم تندتر می شد."

در ماه های اخير نيز لجاجت آقای فاتزيو محک تلخی خورده بود. حتی سيلويو برلوسکنی، نخست وزير ايتاليا، خواستار استعفای وی شده بود.

متن مکالمات تلفنی آقای فاتزيو که به مطبوعات نشت کرده، نشان می دهد وی مايل بوده است بانک آنتون ونتا در دستان ايتاليايی ها بماند برای همين در ماه مارس ۲۰۰۵ مانع از بررسی پيشنهاد بانک هلندی ای بی ان شده است، هر چند زيردستانش گفته بودند بانک پوپولاره ايتاليانا قادر به تامين مبلغ اين معامله نيست.

اين رسوايی تاکنون به سرنگونی وزير سابق اقتصاد و رييس بانک پوپولاره انجاميده است.

جانفرانکو فينی، وزير خارجه ايتاليا، رفتار آقای فاتزيو را "غيرقابل توضيح و توجيه" خوانده و آقای برلوسکونی گفته بود که اقدامات رييس کل بانک مرکزی ايتاليا با "حيثيت ملی منافات دارد."

دولت نمی توانست کار خاصی انجام دهد، هرچند در ماه اکتبر حق وی برای سخنرانی در اجلاس اخير صندوق بين المللی پول در واشنگتن را سلب کرد.

	کليسای کاتوليک حمايت خود را از رييس کل بانک مرکزی ايتاليا ابراز کرده است. آقای فاتزيو می گويد که از مومنان اين کليساست

نهاد فسادناپذير

با وجود همه اين مخالفتها، آقای فاتزيو برای خود متحدانی دارد. اتحاديه شمالی (راستگرا) که از اعضای کوچک دولت آقای برلوسکنی است، خواستار ماندن رييس کنونی بانک مرکزی شده بود. کليسای کاتوليک نيز حمايت خود را از اين بانکدار ابراز کرده است. آقای فاتزيو می گويد که از مومنان اين کليساست.

مهمتر از همه، وی از پشتيبانی ۱۳ عضو هيات مديره بانک مرکزی ايتاليا برخوردار بود. اما ناظران می گويند اين رسوايی به اعتبار بين المللی ايتاليا لطمه زده است.

آقای زاترين می گويد: "اگر بانکی خارجی بخواهد بانکی ايتاليايی را بخرد، بسيار مشکوک خواهد بود. ترديدهای زيادی درباره نحوه اعمال قوانين و مقررات در ايتاليا وجود دارد. اين مشکلی واقعی برای ايتالياست."

آقای فاتزيو هميشه اينقدر جنجال آفرين نبوده است. وی که در سال ۱۹۳۶ در شهر کوچک آلويتو در جنوب رم به دنيا آمده است، با مدرکی در رشته اقتصاد از دانشگاه رم دانش آموخته شد و در سال ۱۹۶۰ به بانک ايتاليا پيوست.

وی که مردی خانواده دوست و دارای پنج فرزند است، در مسير حرکت به سوی کرسی رياست اين بانک اعتبار در خوری کسب کرد و وقتی در سال ۱۹۹۳ به رياست منصوب شد، مردی امين و قابل اطمينان بود.

آقای فاتزيو توانست وجهه بانک مرکزی ايتاليا به عنوان نهادی فسادناپذير را حفظ کند و اين بانک را در آبهای توفانی سياست کشورش ايمن نگه داشت.

وی هرچند به يورو بدبين بود، ولی اطمينان داد که کشورش آماده کنار زدن لير و پذيرش پول واحد در سال ۱۹۹۹ است.

اما در ساليان اخير، آقای فاتزيو به مخالف سرسخت تسلط بانکهای خارجی بر بانکهای ايتاليايی تبديل شده است، هرچند کميسيون اروپا می کوشد ادغام فرامرزی بانکها را تسهيل کند.

اکنون به نظر می رسد با استعفای وی، آقای برلوسکنی می تواند با خيال آسوده برای انتخابات آوريل برنامه ريزی کند.