استيو شيفرز خبرنگار اقتصادی بی بی سی در محل اجلاس گروه 8

آمريکا خواهان سرمايه گذاری در فن آوری های پاکيزه تر است

مسلما با توجه به استانداردهای نشست های قبلی، گروه 8 اين بار عليرغم اخلال ناشی از بمبگذاری های لندن به هدفی بزرگ نائل آمده است.

رسيدن به توافق های ملموس - مانند معامله ای که بر سر دو برابر کردن کمک های آفريقا و لغو بدهی های اين قاره حاصل شد- در اينگونه نشست ها بی سابقه است.

اجلاس گروه 8 همچنين توافق کرد تلاش ها برای دست يافتن به معامله ای بر سر تجارت را تجديد کند، سه ميليارد دلار در اختيار دولت فلسطينی بگذارد و دسترسی به معالجات ايدز را افزايش دهد.

اين اجلاس در اقدامی بی سابقه همچنين فعالان مبارزه با فقر و رهبران کشورهای درحال توسعه را رو به روی رهبران قدرتمندترين کشورهای جهان نشاند.

تونی بلر درباره دستاوردهای اجلاس گفت: "اين پايان فقر در آفريقا نيست، اما منادی اين مساله است که می توان فقر در آفريقا را پايان داد. پاسخگوی همه خواسته ها نيست اما يک پيشرفت است - پيشرفتی واقعی و قابل تحقق."

و باب گلدوف، ستاره سابق عالم راک و سازمان دهنده برنامه های زنده "لايو 8" کلماتی را که وينستون چرچيل نخستين بار ادا کرده بود چنين بازبندی کرد: "من نمی گويم که اين پايان فقر شديد است، اما اين آغاز يک پايان است."

البته برخی از توافقات اين اجلاس بسيار ناقص تر از آن چيزی است که فعالان آرزو می کردند.

اما آنها بدعتی مهم بنا گذاشته اند که می تواند به تحولات بيشتر در جريان ملاقات های مهم بعدی در سال جاری منجر شود.

پروفسور جان کرتون، مدير گروه تحقيقات "جی 8" در دانشگاه تورنتو به بی بی سی گفت: "اين موفق ترين اجلاس گروه 8 در تاريخ 30 ساله اين رويداد بود."

معامله

ممکن است در نظر فعالان، حرکت گروه 8 همچون جابجايی کوه های يخی آهسته جلوه کند. اما در چشم انداز درازمدت، معامله تازه برای کمک به کشورهای فقير و بيانيه گروه 8 پيرامون تغييرات آب و هوايی می تواند به مثابه يک نقطه عطف تاريخی باشد.

اين نخستين بار بود که فعالان مبارزه با فقر و کشورهای درحال توسعه در اجلاس گروه هشت مشارکت داده می شدند

اولا، توافق روز جمعه گروه 8 نشانگر چرخشی بزرگ در جهت حرکت 20 سال گذشته است. در دو دهه گذشته جريان کمک به کشورهای درحال توسعه در ميان اين نگرانی ها که وجوه اهدايی در اثر فساد تلف می شود سير نزولی داشته است.

مساله ای که هنوز حل نشده اين است که چگونه می توان کاری کرد که کمک ها اين بار موثرتر باشد و کمتر هدر رود.

اين هدف مشترک فعالان و دولت های غربی است و آنها تنها در مورد شيوه های رسيدن به اين هدف اختلاف هايی دارند.

در ثانی، زبانی که در مورد تغييرات آب و هوايی به کار گرفته شده است نشانگر حرکت تدريجی آمريکا به سوی شناسايی اين مساله است که گرمايش زمين واقعيت دارد و ناشی از فعاليت های بشری است.

هرچند پرزيدنت بوش قبلا به اين مساله اذعان کرده است، اما اينکه او بيايد و در بيانيه ای مشترک با ساير رهبران جهان بر آن مهر تاييد بزند، نخستين گام مهم به سوی پيوستن آمريکا به فرآيندهای بعدی از نوع کيوتو (برای کاهش گازهای گلخانه ای) است.

همچنين از ابتدا بعيد بود که دولت کنونی آمريکا از مخالفت ديرينه خود با اهداف مصرح در پيمانی چون کيوتو دست بکشد، اما فشار توام داخلی و بين المللی ممکن است يکی از دولت های آينده آمريکا را به امضای معاهده های آتی در اين زمينه رهنمون شود.

گشايش های تاريخی

اجلاس گروه 8 از اين نظر که برای نخستين بار ساير گروه ها را در مذاکراتش مشارکت داد جنبه تاريخی داشت.

تونی بلر توافق آمريکا در مورد واقعی بودن گرمايش زمين را يک پيشرفت خواند

اين نخستين اجلاسی بود که جامعه مدنی، در قالب سازمان های غيردولتی (ان جی او) در آن نقشی محوری بازی کرد.

بسيج انبوه فعالان در برنامه "فقر را به تاريخ بسپاريم" و "لايو 8" دولت بريتانيا را تشويق کرد تا دست به چنين گشايشی بزند.

پروفسور کرتون در اين زمينه گفت: "يکی از بخش های کليدی اجلاس، فرصت بی سابقه ای بود که در اختيار جامعه مدنی گذاشته شد تا در رايزنی های اصلی نقش بازی کند."

به علاوه اين اجلاس راه و رسم قبلی داير بر مشارکت دادن ملل درحال توسعه در فرآيند مذاکرات را ادامه داد و تقويت کرد.

رهبران هفت کشور آفريقايی و همچنين پنج "اقتصاد برآينده" شامل چين، هند، برزيل، مکزيک و آفريقای جنوبی در آن شرکت جستند.

دعوت نکردن آنها به نشست های آينده گروه 8 دشوار خواهد بود چرا که آنها نقشی بيش از پيش مهم در اقتصاد جهان و مذاکرات تجاری بازی می کنند.