در برخی بازارها خوانندگان آلبومهای خود را مستقيما روی نوار ضبط می کنند

نوار کاست از زمان ابداعش در دهه ۱۹۶۰ تا اوج محبوبيتش در دهه ۱۹۸۰ برای چهل سال بخشی از فرهنگ موسيقی بوده است. اما کارشناسان صنعت موسيقی معتقدند اين کالا، دستکم در غرب زياد عمر نخواهد کرد.

مت فيليپس، تحليلگر بريتانيايی به بی بی سی گفته است: "فروش آلبومهای موسيقی روی نوار کاست از زمان اوج محبوبيتش در سال ۱۹۸۹ که ساليانه ۸۳ ميليون نوار در بريتانيا فروش داشت، افت قابل ملاحظه ای داشته است. سال گذشته شاهد بوديم که تنها ۹۰۰ هزار نوار فروخته شد. يقينا فروش کاست به سرعت کاهش می يابد."

شرکت فيليپس در دهه ۱۹۶۰ طراحی نوار کاست را به کمال رساند. اين کالا طراحی شد تا شکل تازه ای از سرگرمی قابل حمل باشد و بتواند به بازاری وارد شود که تحت سلطه نوارهای ريلی بود.

طرفه اين که فيليپس برای ابتکار خود خواستار حق مولف نشد و به تعداد زيادی از شرکتها اجازه داد تا اين طرح را به رايگان به خدمت گيرند.

نوار کاست توانست به محصولی پرفروش در جهان تبديل شود. در اواسط دهه ۱۹۸۰ مردم ساليانه ۹۰۰ ميليون نوار را می خريدند که ۵۴ درصد کل فروش صنعت موسيقی بود.

اما خود اين صنعت نگران نوار کاست، بخصوص توانايی مردم برای ضبط موسيقی روی آن بود. گردانندگان بازار موسيقی از تکثير غير مجاز می ترسيدند و استدلال می کردند ضبط نوار در خانه "موسيقی را می کشد"، درست مانند نگرانی های امروز درباره داون لود فايلهای صوتی.

يکی از ويژگی های ضبط خانگی امکان تهيه نوارهای گلچين بود، ضبط آهنگهای دلخواه روی يک نوار کاست. جوئل کلر، نويسنده کتابهای موسيقی در نيويورک ابراز تاسف می کند که رايانه های شخصی به حيات نوارهای گلچين پايان داده و تهيه سی دی های دستچين شده، "لذت کمتری دارد".

نوارهای صوتی مانند دوستی قيمی هستند که از شما جدا نمی شوند. فکر می کنم مزيتشان اين است که در دسترس هستند پاندورا وايت، ناشر کتابهای صوتی

اگرچه نوارهای کاست به سرعت از فروشگاه های موسيقی ناپديد می شوند، ولی کتابفروشی ها هنوز به آنها وفادار مانده اند.

نوارهای کاست ابتدا برای کمک به نابينايان جهت مطالعه کتابها به خدمت ناشران درآمده بود و حالا نيز يک سوم تمام کتابهای صوتی روی نوار عرضه می شود. نوار کاست کتابهای پرفروشی مانند "رمز داوينچی" می تواند تنها در بريتانيا ۶۰ هزار تا ۷۰ هزار نسخه فروش کند.

پاندورا وايت از کتابهای صوتی "آريون" به بی بی سی گفته است: "نوارهای صوتی مانند دوستی قيمی هستند که از شما جدا نمی شوند. فکر می کنم مزيتشان اين است که در دسترس هستند. می توانيد هرجا می خواهيد آن را متوقف و از نو پخش کنيد، و حال آن که در مورد سی دی يک کم سخت تر است."

همچنين صرف نظر از فروشگاه های موسيقی غرب، در کشورهايی مانند افغانستان و هند نوار کاست برای پخش آهنگ محبوبيت دارد.

در برخی بازارها خوانندگان آلبومهای خود را مستقيما روی نوار ضبط می کنند.

کيت جاپلين، مدير پژوهش در فدراسيون بين المللی صنايع ضبط موسيقی، می گويد که هنوز در ترکيه ساليانه ۸۸ ميليون و در هند ۸۰ ميليون نوار فروخته می شود. نوار کاست ۵۰ درصد فروش موسيقی را تشکيل می دهد. در عربستان سعودی اين رقم ۷۰ درصد است.

اما وی می افزايد که دليل اين امر اين است که نفوذ دستگاه های پخش سی دی در اين کشورها صد درصد نيست.