هر دو باشگاه استقلال و پرسپوليس دولتی و تحت مالکيت سازمان تربيت بدنی هستند، اما برخی چهره ها، بخصوص در دو دهه گذشته، ادعای مالکيت باشگاه پرسپوليس را داشته اند

محسن مهرعليزاده، رييس سازمان تربيت بدنی جمهوری اسلامی و معاون رييس جمهور ايران، اعلام کرد که باشگاه استقلال نيز توافق کرده است مالکيت خود را به سهامی عام تغيير دهد. شناورسازی سهام باشگاه استقلال که پيش از انقلاب ۱۹۷۹ تاج ناميده می شد، همزمان با عرضه سهام باشگاه پرسپوليس تا دو هفته ديگر صورت خواهد گرفت.

آقای مهرعليزاده اعلام کرد اين تصميم در مجمع فوق العاده باشگاه استقلال اتخاذ شده است.

وی افزود: "در اين جلسه مقرر شد تا سهام باشگاه استقلال طی مراحل قانونی که تا دو هفته ديگر انجام خواهد شد، وارد بورس شده و همزمان با باشگاه پيروزی پذيره نويسی آن انجام شود."

طبق تصميم اين مجمع ۵۱ درصد سهام باشگاه استقلال "در مراحل ابتدايی" در اختيار دولت، ۴۰ درصد به افراد حقيقی و ۹ درصد نيز به هواداران باشگاه واگذار خواهد شد.

آقای مهرعليزاده برای واگذاری ۵۱ درصد سهمی که به دولت تعلق می گيرد، جدول زمانی اعلام نکرده ولی اطمينان داده است که اين سهام نيز "به تدريج" به هواداران باشگاه استقلال واگذار خواهد شد.

هيچ آمار و ارقام مشخصی درباره تعداد و قيمت پايه سهام های اين دو باشگاه که زمانی بر فوتبال ايران سلطه انحصاری داشتند، ارايه نشده است.

در ساليان اخير باشگاه های شهرستانی تحت حمايت صنايع بزرگ که سرمايه گذار مادرشان عمدتا سهامی هستند، گوی رقابت را از اين دو تيم قديمی پايتخت ربوده اند و حالا فوتبال ايران را در قاره آسيا نمايندگی می کنند.

هر دو باشگاه استقلال و پرسپوليس دولتی و تحت مالکيت سازمان تربيت بدنی هستند، اما برخی چهره ها، بخصوص در دو دهه گذشته، ادعای مالکيت باشگاه پرسپوليس را داشته اند.

انتظار می رود تصميم اخير مقامات ورزشی ايران برای سهامی کردن باشگاه پرسپوليس که بعد از انقلاب برای مدتی "پيروزی" ناميده می شد، به مناقشه مالکيت آن پايان دهد.

مخالفان سهامی شدن باشگاه پرسپوليس می گويند که "اين تيم فوتبال يک سرمايه ملی است" و اين اقدام را نوعی توطئه می خوانند.

نظر دهید

آيا فکر می کنيد سهامی شدن استقلال و پرسپوليس بر توان مالی اين باشگاه ها می افزايد؟ آيا اين اقدام به شفاف سازی عملکرد مديران اين باشگاه های محبوب کمک می کند؟ آيا دولت واقعا می خواهد ۵۱ درصد سهامی را که در دست خود نگه دارد، بفروشد؟ و آيا شما اين سهام را خواهيد خريد؟

نظرات شما:

به نظر من اين واگذاری سهام به تنهائی مشکل را حل نميکند مگر اينکه با تغيير مديريت همراه باشد. مديريت بايد نسبت به جذب تماشاگر، اسپانسر مناسب و ... اقدام کند، نه هماهنگی برای توهين به بازيکنان حريف و باند بازی که نتيجه ای فقط کوتاه مدت خواهد داشت. از طرفی تعجب من اين است که شرکتهائی که در بورس هستند همه دفاتر شفاف با سوددهی هستند ولی اين باشگاهها که به گفته خودشان بدهی های ميلياردی دارند چگونه در بورس پذيرفته شده اند که اين خود حاکی از نظام بيمار قوانين بورس ميباشد و به اعتبار اين سازمان مهم و بقيه شرکتهای با بازدهی مناسب صدمه ميزند. عليرضا - تهران

در کشور ما سهام اکثر موسساتی که به بورس می روند را مجددا مراکز دولتی مثل سازمان تامين اجتماعی يا صندوق بازنشتگی يا ... خريداری می کنند با اين شرايط مديريت اين دو باشگاه نيز دوباره درگير همان مشکلات سابق خواهد شدولی احتمال حل شدن مسايل مالی از اين طريق زياد می باشد. اشکان - تهران

با توجه به کسب درآمدهای اقتصادی از فعاليتهای ورزشی علی الخصوص فوتبال قطعا به نفع فوتبال کشور و باشگاههای مورد نظر می باشد. و دولت هم بعد از اين عرضه اوليه و اظهار تمايل هواداران به خريد سهام ۲ باشگاه مجبور به عرضه بيشتر سهام خواهد شد چرا که دراينصورت درآمد بيشتری هم به صورت غير مستقيم عايد دولت خواهد شد. جواد - مشهد

برای اولين بار در تاريخ بورس ايران است که يک باشگاه ورزشی مستقلاً وارد بورس می شود. اين امر مزايا و معايبی دارد. نخست اينکه اکثريت بازار سرمايه ايران در دست شرکت های صنعتی و مالی است و بايد واکنش بورس بازان را در قبال داد و ستد سهامی شاهد بود که با يک شکست تيم مربوطه سقوط خواهد کرد (احتمالاً) و بايد ديد که آيا خريدار بورس حاضر خواهد شد سبد سهام خود را شامل چنين سهم خطرناکی بکند. دوم اينکه ۵۱ درصد اين سهام باز هم دولتی است بنابراين کنترل اين موسسات در اختيار دولت است و هيچ شباهتی به خصوصی سازی ندارد و اين مساله تمايل بورس بازان را در خريد کاهش می دهد. ضمناً اکثريت هواداران با خيال جانبداری از تيم محبوبشان اقدام به خريد سهام خواهند کرد در حالی که تعداد زيادی از آنها هيچ تخصصی در داد و ستد سهام ندارند و اين يعنی جذب سرمايه در بازار بورس و تبليغ فرهنگ خريد سهام و سرمايه گذاری در محلی غير از بانک که در دراز مدت به نفع اقتصاد کشور است. بنابراين زين پس بايد منتظر حضور بورس بازان روی پله های ورزشگاهها و پای تلويزيون ها بود و اين تحولی در ليگ حرفه ای ايران خواهد بود. اميدوارم که اين حرکت موفقيت آميز باشد علی - تهران

امکان دارد که توان مالی آنها افزايش يابد، هراقدام نو وجديدی باعث شفافيت ميشود البته با وجود مديران لايق نميشود برای فروش ۵۱ درصدسهام دولت خوشبينانه نگاه کرد -اگرقيمت سهام مناسب باشدوتوان مالی داشته باشم برای خريدسهام اقدام ميکنم. حسين - مشهد

وقتی ۵۱ درصد در اختيار دولت است يعنی همه کاره است !! وبقيه سهامداران بايد تابع باشند بعد هم اين تيمهای همانطور که گفتيد سرمايه ملی هستند آيا سهم مردم فقط ۹ درصد بايد باشد. در ثانی ۴۰ درصد به افراد حقوقی يعنی چه؟ خيالتون را راحت کنم ابهام تاريخی به قول شما وانحصار بر تار وپود اقتصاد ورزش و... اين مملکت تمام شدنی نيست !؟ مازيار - تهران

اين مسئله به منزله نوعی نگرش جديد در تفکر مسئولين به حساب مياد و ميتوته نقطه تازه ای باشه برای ورزش ايران!!اميدوارم که سرمايه داران ايرانی بپذيرند که فوتبال تنها ورزش نيست بلکه نوعی اقتصاد نوين هست!! امير مروی

تجربه عرضه سهام باشگاهای مختلف جهان اين را نشان می ده که با سهامی عام شدن ومشارکت مردم در امور باشگاهها هم سطح مالی باشگاه بالا ميرود و توان مالی افزتيش پيدا می کنه و هم هواداران خود را در اداره امور باشگاه سهيم می بينند. ولی از طرفی با در اختيار داشتن سهم ۵۱ درصدی دولت هيچ تغييری در مديريت باشگاه امکان پذير نيست. به نظر من اين عرضه سهام اين دو باشگاه بيشتر جنبه سمبليک داره تا مردم را به سرمايه گذاری در بورس علاقه مند کنه. و در درجه دوم اهداف بالا رو مد نظر قرار ميده. من هم نه به عنوان يک هوادار صرف بلکه با توجه به سود و پتانسيلهای هر کدام سهام يکی از اين دو را می خرم. وحيد ح - مشهد