|
چين بزرگترين مصرف کننده مواد خام در جهان | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
رشد سريع اقتصادی چين باعث شده است اين کشور به بزرگترين مصرف کننده بسياری از مواد اوليه و برخی اقلام مصرفی در جهان مبدل شود. در گزارشی که موسسه سياست زمين، مستقر در واشنگتن، انتشار داده آمده است که مصرف مواد خام و کالاهای اوليه صنعتی در چين به شدت رشد کرده و اين کشور در حال حاضر بزرگترين مصرف کننده غلات، گوشت، زغال سنگ و فولاد بوده و در اين زمينه ها حتی ايالات متحده را پشت سر گذاشته است. تنها در زمينه مصرف نفت است که آمريکا همچنان از چين جلوتر است. رشد سريع اقتصاد چين همچنين باعث افزايش خريد کالاهای مصرفی مانند تلويزيون، يخچال و تلفن همراه شده و حجم فروش اين اقلام در چين از آمريکا نيز بيشتر است و تعداد کامپيوترهای شخصی در چين هر 28 ماه دوبرابر می شود. در عين حال، حجم قابل توجه مصرف اقلام مختلف در چين بيشتر ناشی از جمعيت عظيم اين کشور است که به حدود يک ميليارد و سيصد ميليون نفر می رسد و بيش از چهار برابر جمعيت آمريکاست. از لحاظ درآمد سرانه، چين همچنان يکی از کشورهای کم در آمد جهان تلقی می شود هرچند در خلال دو دهه اخير، درآمد سرانه نيز به طرز قابل توجهی افزايش يافته است. در گزارش موسسه آمريکايی آمده است که مردم چين در سال 2004 بيش از 64 ميليون تن گوشت مصرف کردند در حاليکه ميزان مصرف در آمريکا به 38 ميليون تن می رسيد. فعاليت های صنعتی در چين، از جمله در زمينه ساختمان سازی و توليد کالاهای مختلف صنعتی به آن معنی بوده است که اين کشور در سال 2003 حدود 258 ميليون تن فولاد به مصرف رساند درحاليکه مصرف فولاد در ايالات متحده از حد 104 ميليون تن فراتر نرفت. استفاده گسترده از زغال سنگ در چين به معنی است که مصرف اين سوخت فسيلی بيش از 40 درصد بالاتر از ميزان آن در آمريکا بوده است. رشد اقتصادی تا سال 1978، چين دارای يک اقتصاد کاملا متمرکز بود که براساس نظرات ماتوتسه تونگ، رهبر انقلاب کمونيستی آن کشور، سازمان يافته بود.
با مرگ مائو، رهبران چين به يک رشته اصلاحات دست زدند که شامل آزاد سازی تدريجی اقتصادی و تقويت بخش خصوصی بود. با توجه به ظرفيت اقتصاد اين کشور از جمله جمعيت آن که بازار بالقوه عظيمی را ايجاد می کند، اصلاحات اقتصادی، شامل جلب سرمايه خارجی، باعث شده است که در سال های اخير، چين از يکی از بالاترين نرخ های رشد اقتصادی در جهان برخوردار شود. در سال 2004، نرخ رشد اقتصاد چين به بيش از 9 درصد رسيد و انتظار می رود اين روند در سال جاری نيز ادامه داشته باشد. در حاليکه بخش اعظم فعاليت های اقتصادی در کشورهای پيشرفته، از جمله ايالات متحده، به سوی گسترش بخش خدمات و صنايع دارای فناوری پيشرفته گرايش يافته، چين ابتکار عمل در توليد بسياری از کالاهای ساده تر صنعتی را در اختيار گرفته و در نتيجه، انتظار می رود مصرف اقلام اوليه در آن کشور همچنان رو به رشد داشته باشد. رشد اقتصادی و افزايش در آمد سرانه در چين موقعيت خاصی را در صحنه جهانی برای آن کشور ايجاد کرده و ورود به بازار چين به هدفی عمده برای ساير کشورهای صنعتی جهان تبديل شده است. در عين حال، تغييرات اقتصادی چين با اصلاحات سياسی متناست همراه نبوده است. هنوز هم حکومت در اين کشور در انحصار حزب کمونيست قرار دارد که رسما خود را به عقايد ماتوتسه تونگ متعهد می داند هرچند حتی در اين جنبه نيز دولت فضای بازتری را ايجاد کرده است. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||