بهای نفت در بازار جهانی و بن بست تعيين دبيرکل جديد در دستور کار اجلاس قرار دارد

افزايش توليد نفت با هدف تعديل قيمت ها در بازارهای جهانی و پاسخگويی به تقاضاهای فزاينده صورت می گيرد و قرار است از ماه نوامبر به اجرا گذاشته شود.

قيمت نفت اگرچه اکنون چند دلار پايين تر از هفته های قبل است اما همچنان بالاتر از سطحی است که اوپک درنظر گرفته است. اوپک قبلا متوسط قيمت قابل قبول برای هر بشکه نفت را 22 تا 28 دلار تعيين کرده بود.

رقبای احراز پست دبيرکلی اوپک

ايران و کويت رقبای اصلی برای کسب دبيرکلی اوپک بودند اما هيچکدام موفق نشدند رای ديگری را به نفع خود تغيير دهند.

بيژن نامدار زنگنه، وزير نفت ايران پس از پايان اجلاس گفت که انتخاب دبيرکل جديد به جلسه بعدی موکول شد.

ايران با پيشنهادات ديگر اعضا برای پيدا کردن راه حلی برای خروج از بن بست مذاکرات بر سر انتخاب دبيرکل جديد مخالفت کرده و حسين کاظم پور اردبيلی، نماينده دايم ايران در اوپک، گفته راه حل ديگران را در انتخاب دبيرکلی نخواهيم پذيرفت و ايران انتخاب سايرين را به سمت دبيرکلی اوپک به رسميت نمی شناسد.

نامزد ايران برای دبيرکلی اوپک، هادی نژاد حسينيان، معاون بين الملل وزارت نفت، و نامزد کويت عدنان شهاب الدين، مدير بخش تحقيقات دبيرخانه اوپک بود.

فواد روحانی از مبتکران تشکيل اوپک و تنها دبيرکل ايرانی سازمان بوده است

آقای نژاد حسينيان تجربه وزارت صنايع سنگين و نمايندگی ايران در سازمان ملل را در کارنامه دارد و از سال ۱۳۸۱ معاون بين الملل وزارت نفت بوده است.

انتخاب دبيرکل سازمان کشورهای صادر کننده نفت اوپک بعد از گذشت يک سال همچنان در هاله ای از ابهام قرار دارد و کشورهای عضو نتوانسته اند بر سر انتخاب دبيرکل جديد به توافق برسند.

روش انتخاب دبيرکل

سازمان کشورهای صادرکننده نفت - اوپک - در روز چهاردهم سپتامبر سال ۱۹۶۰ با حضور ايران، عراق، کويت، عربستان و ونزوئلا تشکيل شد اما بعدها کشورهای الجزاير، امارات، قطر، ليبی، نيجريه، اندونزی، اکوادور و گابن نيز به اين سازمان پيوستند.

بعدها اکوادور و گابن از اين سازمان خارج شدند و اکنون اين سازمان ۱۱ عضو دارد.

در اولين دوره دکتر فواد روحانی، شخصيت نفتی ايران که اخيرا درگذشت، از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۴ به عنوان اولين دبير کل انتخاب شد.

انتخاب دبيرکل در ابتدا بر اساس الفبا و بعدها برمبنای تاريخ پيوستن به اوپک تعيين شد و در سال ۱۹۸۳ همه اعضا يک بار دبيرکلی را تجربه کردند و دوباره نوبت به ايران رسيد.

اما در اين زمان با وقوع انقلاب سال ۱۹۷۹ شرايط سياسی به کلی تغيير کرده و ايران نيز درگير جنگ با کشور همسايه عراق بود که در اوپک عضويت دارد.

مخالفت کشورهای عرب عضو اوپک و به خصوص عراق مانع از دستيابی ايران به اين سمت شد و اين محروميت هنوز ادامه دارد و بعيد به نظر می رسد اعضای اوپک خطر دبير کلی ايران را بپذيرند.

اين نگرانی وجود دارد که دبيرکلی ايران باعث پيچيده تر شدن اوضاع اوپک و حساس شدن کشورهای غربی و آمريکا نسبت به سياست های اين سازمان شوند در حاليکه هم اکنون اين کشورها از مخالفان برنامه هسته ای ايران به شمار می آيند.

با وضع موجود، دستيابی به توافقی بر سر دبيرکل جديد مشکل به نظر می رسد چون بر اساس قانون اوپک، دبيرکل با توافق تمامی کشورهای عضو را تعيين می شود.