شرکتهای توتال و پتروناس از جمله شرکای طرح پارس جنوبی بوده اند

همکاری برای توليد و صادرات گاز در حالی آغاز شده که ايران به عنوان دومين دارنده ذخاير گاز جهان بعد از روسيه، در صادرات گاز موفقيت چندانی نداشته و ميزان سرمايه گذاری برای استحصال و فرآوری گاز به شکل صادراتی کافی نبوده است.

اين قرارداد را رکن الدين جوادی، مدير عامل شرکت ملی صادرات گاز ايران، فيليپ بوواسو، رييس بخش خاورميانه شرکت توتال، و رحيم بن حاجی هاشم، معاون مدير عامل پتروناس، در تهران امضا کردند.

در شرکت جديد توليد و صادرات گاز طبيعی مايع شرکت ملی گاز 50 درصد و شرکتهای توتال فرانسه و پتروناس مالزی به ترتيب 30 درصد و 20 درصد سهم دارند

با امضای اين قرارداد شرکتی برای توليد و صدور گاز مايع طبيعی(LNG) تاسيس خواهد شد.

به گزارش ايرنا، بر اساس اين قرارداد۵۰ درصد سهام اين شرکت در اختيار شرکت ملی گاز قرار می گيرد و توتال فرانسه با ۳۰درصد و پتروناس مالزی با ۲۰درصد در اين شرکت شريک خواهند بود.

گفته می شود با سرمايه دوميليارد دلاری يک کارخانه توليد گاز طبيعی مايع در منطقه پارس جنوبی ساخته خواهد شد.

ظرفيت توليد گاز طبيعی اين پروژه هشت ميليون تن در سال برآورد شده است.

پيش بينی می شود گاز مايع توليدی اين شرکت در سال ۲۰۰۹ ميلادی به بازار مصرف عرضه شود.

مشکل صادرات گاز

مشکل اصلی صادرات گاز مايع (LNG) بر عکس نفت اين است که پيش از توليد بايد بازار مصرف آن را پيدا کرد.

ايران برای بازاريابی به همکاری شرکت های بين المللی نياز دارد و کارشناسان نفتی همکاری ايران با توتال و پتروناس را در اين جهت ارزيابی می کنند.

از حدود ده سال پيش اين دو شرکت همکاری گسترده ای را با ايران آغاز کرده اند.

شرکت توتال در حالی سرمايه گذاری در پروژه های نفت و گاز در ايران را آغاز کرد که شرکت امريکايی کونکو در اسفند ۱۳۷۳(مارس ۱۹۹۵) به واسطه تحريم از بزرگترين قرارداد خود با ايران چشم پوشيد.

با وجود ذخاير عظيم گاز در ايران دولت در مورد صادرات اين کالا موفقيت چندانی نداشته و عمده ترين اقدام در اين زمينه قرارداد 22 ساله صادرات کاز به ترکيه است که چند بار دچار وقفه شده و قرار داد با ارمنستان نيز هنوز به اجرا در نيامده است

توتال در سال ۱۹۹۷ نيز با همکاری شرکت پتروناس مالزی و گاز پروم روسيه قراردادی دوميليارد دلاری با ايران امضاء کرد که موضوع آن کمک به بهره برداری از ميدان پارس جنوبی در فازهای دو و سه بود.

اين پروژه که يک سال پيش به بهره برداری رسيد در بزرگترين ميدان گازی جهان در خليج فارس قرار دارد.

ذخيره اين ميدان ۱۴ تريليون مترمکعب گاز برآورد می شود که ۸ درصد ذخاير گاز شناخته شده جهان و ۵۰ درصد ذخاير گاز ايران است.

تلاش ناموفق

ايران با داشتن ۲۸ هزار ميليارد متر مکعب، ۱۸ درصد ذخيره ثابت شده گاز را در اختيار دارد و سرمايه گذاری هنگفتی برای بهره برداری از آن به خصوص ميدان گازی پارس جنوبی که با کشور قطر مشترک است، انجام داده است.

اما تلاش های اين کشور برای صادرات گاز چندان موفقيت آميز نبوده و تنها توانسته بخشی کمی از گاز توليدی را به ترکيه صادر کند.

بر اساس قراردادی ۲۲ ساله که هشت سال پيش با ترکيه امضا شده است ۲۲۸ ميليارد متر مکعب گاز به ارزش ۲۰ ميليارد دلار به آن کشور صادر خواهد شد.

صادرات گاز دو سال پيش آغاز شده ولی چندين بار دچار وقفه شده است.

ايران همچنين در سال ۱۹۹۵قراردادی با ارمنستان برای صدور گاز امضا کرده که هنوز عملی نشده است.

در صورت احداث خط لوله، که کشور ارمنستان تامين مالی آن را بر عهده گرفته است سالانه يک ميليارد متر مکعب گاز به اين کشور صادر خواهد شد.

تلاش ايران برای راضی کردن هند برای عبور خط لوله گاز اين کشور از پاکستان تاکنون بی نتيجه مانده و اين کشور به دليل اختلافات عميق هنوز به همسايه خود بدگمان است.

ايران همچنين سعی دارد کشورهای حاشيه خليج فارس نظير کويت و امارات را برای واردات گاز ترغيب کند.