جیمز باند، هری پاتر و استقلال اسکاتلند

ساعت ۱۱:۲۲ است و هشت دقیقه دیگر قطارمان راه می‌افتد. قرار است برای پوشش خبری همه‌پرسی استقلال اسکاتلند به ادینبورگ برویم. برای بار ششم به فیلم‌بردارم دیوید زنگ می‌زنم. فکر می‌کردم من بیش از حد خونسردم که نیم ساعت قبل از حرکت قطار به ایستگاه رسیده‌ام. ۲۰ دقیقه پیش گفته بود که تا پنج دقیقه دیگر می‌رسد و هنوز خبری از او نیست.

فرقی نمی‌کند چند وقت در لندن زندگی کرده باشید؛ ترافیک این شهر همیشه می‌تواند غافلگیرتان کند.

دیوید تاکسی‌اش را همان وسط خیابان نگه می‌دارد و دوان دوان با چمدان‌ها، دوربین و بقیه وسایل فیلم‌برداری به سمت ورودی ایستگاه کینگزکراس می‌دویم. ایستگاهی که مجموعه داستان‌های هری پاتر حسابی مشهورش کرده است.

تابلوی اعلان حرکت قطارها درست بالای دیواری است که رویش نوشته‌اند «سکوی ۹ و سه‌چهارم» و صف بلندی از توریست‌ها جلویش جمع شده‌اند تا با آن عکس بگیرند.

اگر مثل من دوران نوجوانی‌تان را به خواندن داستان‌های هری پاتر صرف کرده باشید، این سکو برایتان آشناست. ولی اگر فکر می‌کنید هری پاتر و سکوی شماره ۹ و سه‌چهارم کاملاً خیالی است، لندن را دست کم گرفته‌اید.

قطار ما به مقصد ادینبورگ از سکوی شماره صفر (بله، درست خواندید: صفر) حرکت می‌کرد. دیوید هم مثل من با خواندن شماره سکو هاج و واج مانده بود و باورش نمی‌شد. چند ثانیه بعد از اینکه ما سوار اولین واگن می‌شویم، قطار راه می‌افتد.

حالا که بحث هری پاتر شد، می‌دانید که جی‌کی رولینگ اولین کتاب‌های این مجموعه را در کافه «الفنت هاوس» ادینبورگ نوشته است؟ کافه‌ای که وقتی در خیابان‌های ادینبورگ راه می‌رفتیم، اتفاقاً از جلویش عبور کردیم.

خانم رولینگ که هنوز هم در اسکاتلند زندگی می‌کند، یک طرفدار جدی حفظ اتحاد بریتانیا است و یک میلیون پوند (حدود یک میلیون و ششصد هزار دلار) به ستاد مخالفان استقلال اسکاتلند کمک مالی کرده است.

اگر هری پاتر طرفدار یکپارچه ماندن بریتانیاست، جیمز باند به دنبال استقلال اسکاتلند است. البته نه خود مأمور ۰۰۷، بلکه بازیگر سابقش شون کانری. او سال‌هاست عضو حزب ملی اسکاتلند (اس‌ان‌پی) است و زمانی گفته بود که تا اسکاتلند مستقل نشود، به آن‌جا برنمی‌گردد. هر چند که چهار سال پیش زیر قولش زد و برای جشنواره فیلم ادینبورگ، به اسکاتلند برگشت.

ادینبورگ شهری توریستی است که شنبه بعدازظهر چندان اثری از مبارزه انتخاباتی در آن دیده نمی‌شود. فقط تک و توک پرچم بریتانیای طرفداران اتحاد یا پوستر «آری» هواداران استقلال پشت پنجره بعضی خانه‌ها به چشم می‌خورد.

ولی در چهار روز مانده به برگزاری رفراندوم، مخصوصاً با توجه به شانه به شانه بودن دو طرف در نظرسنجی‌ها، دو طرف از هیچ تلاشی برای جلب آرای سرگردان فروگذار نمی‌کنند. حالا باید دید اسکاتلندی‌ها دل جیمز باند را می‌شکنند یا در هری پاتر را!