|
سینمتیک ارکسترا: فیلم در قالب موسیقی | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
هشت سال از اولین آلبوم گروه سینمتیک ارکسترا Cinematic Orchestra و چهار سال از آخرین آلبوم این گروه می گذرد. ولی با به بازار آمدن چهارمین آلبوم این گروه مه فلور Ma Fleur سینمتیک ارکسترا موفق به تثبیت جایگاه خود به عنوان یکی از موفق ترین گروه های موسیقی جاز یا الکترو جاز شده است. موسیقی گروه سینمتیک ارکسترا ترکیبی از موسیقی جاز و کلاسیک در قالب موسیقی فیلم است. سازهای الکترونیک و تکنیک های دی جی ها ماهرانه، آلبوم را معاصر نگاه می دارد. در طول فعالیت خود سینمتیک ارکسترا موفق شده که حال و هوایی منحصر بفرد برای موسیقی خود بیافریند. موسیقی با ملودی های ساده ولی عمیق شروع می شود و با گذشت زمان پیچیده تر یا با لایه های مختلف صدا و سازهای دیگر تکمیل می شود. به شکلی که شنونده را با خود به درون می برد. صدای باس آکوستیک و سازهای زهی حس و.حالی غمگین ولی خوشایند ایجاد می کند. در واقع همان طور که از اسم گروه پیداست موسیقی گروه مانند موسیقی فیلم همیشه در حال ترسیم تصویری است.
اگر بخواهیم از ترمینولوژی سینما برای تعریف سینمتیک ارکسترا استفاده کنیم بدون شک باید آن را فیلم نوار توصیف کنیم. مثل این ژانر از فیلم، سینمتیک ارکسترا مرموز، اسرار آمیز و تاریک با شنونده بازی می کند. درست مثل فیلمهای این ژانر، محدوده گسترده ای از احساسات انسان را هوشمندانه زیر و رو می کند. نقشه هیچ وقت سریع رو نمی شود. سناریو پیچیده است و هر لحظه امکان دور زدن و به بی راهه زدن وجود دارد و تمام این ها برای مسحور کردن، گیج کردن و متحیر کردن مخاطب است. Jason Swinscoe تهیه کننده و محور خلاقیت گروه با الهام گرفنن از پاریس (او اکنون ساکن این شهر است) و تاریخ فیلم نوار این شهر به اضافه کافه ها و زندگی آرام آن از مه فلور آلبومی پر از سرگشتگی ساخته است. به ندرت ملودی ها به اوج می رسند و هیچگاه سمت و سوی خود را مشخص نمی کنند. فقط سئوال مطرح می کنند برای فکر کردن و اندیشیدن. اولین آهنگ آلبوم To Build a Home تنها آهنگ آلبوم است که فرمول ترانه و آهنگ را در شکل رایج را رعایت می کند. در آن Patrick Watson خواننده ای که به گفته سواینسکو اتفاقی او را یافته ولی انگار مدت ها به دنبال او می گشته، در باره ساختن خانه ای برای خود و معشوقش می خواند. خانه ای از سنگ و زمین چوبی با میز و صندلی هایی خاکی، جایی که در آن احساس تنهایی نمی کند. جایی که آن را خانه می نامد، تا زمانی که محو می شود. موسیقی به جلو حرکت می کند، سازهای زهی به دور ملودی های پیانو می پیچند. موسیقی سکوت می کند، دوباره به جلو حرکت می کند.
واتسون این بار در باره گذشته ای می خواند که در باغچه خانه، بالای درختی کهنه رفته تا از فراز آن دنیا را تماشا کند. اما آیا این خانه ساخته شده است یا واتسون خانه را در ذهن خود بنا کرده و از آن بعنوان استعاری یاد می کند. درست مانند نماد پردازی فیلم های نوار اینجا شنوده در چند معنایی و نا مفهومی ترانه سرگشته باقی می ماند. در آهنگ Breathe سواینسکو به سراغ Fontella Bass می رود. خواننده ای که در آلبوم های قبلی هم با سینمتیک ارکسترا همکاری کرده بود. باس خواننده قدیمی سبک موسیقی سول است و معروفترین اثرش آهنگ Rescue Me از ده 60 میلادی، آهنگی است که بعضی ها معتقد هستند یکی از بهترین آهنگ های موسیقی سول است. بعد از مدتی جست و جو او را در بیمارستان در حال وخیمی پیدا می کند. سواینسکو تکمیل آلبوم را به تاخیر می اندازد و برای بهبودی یس به انتظار می نشیند. در حین ضبط آهنگ باس هنوز از سلامتی کامل برخوردار نبود ولی با اصرار خود او آهنگ را ضبط می کنند. سواینسکو می گوید:" ضبط این آهنگ کار مشکلی برای همه گروه بود. بس هنوز بهبود کامل نیافته بود و اخیرا پسر خود را از دست داده بود. دیدن باس در آن حال و اوضاع صحنه ای دردناکی برای همه ما بود. ترانه این آهنگ در باره سختی زندگی و رها شدن از آن است، چه کسی بهتر از باس می توانست آن را اجرا کند." بقیه آهنگ های آلبوم یکی بعد از دیگری به آهستگی لایه های موسیقی را یه هم می بافند بدون نمایان کردن کل سوژه. مانند نمای زنی پشت پنجره ای بارانی، که فقط سایه او نمایان است، یعنی تنها چیز مهم، معما باقی است. آنچه مسلم است هر لحظه از موسیقی ماهرانه با دقت و با حدفی نواخته و پرداخته شده است ولی شنونده از آن بی خبر باقی می ماند. به دنبال گشتن، شک و تردید، هیجان، این است آنچه سینمتیک ارکسترا در پی آن است.
جیسون سواینسکو گروه سینمتیک ارکستر را در اواخر دهه 90 میلادی بنیان گذاشت. قبل از آن در زمانی که دی جی بود با استفاده از سمپلر(sampler) - دستگاهی که با آن قسمتهایی از موسیقی را ضبط می کنند- ایده هایی که در ذهن خود داشت ضبط می کرد. این موسیقی ترکیبی از قسمت های موسیقی جاز، موسیقی کلاسیک فیلم و ریتم های امروزی بود. در آن زمان موسیقی که او ضبط کرده بود هنوز در ژانری نمی گنجید. به دنبال همکاری با کمپانی موسیقی مستقل و کوچک Ninja Tunes که بنیانگذاران آن هم دو دی جی موفق به نام Cold Cut بودند پروژه خود را شروع کرد. در ابتدا گروهی از نوازندگان جوان و مسلط بر سبک موسیقی جاز آزاد (Free Jazz) را گرد هم آورد تا ایده هایی که در ذهن خود داشت و قبلا با کمک سمپلر آنها را ضبط کره بود به شکل زنده اجرا کنند. نتیجه کار پر هیجان تر از آنچه می پنداشت در آمد. ترکیب موسیقی زنده جاز و سازهای زهی با صداهای الکترونیکی و ریتم های پیچیده درامز موسیقی خلق کرد که پر از روح و جان بود. موسیقی ای بود معاصر، اصیل و هوشمندانه. . اولین آلبوم گروه Motion در سال 1999 میلادی به بازار عرضه شد که با استقبال گرم منتقدان روبرو شد. به دنبال آن، در سال 2002 آلبوم Everyday راهی بازار شد. بعد از کنسرت های پیاپی و موفقیت در جشنواره جاز مونترال، سینمتیک ارکسترا موسیقی متن فیلم مردی با دوربین ( سال 1929) ساخته ژیگا ورتوف، کارگردان روسی را ساخت. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||