لادن پارسی

	خط نگاره

در این نمایشگاه ۳۳ تابلو خط نگاره از کارهای اخیر ابراهیم حقیقی با رنگ و بوی اشعار مولانا و رنگ گذاری و خط چشم نواز حقیقی جلوه یافته اند.

حقیقی به سراغ اشعار کمتر خوانده شده مولانا رفته و قلم مو را به گونه ای در دست گرفته که خط نگاره ها را جدا از طرح و رنگشان نمی توان تصور کرد.

از حقیقی می پرسم این همه شادی و رنگ از خود مولانا می آید؟ می گوید: "بخش بسیاری بله، هیجانی است که در اشعار او موجود است، شاید هم یک خرده خصلت و رنگ گذاری خود من هم باشد".

بخش بزرگی از اشعار منتخب حقیقی از عاشقانه های مولاناست وی می گوید: "قصدی نداشتم ظاهراً در عمل این گونه شده است" و در باره گمنام بودن اکثر اشعار می گوید: "بعضی شعرها ممکن است گمنام باشند اما مفاهیم پیچیده عاشقانه با ظرفیتها و فرمهایی بودند که مرا جذب کردند".

حقیقی به یاد ندارد تاکنون چند نمایشگاه داشته اما سه سال پیش چهل پوستر تئاتر را که تا آن زمان کار کرده بود به نمایش گذاشت و دو نمایشگاه خطنگاره از شعرهای کلاسیک و معاصر در سالهای ۷۶ و ۷۸ در گالری گلستان برگزار کرد.

او در پاسخ این پرسش که چرا مولانا را انتخاب کرده است می گوید: "بعد از آن دو نمایشگاه قصد کردم فقط روی اشعار یک شاعر کارکنم، بنابراین بین نیما، حافظ و مولانا پرسه می زدم و از اشعارشان یادداشت برداری می کردم، دوسال پیش آگاه شدم که یونسکو امسال را سال مولانا اعلام کرده بنابراین قصد کردم این کار را با اشعار مولانا انجام دهم و به امسال که سال مولاناست برسانم، نیما و حافظ را گذاشتم کمی عقبتر، حالا کی رها شوم از حال و هوای اشعار مولانا، نمی دانم اما دلم می خواهد نیما و حافظ را هم کار کنم".

این نمایشگاه حاصل یک سال و نیم یادداشت برداری و ده ماه کار فشرده است.

ابراهیم حقیقی در پاسخ این سئوال که در انتخاب اشعار درگیر مفاهیم شعری بوده یا شکل حروف، می گوید: "در نمایشگاههای اولیه بیشتر درگیر شکل شعرها بودم مثل الف ها یا شین ها یا ی ها و ریتم تصویری کلمات اما وقتی درگیر مولانا شدم ناگزیر شدم از اینکه دنبال مفهوم بروم، یعنی دیدم نمی توانم مفهوم را رها کنم اما سعی کردم هر دو را با هم جلو ببرم، هم مفهوم و هم کشف تصاویر در مفاهیم شعری و مفهوم قطعاً حضور دارد".

گرانترین تابلو، خطنگاره هایی است که نوشته: "خرمن آتش گرفته صحن صحراهای عشق".

در این خط نگاره گویی آتش می خواهد به جلو تسری پیدا کند، حقیقی خودش این اثر را خیلی دوست دارد و می گوید: "قدیمها وقتی در پاییز خرمن کسی می سوخت یعنی داروندارش را از دست می داد، مولانا معنای فنا را هم از آن دریافت کرده است".

ابراهیم حقیقی متولد ۱۳۲۸ است، او که یکی از نامدارترین گرافیستهای دوران معاصر ایران است، در نهایت تعجب اصلاً گرافیک نخوانده است، او معماری خوانده و از سال دوم دانشکده یعنی سال ۱۳۴۸ به دلیل آشنایی با مرتضی ممیز برای ساخت فیلم انیمیشن با او به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان رفته و در آتلیه آنجا نزد فرشید مثقالی ماندگارشده و در کنار تحصیل، کار گرافیک را ادامه داده تا به امروز.

ابراهیم حقیقی ریاست انجمن گرافیستهای ایران را به عهده دارد و از فعالترین هنرمندان این بخش از هنر است.