دبرا کار (2007-1921)

او که در سال 1921 به دنيا آمده بود، سالها دچار بيماری پارکینسون بود و به گفته مدير برنامه اش سه شنبه در شهر سافوک درگذشت.

اين بازيگر در سالهای 1960 به سوئیس مهاجرت کرد اما با حاد شدن بيماری اش به نزد خانواده اش در انگلستان بازگشت.

دبرا کار در مجموع شش بار برای دريافت اسکار نامزد شد، ولی هيچگاه به اين جايزه دست نيافت تا اينکه در سال 1994 به او جايزه افتخاری آکادمی اعطاء شد.

پیتر ویرتل، همسر آمريکايی او که نمایشنامه نویس و داستان نویس است هنوز زنده است. از خانم کار دو دختر و سه نوه بر جای مانده است.

پس از اينکه همراه با خانواده اش مقيم جنوب انگلستان شد، به مدرسه ای شبانه روزی در بریستول رفت و ابتدا آموختن باله را آغاز کرد اما چندی بعد تصميم گرفت بازیگری را بیاموزد.

دبرا کار فعاليت هنری اش با نمایشخانه های محلی بريتانیا و همچنين اجرای نمایش برای نيروهای ارتش بریتانیا در جریان جنگ جهانی دوم آغاز کرد.

	دبرا کار در سال 1994 به يک اسکار افتخاری دست یافت

نخستين نقش مهم او بر پرده سينما فيلم سرگرد بارابارا بود که در سال 1941 اکران شد و آخرين آن باغ آسام بود که سال 1985 ساخته شد.

حضور او در سينمای هاليوود و بازی در کنار بازيگرانی چون یول برينر، کری گرانت، رابرت میچم و برت لنکستر او را به ستاره سينمای هاليوود در سالهای 50 و 60 ميلادی تبديل کرد.

بازی او در فيلمهای مطرح بریتانیایی مانند نرگس سیاه و زندگی و مرگ سرهنگ بلیمپ (بازی در سه نقش) عاملی شد که نظر تهیه کنندگان هالیوودی را جلب کرد.

دبرا کار از اواخر سالهای 1960 بیشتر به بازی در تئاتر و نقشهای تلویزیونی روی آورد.

هنگام اهدای اسکار افتخاری به دبرا کار، در وصف او گفته شد: "بازيگری با زيبايی و ظرافتی بی عیب و نقص، که ویژگی دوران حرفه ای اش در سینما وقار، انضباط و کمال اوست."

و او هنگام گرفتن مجسمه اسکار گفت :"باید اعتراف کنم که دوران معرکه ای داشتم."