بهزاد بلور

غیر همراهی کوروش یغمائی در بعضی از کنسرتها و آلبومها، کار تکی کاوه، یعنی آلبوم "پل بی عبور"، پیش از مهاجرتش به کانادا، در ایران منتشر شد. کاوه با اینکه پدر شده و چند تا از فعالیتهاش با خواننده های پاپ ایرانی آمریکا به بن بست خورده، کار آلبوم جدیدش رو به آخر رسونده.

یکی از آهنگهای آلبوم آینده اش "اولین حرف" رو من حدود ۹ ماه پیش شنیدم و با اینکه یه قطعه ۳۰ ثانیه ایه این آهنگ رو که به من داده بود که گوش کنم، معتادش شدم. در جریان راک زیرزمینی ایران که در ۱۵ سال گذشته شکل گرفت، کاوه بدون شک یکی از چهره های مطرح و فعال بوده و مهاجرتش به کانادا میتونه صدای راک ایران رو به اینور مرز برسونه و در تنوع دادن به سبکهای روز موسیقی ایرانی سهم خوبی داشته باشه.

اولین حرف ویدیوی "اولین حرف"

سبک راک کاوه یاد آوره راکیه که پیش از انقلاب در ایران داشت شکل میگرفت ولی .... حالا با دستاوردهای جدید موسیقی روز و ذوق خود کاوه داره دوباره متولد میشه (این تئوریه خودمه ها زیاد روش حساب نکنین!).

حرف بیشتر از من اشتباست بقیه چیزا رو خود کاوه در مصاحبه ای که باهاش داشتم، روشن میکنه. اینکه داستان مهاجرتش و ویدیوی جدیدش چیه و قراره به کجاها بره:

کاوه یغمایی: ویدیوی "اولین حرف" حدود سه ماه پیش در ماسادنیا توسط یک تیم از یوگوسلاوی سابق ضبط شد. بعداً من این ویدیوها را به لوس آنجلس بردم و به دنبال بهترین شرکت برای واگذاری این ویدیو و آهنگ هام گشتم. بعد از چند ماه تصمیم گیری قرار شد تا این آلبوم را با همکاری شرکت "ترانه" پخش کنیم. این ویدیو سبک راک داره و من در اون راجع به نسلی صحبت می کنم که نمیدونستند به چه دلیل زندگی، وقت، زمان و رویاهاشون از بین رفته و چرا ما هنوز هیچ دید روشنی نسبت به آینده نمیتونیم داشته باشیم.

کاوه جان، تو داری به لوس آنجلس میری. جایی که خواننده ها و موسیقی دانان، موسیقی پاپ رو ایرانی کردن. اما تو با خودت داری سبک راک رو میبری، فکر می کنی با این کار، چه جرقه ای به اون خرمن می زنی؟

ما در ایران سه نوع سبک اصلی موسیقی بیشتر نداشتیم. پاپ، کلاسیک و موسیقی سنتی که از طرف وزارت ارشاد تحت کنترل شدیدی بود. همینطور حرکت راک زیرزمینی هم داریم که اجازه کار ندارند و اگر هم دارند خیلی موقتی و کم هست. گروه هایی بسیار خوبی در این حرکت بودند، مثل "اوهام"، "راز شب" و خیلی ها که استعدادهای بسیار زیادی داشتند و این استعداد در حال حاضر داره تلف میشه.

من جزو کسانی بودم که با شرایط و مشکلاتی که وجود داشت، تصمیم داشتم موسیقی راک رو معرفی بکنم. این کار توی ایران خیلی سخت بود چون اصولاً با این سبک مخالفت جدی وجود داشت. من در آمریکا با گسترشی که در کارم میدم، نه فقط در لوس آنجلس، بلکه میخوام این کار شروعی باشه برای معرفی موسیقی دانانی که در این سبک فعالیت می کنن. هدفم اینه که اونها را با گروه های خوب دنیا آشنا بکنم و باعث شروع فعالیتشون بشم. متاسفانه در حال حاضر کار برای موسیقی دانان خوب داخل ایران، شرایط غیر ممکنی داره و در خارج از کشور هم سخته.

بنیاد موسیقی راک بیشتر اجرای زنده هست و دیگه خبری از موسیقی از پیش ضبط شده کامپیوتری نیست و خوب به همین خاطر هزینه بالاتری هم برای ساخت یک آلبوم میبره. درسته؟

این حرف در قدیم میتونست درست باشه. اما امروزه اجرای زنده راک بدون استفاده از این ابزارها خیلی مشکله. بنابراین امروزه ما با صدای جدیدی از راک روبرو هستیم که تلفیقی از موسیقی زنده و اجرای کامپیوتری هست. این راکی هست که مردم امروز می خواهند گوش کنند.

فکر می کنی لس آنجلس جای خوبی برای شروع این کار هست؟

آره. من با سطح موسیقی کاری ندارم، اما لوس آنجلس جایی هست که داره سالها در اون روی موسیقی ایرانی کار میشه. بنابراین جای خوبی برای شروع این کار هست.

اسم آلبوم جدیدت چیه؟

ما هنوز در حال انتخاب کردن اسم این آلبوم هستیم. اما فکر کنم اسمش را "Cold Silence" یا "اولین حرف" بزاریم.

با خواننده های دیگه هم کار میکنی؟

من همیشه یکی از علاقه هام این بود که فقط خودم اجرای موسیقی داشته باشم، یعنی خودم هیچ وقت نخونم. خوانندگی من در این آلبوم و قبلی به این خاطر بود که ما در ایران مشکل داشتیم و سی سال بود خواننده ای که بتونه سبک راک اجرا کنه وجود نداشت! خواننده های بودند، اما خیلی کم و خود من در این زمینه مشکل داشتم. این آرزوی منه که خواننده های دیگه ای وجود داشته باشند که من بتونم باهاشون کار کنم.