|
جشن شکوفه های گيلاس در واشنگتن | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
جشن شکوفه های گيلاس همه ساله بيش از يک ميليون توريست را به واشنگتن پايتخت آمريکا می کشاند. اين جهانگردان از شهرهای مختلف آمريکا و کشورهای گوناگون جهان برای ديدن شکوفه چهار هزار درخت گيلاس در تايدال بيسن کنار رودخانه پوتوماک واشنگتن و جشن و شادمانی که به اين مناسبت برپا می شود به اين شهر می آيند. اين درختها بر خلاف نامشان ميوه گيلاس نمی دهند. جيمی ويليام يکی از نگهبانان پارک تايدال بيسن می گوید تاريخچه اين درختها به حدود يکصد سال پيش باز می گردد: "فکر کاشتن درخت گيلاس در تايدال بيسن به ۱۸۸۰ باز می گردد، يک خانم آمريکايی بنام الايسا اسکيتمور اين درختان را در ژاپن ديد و فکر کرد برای اينجا بسيار مناسبند، او نامه های زيادی به اعضای دولت نوشت اما جواب زيادی نگرفت تا اينکه هلن تفت همسر پرزيدنت ويليام هوارد تفت فکر خانم اسکيتمور را پسنديد."
حوالی سال ۱۹۱۰ دولت ژاپن که از علاقه کاخ سفيد به اين درخت ها مطلع شد تصميم گرفت که سه هزار درخت گيلاس به آمريکا اهدا کند اما آمريکايی ها پس از دريافت اين هديه متوجه شدند که ريشه اين درخت ها دارای نوعی بيماری است و ممکن است ساير درختها و گياهان شهر واشنگتن را آلوده کند. جيمی ويليام می گويد: "ما بايد اين درختان را نابود می کرديم، البته از نظر ديپلماتيک کار درستی نيست که هديه ای دريافت کرد و بعد آن را نابود کرد اما خوشبختانه مردم و دولت ژاپن را اين درک کردند و به ما سه هزار درخت ديگر دادند که در سال ۱۹۱۲ در اينجا کاشته شدند." بتدريج درختان بيشتری در اين منطقه کاشته و جايگزين درختان قديمی شده اند اما هنوز چند درخت از درختان اصلی که ژاپنی ها اهدا کرده اند باقی مانده است. جيمی ويليام می گويد: "حتی برداشتن يک شاخه درخت يا چيزی که روی زمين افتاده و بردن آن به بيرون از پارک غيرقانونی است، منابع و دارايی های پارک نبايد از آن بيرون برده شود، به درختان نگاه کنيد اما چيزی از آنها نکنيد."
در فستيوال شکوفه های گيلاس رستورانهای بسياری هم شرکت می کنند و غذا و دسرهای مخصوصی که حاوی عصاره شکوفه های گيلاس است را عرضه می کنند. توريست های امريکايی و جهانگردان خارجی از نقاط مختلف دنيا برای ديدن اين شکوفه ها به واشنگتن می آيند. يک تبعه کره جنوبی که به آمريکا مهاجرت کرده در کنار رودخانه پوتوماک نشسته و محو شکوفه هاست: "در کنار رودخانه ای در سئول هم شکوفه های گيلاس هست، در برخی مناطق شبه جزيره کره از جمله جنوب شرق آن درختان گيلاس معروفی وجود دارد." ديدن اين شکوفه ها او را به ياد زادگاهش می اندازد. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||