|
مرگ یکی از پیشگامان تلویزیون در آمریکا | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
فرانک استانتون، مدیر سابق شبکه تلویزیونی سی بی اس آمریکا در سن 98 سالگی درگذشته است. او یکی از پيشگامان ايجاد شبکه های تلویزیونی در این کشور بود. وی در طول 25 سال مدیریت خود بر سی بی اس، در تبدیل آن از یک ایستگاه رادیویی کوچک به یک امپراطوری رسانه ای نقش مهمی داشت. در سال 1960، او اولین مناظره تلويزيونی نامزدهای ریاست جمهوری را ترتيب داد و بعد از ترور جان اف کندی، برای مدت چهار روز بدون پخش آگهی از تلویزیون تحت مديريتش، به پوشش خبری این واقعه پرداخت. سی بی اس با تولید مجموعه هایی چون'من لوسی را دوست دارم' (در ایران "لوسی بال")، نقش مهمی در میدان رقابت های شبکه های تلویزیونی در آمریکا یافت.
وی يک بار با رد درخواست مجلس نمایندگان آمریکا برای تسليم کردن قسمت هایی از یک برنامه جنجال برانگیز درباره جنگ ویتنام، به عنوان مدافع آزادی بیان اعتبار کسب کرد. در این برنامه گفته می شد که چگونه پنتاگون کارزاری تبلیغاتی برای جلب حمایت مردم از جنگ ویتنام راه انداخته است. نشريه "هالیوود ریپورتر" نوشته است که وی در بین کارکنان سی بی اس به "دکتر استانتون" مشهور بود زیرا علاوه بر نشان دادن توجهی جدی به مساله مخاطب سنجی برنامه های تلویزیونی، دکترای روانشناسی نیز داشت. او از دهه 1930 به پژوهش در زمینه بازخوردهای مخاطبان در برابر برنامه های رادیویی پرداخته بود. در سال 1991، آقای استانتون جایزه "دستاوردهای يک زندگی" را از شاخه نیویورک آکادمی ملی هنرها و علوم تلویزیونی آمريکا دریافت کرد. |
مطالب مرتبط 'اپرا وینفری' مجری مشهور در تلویزیون 'واقع نما'19 دسامبر، 2006 | فرهنگ و هنر رقابت ویدئوهای اینترنتی با تلویزیون27 نوامبر، 2006 | دانش و فن دو خبرنگار بريتانيايی شبکه سی بی اس در بغداد کشته شدند29 مه، 2006 | صفحه نخست رسانه های نوين: عصر مشارکت مخاطب28 آوريل، 2006 | دانش و فن | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||