محمد عبدی منتقد فيلم

فیلمی که به سرپرستی مایک فیگیس به مناسبت پنجاهمین سال جشنواره درباره لندن ساخته شده بود و در فضای باز میدان ترافالگار به نمایش در آمد

جشنواره لندن پیش از آنکه به مانند جشنواره هایی چون کن، ونیز و برلین که به صورت مسابقه ای برگزار می شوند، داعیه انتخاب بهترین های سال را داشته باشد، قصد دارد تنها گزیده ای از بهترین فیلم های سایر فستیوال ها را یکجا به لندن بیاورد تا مشتاقان بیشمار لندنی از آن بهره مند شوند.

اما شاید همین امر باعث شده که به رغم تمهیدات و امکانات مالی فراوان، این جشنواره به جایگاه درخوری در بین جشنواره های جهان دست نیابد، از این رو کارشناسان بر این اصرارند که جشنواره لندن هم به مانند سایر فستیوال ها به صورت مسابقه ای برگزار شود.

	نمايی از فيلم همنام ساخته مايرا ناير

به رغم تبلیغات فراوان درباره برگزاری پرشکوه تر جشنواره در پنجاهمین دوره اش، جشنواره امسال تفاوت چندانی با دوره قبلی اش نداشت. با این حال فستیوال لندن فرصت استثنایی بود که شماری از مهمترین فیلم های سراسر دنیا یکجا و در کنار هم دیده شوند .

در بخش اصلی جشنواره حضور آخرین فیلم های فیلمسازان مطرحی چون لارنس فون تریر، کلود شابرول و نانی مورتی سینمادوستان حرفه ای را جذب می کرد. از سویی معرفی استعدادهای تازه کماکان چشمگیر بود.

یکی از این استعدادها، فیلمساز جوان فرانسوی، کریستوفر اونوره، بود که با فیلم گرم و گیرای در پاریس مخاطبان را جذب خود کرد.

فیلم قصه تنهایی و عشق را در فضایی جذاب- که با حال و هوای پاریس عجین شده- در روایتی غیر معمول با تاسی به فیلم های موج نوی فرانسه برای ما بازگو می کند و ابایی ندارد که لحظات دلنشینی از فیلمش آشکارا از فرانسوا تروفو و ژاک دمی وام گرفته شده باشد.

	انیمیشن دانمارکی شاهزاده اما در شکلی متفاوت جهان تو در تو و درهمی را تصویر می کند

اما فيلم همنام تازه ترين ساخته فیلمساز مشهور هندی این سال ها، مایرا نایر، چنگی به دل نمی زند و در تشریح تقابل دو فرهنگ شرق و غرب – حکایت یک خانواده مهاجر هندی در نیویورک- کم می آورد و در نگاهی واپس گرا، کفه ترازو را به سمت مفاهیم کهنه سنگین می کند.

انیمیشن دانمارکی شاهزاده اما در شکلی متفاوت جهان تو در تو و درهمی را تصویر می کند که فیلمساز- آندرس مورگنتالر- در پیرامون خود حس می کند و در جسارتی ستودنی با سبکی درخور به تصویر کردنش می پردازد[عوامل فیلم هم ابایی نداشتند که پیش و پس از فیلم ، نوشیدنی در دست روی صحنه حاضر شوند و بی پروا سخن بگویند. و اصلاً یکی از مهمترین نقاط قوت جشنواره لندن جلسات پرسش و پاسخ تماشاگران با فیلمساز و گاه دیگر عوامل فیلم است که در مورد غالب فیلم ها برگزار می شود و این فرصت را به تماشاگر می دهد که از نزدیک با دنیا و افکار فیلمساز آشنا شود.]

در میان فیلم های آمریکایی جشنواره، عجیب تر از تخیل ساخته مارک فورستر بیش از همه خودنمایی می کرد؛ یک ایده شگفت انگیز درباره شخصیت داستانی که می فهمد توسط یک نویسنده در حال روایت شدن است؛ یک کمدی طراز اول که جهان شخصیت اش را به زیر سوال می کشد و ضمن ستایش از ادبیات، از آمیختگی توامان واقعیت و تخیل می گوید.

	حميد فرخ نژاد و هديه تهرانی در نمايی از چهارشنبه سوری

دو فیلم ایرانی جشنواره، چهارشنبه سوری ساخته اصغر فرهادی و زمان می ایستد ساخته فیلمساز جوان علیرضا امینی هم کارنامه قابل قبولی را برای این دوره جشنواره لندن رقم زدند.

یک فیلم جذاب و خوش ساخت با مایه های تجاری که در عین حال پر از جزئیات حیرت انگیز سینمایی است و تماشاگر جدی را به چالش می طلبد(چهارشنبه سوری) و یک فیلم جشنواره ای که سینمای این سال های ایران به این دلیل و با این سبک مطرح شده است(زمان می ایستد).

در بخش گنجینه های آرشیوی که هر سال به نمایش چند فیلم کلاسیک برجسته اختصاص دارد، اولین نمایش نسخه تازه ای از کمبوی بزرگ ساخته جوزف ه. لوئیس از آن فرصت های استثنایی برای علاقه مندانی بود که از سینمای امروز دنیا سرخورده اند و کماکان به دنبال کشف شاهکارهای کلاسیک هستند: یک فیلم نوآر نوع "ب" که در سبک و سیاق تصویرپردازی حیرت انگیزش ، "بوسه مرگبار" رابرت آلدریچ را به خاطر می آورد.

	فارست ويتاکر در فيلم آخرين پادشاه اسکاتلند، نقش ايدی امين ديکتاتور سابق اوگاندايی را بازی کرد

همین طور فیلمی که به سرپرستی مایک فیگیس به مناسبت پنجاهمین سال جشنواره درباره لندن ساخته شده بود و در فضای باز میدان زیبای ترافالگار به نمایش در آمد.

پنجاهمين دوره جشنواره فيلم لندن روز دوم نوامبر ادامه با نمايش فيلم بابل ساخته الخاندور گونزالس اينياريتو به کار خود پايان می دهد.