احمد طاهری از اسلو

	در دو شب کنسرت، حدود ۶۰ نوازنده سازهای زهی، بادی و کوبه ای آنها را به اجرا درآوردند

آقای افسری راد برای اين برنامه که پنجشنبه و جمعه اين هفته اجرا شد، در مايه های شور، اصفهان، بيات شيراز، سه گاه، نوامثنوی و چهارگاه آهنگهای خود را ساخته بود.

ابتکار ساخت موسيقی ايرانی برای ارکستر نروژی و اجرای آن، شش ماه پيش، از سوی مسئولان اين ارکستر به افسری راد پيشنهاد شده بود.

مارتين روهايم، Martin Revheim رييس ارکستر سمفونيک راديو تلويزيون نروژ گفت: هدف از اجرای موسيقی ايرانی، بالا بردن مهارتهای ارکستر است. اجرای موسيقی های خارج از روال عادی، چالشی پيش روی ارکسترها است و اجرای اين برنامه ها طبيعتا رشد آنها را به همراه می آورد.

افسری راد که 41 سال دارد، علاوه بر تسلط بر رديف موسيقی سنتی، فارغ التحصيل رشته موسيقی از دانشگاه اسلو است و در سالهاِی اخير برای دانشجويان اين رشته دوره هايی را در ارتباط با موسيقی ايرانی تدريس کرده است.

وی که اندوخته های دروس اساتيدی چون فرامرز پايور و پرويز مشکاتيان را در توشه دارد، در اين اجرا با نواختن گوشه های مختلف موسيقی سنتی بر روی ارکستر تلاش داشت تا ظرايف رديف ايرانی را نمايان سازد.

آقای افسری راد در اين باره گفت که هدفش اين بوده تا ارکستر نروژی نيز همانند يک ارکستر ايرانی عمل کند اما در عين حال بر ايجاد فضای موسيقی تلفيقی در برخی قطعات نيز تاکيد داشته است.

	پتر سيلوی موسيقی ايرانی را زيبا و غنی خواند

عبدالرحمن سورزهی، نوازنده ساز بلوچی «بنجو»، و رضا سامانی نوازنده جوان تنبک، دف، دايره، کوزه و سورنا و از ديگر نوازندگان ميهمان ارکستر سمفونيک راديو و تلويزيون نروژ بودند.

رضا سامانی اجرای موسيقی ايرانی توسط يک ارکستر غربی را حرکتی جالب برای بهره گيری مشترک از تواناييها و قابليتهای ملوديک، ريتميک و هارمونيک موسيقی شرق و غرب می داند.

در دو شب اجرای اسلو، افسری راد با بهره گيری از تواناييهای اين دو نوازنده برخی از قطعات خود را بر اساس ملوديهای محلی ايرانی ساخته و تنظيم کرده بود که حدود ۶۰ نوازنده سازهای زهی، بادی و کوبه ای آنها را به اجرا درآوردند.

ارکستر که برای اولين بار اجرای موسيقی ايرانی را تجربه می کرد، برنامه خود را با دستگاه شور آغاز کرد، با قطعه ای که شروعی پرهيجان داشت و به تدريج آرامش در آن غالب می شد. پس از آن نوبت به آهنگی در بيات شيراز با الهام از موسيقی آذری رسيد که در آن کار تکنوازی نوازنده نروژی «آبوا» تحسين برانگيز بود. اين قسمت بلافاصله جای خود را به قطعه ضربی لزگی سپرد.

«دست افشان»، آهنگی هفت ضربی که افسری راد در چهارگاه ساخته، بخش بعدی برنامه را پر کرد. با وجود بهره گيری از ديزنانس (صداهای ناموزون) صداهای ديزنانس و پيچيدگيهای چهار گاه برای ارکسترهای غربی، نوازندگان نروژی به ويژه صاحبان سازهای کششی به خوبی از عهده وظيفه خود برآمدند وتوانستند جنبه های شاعرانه و حماسی آن را جلوه گر سازند. در اين ميان نمی توان کار ارزنده پتر سيلوی Peter Szilvay رهبر ارکستر در هدايت اين قطعه را که از اوج و فرودهای متوالی برخوردار بود، ناديده گرفت.

اجرای يک ملودی بلوچی با محوريت ساز «بنجو» عبدالرحمن سورزهی، تنوع برنامه را فزونی داد و پايان بخش برنامه نيز قطعه ای زيبا در اصفهان بود.

	اين ارکستر برای اولين بار اجرای موسيقی ايرانی را تجربه می کرد

با وجود تلاش رهبر و نوازندگان ارکستر نمی توان ناديده گرفت که در برخی از لحظات کوتاه، ارکستر از همگونی ريتميک کامل فاصله می گرفت.

در بين اجرای اين قطعات ارلينگ کيتلسن Erling Kittelsen شاعر و مترجم نروژی اشعاری را از بزرگان ادب پارسی مولوی، سعدی ، حافظ، فرخی و هاتف خواند.

افسری راد درباره همکاری با ارکستر سمفونيک راديو تلويزيون نروژ می گويد: در آهنگسازی و موسيقی سنتی ما، ملودی نقشی اساسی دارد و تزيينات، ربع پرده ها و تحرک برخی از ريتمهای ويژه، از خصوصيات اين موسيقی است که در ساخت اين قطعات به اين عوامل توجه شده است.

به گفته وی دشوارترين بخش اين پروژه، چگونگی اجرای اين تزيينات و ربع پرده ای ها و قطعات هفت و ده ضربی بوده است نکاتی که به طور معمول موسيقيدان های ارکستر سمفونيک کمتر با آن سر و کار دارند.

پتر سيلوی، ضمن آنکه موسيقی ايرانی را زيبا و غنی خواند، گفت: هرچند نوع موسيقی متفاوت باشد اعضای اينگونه ارکسترها به کار خود مسلط هستند و آن را اجرا می کنند.