|
لباسهای سنتی در مشهد | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
وقتی کلیات مدل های لباس ایرانی در مجلس ایران به بحث و گفتگو گرفته شد حس کردم دلم می خواد در این زمینه کار کنم. به فکرم رسید که از لباسهای سنتی و محلی ایران شروع کنم و ببینم جایگاه اونها در جامعه امروزی چیه... و درنتیجه این داستان تبدیل شد به دوسه تا گزارش... بحث امروز لباسهای محلی هست و گزارشهایی هم در هفته های آینده در صفحه روز هفتم خواهید خواند در مورد ترمه و لباسهای طرح ترمه در ایران و دخترهای مدل ایرانی. خب با این مقدمه و با وجود عالم گیر شدن پوشاک غربی با تبلیغات فراوان، من سری می زنم به خیابان های مشهد تا ببینم آیا می شه هنوز هم لباسهای محلی رو در کوچه های امروزی شهرهای ایران یافت؟
تعداد فروشگاههايی که به ارائه لباسهای محلی با کیفیت پارچه خوب و دوخت و رنگ مناسب با اصالت خاص خودش بپردازند، درایران بسیار کمه و خیلی جالبه در شرایطی که در ایران پیروی از مدل های غربی حتی در لباسهای پوشیده و مانتوهای دخترانه به چشم می خوره شما یک دفعه در وسط یک پاساژ لوکس، متوجه یک فروشگاه بشین که به طور کامل لباسهای محلی به مشتری ها ارائه می کنه. صاحب این فروشگاه، خانم فرنگیس شادکام، از کردهای شمال خراسان هست که حدود هشت سال پیش برای اولین بار در شهر مشهد به فکرش رسید به خاطر احیای فرهنگ کردهای منطقه خودش به دوخت وعرضه لباسهای محلی این منطقه بپردازه و با کمک خواهرش گلی ترقی کارش را شروع کرد. اونها از مشهد آغاز کردن و الان نه تنها مشهد و تهران و بیشتر شهرهای ایران که حتی ایرانیان خارج کشور هم مشتری این خواهران هنرمند هستند.
گلی شادکام به این موضوع اشاره می کنه که کار اونها با وجود اینکه به جنبه های مالی توجه داره اما بیشتر به خاطر احیاء فرهنگهای مختلف ایرانیه. اون اضافه می کنه:" ما برای شروع کار خواستیم لباسهای کردهای شمال خراسان را معرفی کنیم چون این لباسها بیست - سی سالی بود که از رواج افتاده بود بعد کم کم به این نتیجه رسیدیم که بهتره لباسهای بقیه مناطق ایران رو هم کار کنیم. واقعا با این کار تونستیم مخاطب بیشتری جذب کنیم." خانم شادکام اضافه می کنه:" ما کارمون رو از مهد کودکها شروع کردیم و سعی کردیم لباسهای مناطق مختلف رو با حفظ اصالت هر منطقه، منتهی با پارچه و تزئینات جدید که برای بچه ها جذاب باشه ارائه کنیم و اتفاقا به این شکل بچه ها خیلی مشتاق شدن که لباسها رو توی جشنها استفاده کنن و کم کم از مهد کودکها به مدارس هم انتقال یافت و حالا در مراسم مدارس، حتی جشن های عبادت دخترهای نه ساله، سرودها و نمایشنامه ها از لباسهای محلی استفاده می شه" اما این استقبال فقط از آن کودکان نبوده و ایرانیان خارج از کشور از مشتاقان استفاده از لباسهای محلی ایرانی هستند.
گروه دیگری که به گفته خانم شادکام مخصوصا در دو سه سال اخیر به لباسهای سنتی ایرانی روی آوردن دخترها و پسرهای جوان ایرانی در شهرهای بزرگ ایران هستند. گلی شادکام می گه:" در سالهای اخیر خیلی شاهد هستیم که دختر خانم های جوان و آقا دامادها مراجعه می کنن و برای شب نامزدی و یا مراسم روز بعد از عروسی لباس محلی می برن و استدلال اونها از اینکار اینه که می گن ما اگر لباس مجلسی تهیه کنیم فقط می تونیم یکبار از اون استفاده کنیم ولی وقتی این لباس رو می پوشیم هم کار قشنگ و متفاوتی انجام دادیم.،هم این لباس رو تا سالهای درازی می تونیم در هر محفلی که دوست داریم استفاده کنیم و بعد از اون می تونیم لباسها رو به بچه های خودمون یادگاری بدیم." کودکان و لباسهای محلی
وقتی برای تهیه گزارش به فروشگاه خانم شادکام رفتم دختر و پسر بچه های قد و نیم قد زیادی اونجا بودند. مهسا کوچولوی شش ساله که لباس قاجار پوشیده می گه این لباسها رو برای رقص محلی در کودکستان خریده و شراره دختر کوچولوی خانم شادکام می گه خیلی خوشحاله که مامان و خاله هنرمندی داره. اون یکی از تبلیغات چی های خانوادگی هم هست که همیشه با شیرین زبونی هاش در مورد کارهای مادرش باعث شده که بچه های مدرسه در جشن ها لباس محلی بپوشن. البته به گفته مادر یکی از کودکان، ده سال پیش چنین شرایطی نبود و در سالهای اخیر مهدهای کودک، به معرفی فرهنگ ها به بچه ها خیلی اهمیت می دن. غزاله مدل لباسهای سنتی ایرانی
غزاله بهرامی یک مدل لباس که با این فروشگاه همکاری داره. غزاله می گه از گذشته با این مجموعه دوست بوده و خیلی به فرهنگ محلی و کردی علاقه داشته، وقتی لباسهای محلی رو در مجالس پوشیده خیلی ها به این لباسها جذب شدن. البته غزاله به این نکته اشاره می کنه که لباسهای محلی کمی از لحاظ وزن و حجم سنگین هستن و هر جایی نمی شه از اونها استفاده کرد. عده ای از دوستاش دارن روی طرح هایی کار می کنن که با پارچه های خیلی سبکتر و نازک تری کارهای دست دوز رو به صورت مانتوهای امروزی در بیارن تا بیشتر مورد پسند عموم قرار بگیره. هنر یا احیای یک فرهنگ
گلی شادکام به این نکته اشاره می کنه که شاید نشه به این کار هنر گفت چون کار بی بدیلی نیست و در گذشته هم حتما به شکل بهتر و زیباتر از امروز وجود داشته اما شاید بشه گفت این کار بیشتر احیاء یک فرهنگ هست و چقدر زیباست اگر ما در جامعه مدرن امروزی هنرهای اصیل ایرانی رو یک بار دیگه به رسمیت بشناسیم و در مهمانی ها مراسم و حتی جشن های عمومی به خاطر ترویج هنر و فرهنگمون از لباسهای اصیل ایرانی استفاده کنیم. ولی در عین حال ایشون به این نکته هم اشاره دارن که وقتی سبک زندگی تغییر می کنه، سبک لباس پوشیدن هم باید تغییر کنه ولی ما باید به این فکر باشیم که ایده و فضای جدیدی برای استفاده از لباسهای محلی ایجاد کنیم. حمایت از تولیدکنندگان به گفته تولید کنندگان لباس های سنتی مثل خواهران شادکام در شهر مشهد که تعداد انگشت شماری هم هستند، عدم برخورداری ازحمایت دولت یکی از مشکلاتی است که باهاش دست به گریبان هستند و به همین دلیل تا به حال نتونستن در جشنواره ها و نمایشگاه های خارج از کشور برای عرضه محصولاتشون شرکت کنند. خانم شادکام تاکید می کنه که باید دولت حمایت جدی خودش رو از این فعالان در زمینه فرهنگ ایرانی بیشتر کنه و به این نکته اشاره می کنه که سازمان میراث فرهنگی کل کشور در تهران قول هایی برای ایجاد زمینه های بهتر به اونها و دیگر هنرمندان این رشته داده و امیدوارن این قول ها به زودی در عمل پیاده شن. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||