شادی الهی

	نيل ساندرز

ساندرز که به مدت يکسال در عراق خدمت کرد آلبومی به نام "زنده از عراق" Live from Iraq تهيه و تنظيم کرده است که درآن از تمام تجربيات جديد خود، ترس، وحشت ، نگرانی و غربت يک سرباز صحبت می کند. اين آلبوم شامل ۱۵ ترانه است که به سبک رپ و در داخل عراق ضبط وتهيه شده است.

از اینجا گوش کنید

ساندرز معروف به "بيگ نيل" برای اين کار از دوستان خود در آمريکا خواست تا همه وسائل لازم را برای او بفرستند و بعد يک استوديوی کوچک در اتاقی به اندازه ۹ متر مربع که با ۸ سرباز ديگر شريک بود، ساخت. او در حال حاضر در تگزاس زندگی می کند و مشغول تهيه آلبوم جديد است.

در اين مصاحبه بيگ نيل از ترانه های جنجالی و خشمگين و علت تهيه اين آلبوم ميگويد.

زير اون همه توپ و تفنگ چطور به فکر تهيه آلبوم افتادی؟

مجموعه خيلی چيزها بود. شما اونجا خيلی چيزها رو برای اولين بار حس می کنين و با تجربياتی مواجه می شين که اصلا فکرشم نمی کردين. آدم نمی دونه اين تجربيات جديد رو چطور بايد تجزيه و تحليل کنه. درست بعد از اولين شبيخون عراقی ها بود که من تصميم گرفتم حتی اگر شده تمام پولمو خرج کنم، اين آلبوم رو بايد درست کنم. به خودم گفتم اگه واقعا هنرمندی بايد اين نقاشی رو بکشی. از اونجايی که من هميشه به موسيقی علاقه داشتم اين راه رو برای ابراز تجربيات جديدم انتخاب کردم.

می شه به عنوان مثال بگی در آهنگ "اعزام" راجع به چی حرف ميزنی و چه اتفاقی افتاد که باعث شد انقدر احساس غربت و دلشکستگی کنی؟

اين در واقع همون شوک اوليه است که حس می کنی. درست قبل از اعزام با سربازهای ديگه نشستی توی يک سالن ورزشی سرپوشيده، منتظر اتوبوسی هستی که قراره همه رو منتقل کنه به فرودگاه نظامی. همه فاميل اومدن بدرقه و انگار نه انگار که قراره اتفاقی بيفته. به نظر مياد هيچکس نمی دونه که ممکنه ديگه بعضی از ماها برنگرديم. تا اينکه بلندگو اعلام می کنه ۵ دقيقه ديگه وقت خداحافظی دارين، بايد آماده شين. اون لحظه است که سالن از صدای گريه و شيون می ترکه. انگار تازه همه دوزاريشون می افته. آهنگ "اعزام" درباره همين لحظه است، لحظه ای که می فهمی دوری از وطن يعنی چی، دوری از خونه، خانواده و بهترين دوستات يعنی چی.

آهنگ "زنده از عراق" واقعا کلام قدرتمند و تاثير گذاری داره. از قمار کردن با جونت صحبت می کنی و از اينکه در ازای اين همه خطر پاداشی نمی گيری.آيا الان که برگشتی همين احساس رو داری؟

آره قطعا همينطوره. مخصوصا الان که برگشتم آمريکا می فهمم که هيچ چيز قابل جبران نيست و کسی قرار نيست به آدم پاداشی بده. البته آدم وقتی می ره جنگ انتظار پاداش نداره ولی اقلا انتظار داره که بقيه موقعيتش رو درک کنن. حداقل بفمن که ما هر ثانيه جونمونو کف دستمون گرفتيم و داريم اون رو به خطر می اندازيم.

پس همه اونهايی که می گن اين سربازهای آمريکايی اونجا تو عراق چيکا رمی کنن بايد ساکت شن. مخصوصا ميليونرها و هنرپيشه ها و خواننده هايی که از ما انتقاد می کنن بايد ساکت شن. اگه ما نبوديم نمی تونستن الان تو خونه هاشون راحت بشينن و سخنرانی کنن. اصلا مگه آمريکا ۲۰۰ سال پيش با چی ساخته شد؟ با جنگ. ما هرچی داريم با جنگ و خونريزی به دست آورديم. ما مثل هيولای خونخوار می مونيم.

مثل اينکه دائم در ترس به سر می بردی و در آهنگ "تنگی نفس" Short of Breath يک طوری حرف می زنی که انگار وحشت از مرگ دائم باهاته؟

بله، اين آهنگ درباره همون لحظه ای که همه واقعيت ها، اونطور که هست نمايان می شه. دائم فکر می کنی يک نفر می خواد يک بلايی سرت بياره. هر آن منتظر مرگی. همه فکر می کنن جنگ هم مثل بازی فوتبال می مونه، چند نفر جلو ايستادن، چند نفر دفاع داری و يک گلر. نه اصلا اينطوری نيست. وقتی درگيری پيش مياد همه چيز شير تو شير می شه. اصلا نمی فهمی داره چه اتفاقی می افته. يک آن متوجه می شی مغز بقل دستيت متلاشی شده، يا بد تر.... دست خودت افتاده اونطرف. پس هيچ کنترلی نداری.

به طور کلی در آلبوم خيلی خشمگين به نظر می رسی و به همه فحش و ناسزا می گی. دليل اين همه خشم چيه؟

اين اتفاقها چشم آدم رو باز می کنه و تو رو برای هميشه عوض می کنه حتی نگاه تو رو به عراقی ها. برای همينه که تو آهنگهای آلبوم انقدر خشم موج می زنه. خشم نسبت به دشمن، نسبت به سياستمدارای آمريکايی و خشم نسبت به هرکسی که مانع من سرباز می شه. هيچ کس شورشی های عراقی رو زير سوال نمی بره ولی ما چون سرباز ارتشيم همه به خودشون اجازه می دن راجع به ما نظر بدن. اگه دشمن قوانين جنگی و بين المللی رو رعايت نمی کنه ما چرا رعايت کنيم؟ تا خودتون در اون موقعيت قرار نگيرين نمی فهمين چی می گم.

اصلا اين آلبوم به طور کلی چه پيامی داره؟

آلبوم به طور کلی درباره دگرگونی و تغيير شکل يک آدم معمولی، يک غير نظامی به يک فرد نظاميه. درباره تحول فکری و ذهنی که در طول جنگ رخ ميده و در نهايت منجر به تغيير هويت آدم می شه. برای همين به نظر مياد بعضی از ترانه های اين آلبوم حاکی از خشونت و خونسرديه. ولی واقعيت اينه که اين تغيير و تحولات از تو يک هيولا می سازه. تو جبهه جنگ ديگه صحبت از سياست نيست، صحبت از نفت و اقتصاد و حقوق زنان نيست. اونجا مسئله فقط مرگ و زندگيه.

بازگشت به روز هفتم