او در سال ۱۳۰۳ شمسی در بروجرد متولد شد و در سنين نوجوانی به تهران آمد و ضمن اشتغال در ادارات دولتی، خوانندگی را به عنوان کاری ذوقی و هنری انتخاب کرد و ادامه داد.

همايون پور ضمن بهره‌‏گيری از شيوه آوازی چهره های نامی موسيقی آوازی ايران چون اديب خوانساری و تاج اصفهانی، نزد کسانی چون ابوالحسن صبا و حسين ياحقی نيز آموزش ديد؛ اين همنشينی‌‏ها تا به جايی پيش رفت که حسين ياحقی، يکی از مشهورترين آثار خود را که "جوانی" نام داشت و در مايه افشاری ساخته شده بود، به همايون پور جوان داد تا آن را اجرا کند.

اين تصنيف در سال ۱۳۲۷ توسط همايون پور خوانده و به طور مستقيم از راديو پخش شد.

همکاری او با حسين ياحقی و خواهرزاده شهير او پرويز ياحقی تا اواخر دهه ۳۰ شمسی نيز ادامه يافت که منجر به خلق آثاری به ياد ماندنی در موسيقی ايران شد؛ "نوای چوپان"، "در کنج دلم" و چند تصنيف ديگر حاصل اين همکاری مشترک بود. بعدها اين تصانيف از سوی برخی از خوانندگان بازخوانی شد.

عمده آثار همايونپور در سالهای قبل از ۱۳۳۲ خوانده شد که به دليل نبود امکانات ضبط اثری از آنها باقی نمانده است. يکی دو اثر باقی مانده وی نيز چند سال قبل از سوی انتشارات ماهور در مجموعه ای منتشر شد که اعتزاض همايون پور را نيز به دنبال داشت. از قرار مجموعه ای از خاطرات اين چهره موسيقی آوازی نيز تدوين شده است که هنوز از انتشار آن خبری نيست.