 | | | | | | | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
آيين نوروزی | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
همه ساله فرارسیدن بهار رو در ایران میشه از صدای ترقه ها از ماهها قبل خبردار شد، ولی به غیر از ترقه زدن که گهگاه به حد خمپاره های جنگی می رسه، واقعا تا چه حد از داستان اصلی چهارشنبه سوری باخبر هستیم؟ در این زمینه با دکتر کورش نيکنام، پژوهشگر و نماينده زرتشتيان در مجلس ایران و متخصص ایران باستان گفتگویی داشتم. دکتر کورش نيکنام: داشتن آتش پيش از آمدن نوروز و خبر دادن اون از ديرباز در فرهنگ ما بوده. دليل اون هم آتشکده هاييست که در بالای تپه ها بوجود اومده و در اونجا آتش رو روشن و به شهرهای ديگه نوروز رو اعلام می کردن.
آيا روشن کردن آتش در پشت بام هم به همين خاطر بوده؟ سنت ما به اين شکل بوده که پنج روز مونده به نوروز، می رفتيم به نيايشگاه ها و آنجا آتش رو فروزان تر می کرديم و با باور سنتی خودمون، از روان درگذشتگان دعوت به بازگشت می کرديم و مراسمی برای اونها برگزار می کرديم. و دوباره روز اول نوروز، سپيده دم آتش را در پشت بام روشن می کنن و آب می پاشن پشت سر باور خودشون و روان درگذشتگان که برگردن و سری بزنن. اين سنت بعد از اسلام به احتمال زياد می خواسته توسط ايرانی هايی که تازه مسلمان شدن اجرا بشه، منتهی در حکومت های اون موقع امکان اين کار نبوده.
طبيعتا ايرانی هايی که به دنبال ابتکار بودن، اون رو به شکل ديگه ای نشون دادن و چون می دونستن بعضی از اقوام عرب روز چهارشنبه را نحس می دونن، آمدن و در همون روز آتش روشن کردن که نحسی آخر سال و سال بعد از بين بره. چون اين افراد اجازه روشن کردن آتش در نيايشگاه ها رو هم نداشتن، بنابراين اون رو به فضای باز منتقل کردن و کم کم تبديل شد به چهارشنبه سوری. چرا از روی آتش می پرن؟ من فکر می کنم اين کار درست نيست! آتش، مثل آب و خاک و هوا برامون احترام ويژه ای داره که اون رو آلوده نمی کنيم و بی احترامی بهش نمی کنيم. پريدن از روی اون در فرهنگ ويژه ايرانی نيست. ما با روشن کردن آتش يک حالت تقدس و احترامی به سنت می داديم اما الان اين کار تبديل شده به سر و صدا و انفجار! لطفاً درباره هفت سين هم توضيح بدين نخستين سفره هايی که ما در ايران داشتيم، جشنی بوده که شش نوبت در سال برگزار می شده. در اون جشن خشکباری که کشاورزان به دست می آوردن رو جمع می کردن و به نيکی می گرفتن.
عدد ۷ هم از نظر ايرانيان مقدسه. به خاطر اينکه در فرهنگ ايرانی و زرتشتی "هفت گام عرفان" وجود داره. به همين خاطر در جشن ها هفت نوع چيدنی از درخت هم بر سر سفره ها می گذاشتن. بعدها يک سری سينی هم از چين وارد ايران ميشه که اين چيدنی ها را داخل اونها می گذاشتن. و اين شد هفت سينی از فراورده های نيک اهورايی که به مرور زمان کم کم شد "هفت سين". بعد ها برای هر چيز در اون سينی نمادی گذاشتن. اين نمادها تا چه حدی درسته؟ آيا اينها حدسيات بوده يا واقعاً معنی خاصی داشته؟ بعضی از اونها معنی خاصی داشته. به ويژه ميوه هايی که به رنگ قرمز بودن. چون رنگ قرمز در آيين مهر نماد آمدن و رفتن خورشيده، زمانی که آسمان به رنگ قرمز درمياد. مثل انار قرمز، سيب قرمز و سنجد. سپاس، نوروز خجسته باد | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
'ایتالیا امنیت جانی افشاگر مافیای ناپل را تامین کند'
