بهزاد بلور

گفتگو را گوش کنید

نژاد پرستی در اروپای شرقی بر ضد چه کسانی است؟

اکثراً بر ضد کولی ها. کولی هایی که هزار سال پیش از هند آمدند. مثلاً در اسلواکی ده درصد جمعیت را کولی ها تشکیل می دهند. همیشه نسبت به این افراد بدبینی بوده و مردم نسبت به آنها سوء نظر داشتند و کولی ها هیچ وقت فرصت نکردند که بخشی از جامعه شوند. اگر شما به شرق اسلواکی برويد خیلی از این کولی ها در شهرک های خاص خودشان زندگی می کنند. در خیلی از این شهرک ها نه آب هست، نه برق و نه دکتر! در بین کولی ها درصد بی سوادی و بی کاری خیلی بالاست.

شما در این کليپ ها چه نمایش داديد و چطور مسئله نژاد پرستی را با دید انتقادی نشان می دهيد؟ آن هم برای مردم کشوری که از کولی ها تنفر دارند؟

این تبلیغات به نوعی نژاد پرستی برعکس است. به این معنی که به سفید پوست ها نشان دادیم اگر شما جای این کولی ها بوديد و با شما بد رفتاری می شد چه احساسی پیدا می کردید؟... مثلاً در یکی از این تبلیغ ها یک بوتیک هست که همه فروشنده ها و خریدارهايش کولی اند. یک سفید پوست وارد می شود و صاحب بوتیک بدون اینکه آن شخص کاری کرده باشد به او مضنون می شود و از مامور انتظامات می خواهد کيف آن شخص را بازرسی کند. این اتفاقی است که برای خیلی از کولی ها می افتد.

ویدیوها پارک دفتر فروشگاه

داستان کليپ دیگر در دفتری می گذرد که رئیس و منشی همه کولی هستند. یک سفید پوست که تقاضای کار کرده وارد دفتر می شود. وقتی می بینند که او سفید پوست است حتی با او دست نمی دهند و مصاحبه هم نمی کنند. از این اتفاقات برای کولی ها زیاد می افتد.

در واقع می شود گفت فشاری که روی کولی ها بوده و هست موجب شده آنها از خودشان هم تنفر پیدا کنند. تا حدی که اگر یک کولی به یک جایی برسد، مثلاً دکتر یا یک موسیقی دان مطرحی بشود، سعی می کند کولی بودن خود را پنهان کند و حتی بعضی وقت ها انکار کند. مثلاً بعضی ها به دروغ می گويند که ایتالیایی هستند و یا خانواده شان از اسپانیا آمده اند.

این بدترین تاثیری است که نژاد پرستی روی این قوم داشته که آنها را از خود متنفر کرده است. یعنی در واقع این فکر را به آنها تزریق کرده که هیچی نیستند و به جایی نمی توانند برسند.

اگر می خواستيد یک کليپ بر ضد نژاد پرستی در ایران درست کنيد، چی درست می کرديد؟

نژاد پرستی چندانی در ایران وجود ندارد و بیشتر تحقیر اقلیت های قومی است. مثلاً کردها، ترک ها، عرب ها، بلوچ ها و لرها. اگر می خواستم تبلیغی بسازم، یک تبلیغ درباره جوک می ساختم. یک عده کرد و لر و رشتی را نشان می دادم که توی یک جمع درباره تهرانی ها جوک می گويند و یک آقای تهرانی هم نشسته و نمی داند بخندد یا گریه کند.

بازگشت به روز هفتم