|
تصويرسازی های احمدرضا دالوند در گالری سيحون | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
احمدرضا دالوند، از قديمی ترين تصويرسازان پس از انقلاب، نخستين نمايشگاه خود را در گالری سيحون برگزار کرده است. بيش از هزار اثر تصويرسازی او در سال های پس از انقلاب در مطبوعات مستقل و معتبر به چاپ رسيده است. تصويرهای خلاقانه و گاه بسيار تلخ دالوند در کنار نوشتارهای اهل قلم به تاويل و تفسير آنها با ديدگاه های خاص او اختصاص داشته است. تاثير روانی تصويرهای او گاه حتی از متن پيشی گرفته است. دالوند در اين نمايشگاه هشتاد اثر تصويری را به نمايش گذاشته است. چهل اثر از آثار دهه شصت تا اواسط دهه هفتاد که پيش از اين در مطبوعات مستقل منتشر شده و چهل اثر از طرح های آزاد و جستجوهای جديد پس از ۱۳۷۵ هستند. آثار مطبوعاتی او بسيار متنوع است: از نقش تخيل در شعر تا سوخت های فسيلی، از گزارش های اجتماعی تا خودروسازی در کره، از مباحث پيچيده اقتصادی تا مفاهيم چند لايه سياسی، از مقوله های فرهنگی تا مطالب فلسفی.
به نظر دالوند تصويرساز بايد توان درک ادبی، قدرت انتزاع فکری و تسلط و قريحه بسيار در طراحی داشته باشد. او معتقد است که در دوران اخير مطبوعات ايران يا از تصويرگری استفاده درستی نمی کنند و يا اصلا از خير چاپ آن می گذرند و اين بی اعتنايی به نصويرسازی تا اندازه ای است که حتی بی ينال گرافيک هم فاقد بخش تصويرسازی است. اين در حالی است که به نظر دالوند همه آنچه در تاريخ هنر ايران به نام نگارگری می شناسيم، در واقع همان تصويرسازی يا Illustration است. او می گويد: " هنر تصويری در طول تاريخ هنر ايران همواره ارزش کاربردی داشته و از تصوير يا برای مصور کردن مفاهيم نوشتاری بکار می رفته يا بر روی ظروف سفالی، فلزی و چوبی نقش می بسته يا برکاشی و سنگ و شيشه منعکس می شده است." وی افزود :"هرگز نبايد تصاوير جاودان، بی بديل و افسونگر نگارگران بزرگ ايرانی - مانند مينياتورها و تصويرسازی های شاهنامه بايسنقری، تصاوير نظامی گنجوی و عجايب المخلوقات را فراموش کرد."
به نظر دالوند هنرمند ايرانی هنوز نتوانسته تکنيک ها و شيوه های نقاشی و تصوير سازی غربی را عصاره گيری کرده و با هنر تصويرسازی ايرانی عجين کند. کاری که تصويرسازان و نقاشان هند و ژاپن به خوبی از عهده آن برآمده اند. او يکی از مهم ترين معضل هنر نقاشی و تصويرسازی ايران و دليل عمده درجا زدن اکثر هنرمندان را نبود منتقدان حرفه ای اين رشته می داند. او مدت هاست که در يکی از روزنامه صبح ايران هر هفته در صفحه ثابت و نسبتا پر مخاطبی به بيان ساده مفاهيم هنر تصويرسازی و نقاشی و نقد آثار هنرمندان معاصر می پردازد. اين نمايشگاه تا دوازده آبان در گالری سيحون ادامه خواهد داشت. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||