شاهرخ گلستان

اما برنامه ای که وسعت و پر و پيمانی آن کم سابقه بود و بيشتر به يک جشنواره موسيقی و رقص و رنگ و نور می مانست، برنامه ای بود که با شرکت نزديک به صد هنرمند رقصنده و خواننده و نوازنده تاجيک در تالار بزرگ يونسکو اجرا شد و بيش از دو ساعت به طول انجاميد.

کشور صلح

قبل از شروع برنامه آقای امامعلی رحمانوف رئيس جمهور تاجيکستان طی سخنرانی کوتاهی با اشاره به سروده های رودکی و خيام و سعدی و حافظ گفت که کشورش قرن ها سرزمين صلح و تفاهم و همزيستی مسالمت آميز بوده است، و از تنوع موسيقی و رقص و آواز تاجيکستان به عنوان نشانه ای از آن ياد کرد.

او در پايان سخنانش يک تابلو طرح اسليمی را که با رنگ های فيروزه ای و طلائی طراحی شده بود به مرکز يونسکو هديه کرد.

بعد مدير کل يونسکو آقای کوئيچرو ماتسورا با اشاره به سخنان رئيس جمهور تاجيکستان در مجمع عمومی يونسکو که در پاريس برپاست و يادداشت تفاهم و همکاری که بين يونسکو و تاجيکستان به امضاء رسيده و با يادآوری اين نکته که يونسکو موسيقی شش مقام را به عنوان ميراث فرهنگی به ثبت رسانده است از حضور گروه هنرمندان تاجيک سپاسگزاری کرد و مدال طلای "گاندی" يونسکو را به رئيس جمهور تقديم نمود.

هماهنگی دلنشين شعر و موسيقی

برنامه رقص و آواز که به گمان من خاطره خوش آن مدت های مديدی برای تماشاگران زنده خواهد ماند در شانزده قسمت اجرا شد که جملگی دلنشين بودند.

برنامه با ورود بازيگرانی در نقش رودکی، ابن سينا، فردوسی، خيام و سعدی آغاز شد که هر کدام چند بيتی از آثارشان را که پيام آور صلح و دوستی و ستايش ارزش های انسانی بود خواندند.

	"تاجيکستان قرنها سرزمين صلح و تفاهم و همزيستی مسالمت آميز بوده است"

حرکات موزون و تنظيم شده رقص ها، با لباس های رنگارنگ و خوش طرح، با آهنگ ها و اوازهای خوش نوا از مناطق پامير بدخشان، خجند، زرافشان و کوهستان های جنوب تاجيکستان انتخاب شده بود.

دختران جوان خوش سيما، رقص های محلی را چنان نرم و هماهنگ به صحنه آوردند که گويی با آن زاده شده بودند و نوازندگان چنان ماهرانه سازهای سنتی شان را می نواختند که گويی مونس شبانه روزی يکديگرند.

رقص " گروه گلريز" که از کوهستان های تاجيکستان می آمد با لباس های سوزنی خوش رنگ، و يا رقصی که بر مبنای غزل حافظ "من دوستدارروی خوش و موی دلکشم" تنظيم شده بود، با صدای نرم و گيرای آزاده که می خواند "شيراز معدن لب لعل است وکان حسن" و دخترانی که با لباس های آبی آسمانی (همرنگ آسمان شيراز؟) می رقصيدند، يا دولتمند خال که با آن صدای رسا، همراه گروه خوانندگانش فلک خوانی کردند و نغمه زيبايی های کوهستان های تاجيکستان و عشق و دوستی مردم را سر دادند و يا گروه هفت نفره ای که با دايره و طبلک و دف و هماهنگی با بيست و چهار دختر رقصنده در لباس های پر نقش و رنگار محلی همه را مسحور کردند و يا برنامه رنگ های قوس و قزح که همه هنرمندان در صحنه بودند و با رنگ های خيره کننده پوشش رقصندگان و نوازندگان محلی، رنگين کمانی به يادماندنی ساختند.

اعطای نشان از سوی شيراک به هنرمندان تاجيک

روز بعد، يازدهم اکتبر، زمانی که امامعلی رحمانوف با ژاک شيراک رئيس جمهور فرانسه در کاخ اليزه ملاقات داشتند، شيراک شخصا به چهار نفر هنرمندان تاجيک نشان هايی به شرح زير اهدا کرد:

دولتمند خال، خواننده معروف، نشان کماندان (درجه اول فرهنگ و هنر)؛ عبدالولی رشيدوف رئيس آکادمی شش مقام، نشان کماندان ( درجه اول فرهنگ و هنر)؛ خانم صاحبه شاهووا خواننده بدخشان، نشان شواليه؛ حق نظر، خواننده بدخشان، نشان شواليه.

بعد از آن هنرمندان تاجيک در تالار کوچکی در اپرای پاريس برنامه ای کم و بيش متفاوت با برنامه شب اول اجرا کردند که رقص ها به دليل کوچکی صحنه جلوه شب اول رانداشت اما اجرای موسيقی و آواز سنتی کيفيتی بهتر داشت و صميمانه تر بود. هنرمندان خستگی سفر را در کرده بودند!