بهزاد بلور

شراب سمرقند؟ عجب!

شرابی که خيلی از شاعران پارسی زبان رو الهام بخشيده امروزه تو اينجور بطری ها فروخته می شه. بيشترشرابها اسمهای زنهای مشهور روشونه! مونا ليزا، کلئوپاترا و شهرزاد. طعم شرابها شيرين و ترشه يا به قول خوشون نيمه شيرين. يا ازش متنفر می شيد يا معتاد!

پيشخدمت داره رسيد می نويسه. قيمت يک بطر سه هزار و پانصد "سوم" بود. يعنی سه دلار.

مهمان نوازيه مافوق تصور

مهمان نوازيه ازبکها با دست و دلبازی و فراوانی توامه! يا دارن پول تاکسی ادم رو می دن يا پول ناهارمون رو يا که به زور ما رو دعوت می کنن مهمونی شون!

يک ميز شام تو مهمونی ( روی ميزجای سوزن انداختن نبود )

شب اول داشتيم از دم يک باغ می گذشتيم که ازش صدای ساز می اومد. مهماندار ازمون دعوت کرد که حتما بريم داخل حالا اصلا ما رو نمی شناخت!

من و هنرپيشه

بعد کاشف به عمل آمد که اين جشن تولد ۶۰سالگی اين آقا بوده که يک خواننده معروف اپرا هستن.( ببخشيد عکس سياه شد، فلش دوربين رو يادمون رفت روشن کنيم )

ما رفتيم و سر ميزمون که زير يک درخت چنار بود، کلی بطری و غذا و شيرينی جات و گل گذاشتن.

ميز شام ما و باز جای سوزن انداختن نيست.

بعد دستمون رو گرفتن و باهامون رقصيدن. و حتی به من ياد دادن که بايد هميشه به رقصنده پول تقديم کنم. حتی پولش رو از جيب خودشون در آوردن دادن دست من که بدم به رقصنده!

اين عکس رو به مامانم نشون ندين.

آخر سر هم يک گروه ديگه دعوتمون کردن خونه شون. که بعد از اين مهمونی بريم خونه شون!
اين عکس يادگاری رو هم با ما هم گرفتيم .

مهمونهائی که ما رو دعوت کردن خونه شون ( ساعت ۱۲ شب سمرقند ) اون دختری که قرمز پوشيده و کنارم وايساده تمام دندونهاش طلا بود. حيف که نخديد!

حالا جالبه که ما اصلا نمی شناختيمشون ولی چون فهميدن که ما خارجی هستيم می خواستن خنده از لبهامون نيافته که واقعا هم نيافتاد!

سيم کشی نگو فاجعه بگو

توهتل سيمکشی اتاق خيلی عجيبه. تلويزيون با يک دگمه روی ديوار خاموش روشن می شه! و اگر چراغ حمام رو خاموش کنی تمام برق اتاق قطع می شه.

اتاق ۵۰۷ هتل افراسياب، اگر صدای تلويزيون می ياد خونه ام وگرنه پيغام بگذاريد.

بنابراين بنده برای خنگ نگه داشتن نوشابه مجبورم چراغ رو روشن کنم و برای کار کردن صدای قرقر يخچال رو تحمل کنم.

ميز کار تو اتاق ۵۰۷ صبح ساعت ۱۱

و بالاخره شگفتی "به سلامتی"

سمرقندی ها مثل تاجيکها و قفقازها و تاتارها و قرقيزها و ... بقيه کشورهای آسيای ميانه، توانائی شديد نوشيدن نوشابه های الکلی رو دارن. وتا چند بطری خالی نشه، قبول نيست و استکانی که زمين گذاشته می شه بلافاصله لبريزمی شه و دوباره به سلامتی، ميره بالا. خودشون هيچی شون نمی شه ، بقيه يا بی هوش می شن يا بکل آبروی خودشون رو می برن.

به سلامتی تا نامه بعدی!