شادی الهی

با اينکه چند دهه از فعاليت هنری فرر می گذشت، تنها در سالهای آخر عمرش به شهرت جهانی رسيد

خبر مرگ ابراهيم فرر (Ibrahim Ferrer)، خواننده بزرگ کوبايی که روز شنبه ششم ماه اوت در بيمارستانی در هاوانا درگذشت، مانند داستان به شهرت رسيدن او ناگهانی و حيرت انگيز بود.

او اخيرا از تور چهار ماهه کنسرت های اروپايی خود به هاوانا بازگشته بود که به دليل ورم شديد معده و روده در بيمارستان بستری شد.

ابراهيم فرر در سن 78 سالگی درگذشت، در حاليکه تنها 8 سال پيش، در سن 70 سالگی کشف شده بود. آن هم اگر به اصرار خوان دو مارکوس، آهنگساز شهير کوبايی نبود شايد فرر هيچگاه نمی توانست بر خجالتی بودن خود غلبه کند و به عنوان عضو اصلی گروه (Buena vista social club) آواز بخواند.

نگاهی به زندگی ابراهيم فرر در راديو بی‌بی‌سی روزهای چهارشنبه 10، پنجشنبه 11 و شنبه 13 اوت در برنامه ای سه قسمتی، زندگی و آثار ابراهيم فرر در برنامه بامدادی بی بی سی مرور می شود. برنامه بامدادی هر روز از ساعت 7 تا 9 صبح به وقت ايران( 4:30 - 2:30 به وقت گرينويچ) از راديو بی بی سی پخش می شود

انتشار آلبوم "بوئنا ويستا سوشال کلاب" توسط رای کودر، نوازنده گيتار و تهيه کننده آمريکايی، درسال 1997 ، فصل جديدی را در موسيقی کوبايی گشود. به اين ترتيب صدايی که برای مردم کوبا آشنا ترين صدا بود و به نوای يک فرشته تشبيه شده بود به گوش جهانيان رسيد.

تاکنون 2.5 ميليون نسخه از اين آلبوم به فروش رسيده است.

رای کودر برای تهيه اين آلبوم از چند هنرمند مطرح کوبايی دعوت به همکاری کرده بود که در ميان آنها کمپی سگوندو و روبن گونزالس نيز در طی سه سال اخير در گذشتند.

موفقيت چشمگير اين آلبوم که چندين جايزه گرمی برد، 2 سال بعد با فيلم مستند Buena vista social club ساخته ويم وندرس ادامه يافت. اين فيلم زندگی اين هنرمندان فراموش شده کوبايی را به تصوير می کشد و آنها را به ستاره هايی تبديل می کند که خيلی دير درخشيدند.

مراسم خاکسپاری فرر در هاوانا

ابراهيم فرر تا قبل از انتشار آلبوم و فيلم بوئنا ويستا سوشال کلاب، مانند بسياری ديگر از خواننده ها و نوازندگان کوبايی در کمال فقر زندگی می کرد.

فرر در سال 1927 در سانتياگو ( در جنوب شرقی کوبا) شهری با فرهنگ غنی موسيقی به دنيا آمد. او در سن 12 سالگی مادر جوان خود را از دست داد و مجبور شد برای امرار معاش در خيابان های شهر، شکلات و ذرت بوداده بفروشد. با اين حال در سن 13 سالگی گروه موسيقی خود را تشکيل داد.

فرر به عنوان استاد سبک "سان" و "بولرو" و در سال 1957 با مهاجرت به هاوانا پايتخت کوبا، توانست با بنی مور يکی از هنرمندان افسانه ای اين کشور کار کند.

بعد از آن با پاچو آلونزو گروه Los Bucucos را تشکيل داد. به اين ترتيب فرر تا اوسط دهه 50 موفق شده بود در بسياری از مهمترين گروههای موسيقی سانتياگو بدرخشد ولی در آمريکای لاتين همچون بسياری از کشورهای فقير ديگر، به سختی می توان از راه موسيقی گذران زندگی کرد.

با اينکه چند دهه از فعاليت هنری فرر می گذشت، تنها در سالهای آخر عمرش به شهرت جهانی رسيد. تا قبل از موفقيت پروژه بوئنا ويستا، فرر درخيابان ها کفش واکس می زد و بليت بخت آزمايی می فروخت.

انتشار آلبوم و فيلم بوئنا ويستا سوشال کلاب که يکی از پرفروشترين مستندهای تاريخ سينماست، بالاخره پرده از روی اين هنرمند مهجور برداشت و لااقل باعث شد دهه آخر عمر خود را در رفاه زندگی کند.

آلبوم بعدی فرر به نام Buenos Hermanos هم موفق به کسب جايزه گرمی برای بهترين آلبوم سالسا شد. "بوئنوس هرمانوس" يعنی برادران خوب و منظور هنرمندانی هستند که ابراهيم فرر را در اين آلبوم ياری می کنند.

آلبوم "بوئنوس هرمانوس" نشان می دهد چطور آميختن آرزوی درونی و عشق و احترام به موسيقی منجر به خلق يک شاهکار می شود.

فرر گويی به استعداد و توانايی خود ايمان داشت چنانچه بعد از موفقيت فيلم گفته بود "خواننده ای که به درد نمی خورد بالاخره توانست خود را ثابت کند."