|
نقاشی های درويش فخر: دو دنيا روی يک بوم | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
چند تابلوی نقاشی از درويش فخر گوشه ای از "نشنال پورتريت گالری" را در لندن به خود اختصاص داده اند. درويش فخر نقاش ايرانی مقيم بريتانيا اين آثار را طی مسافرتی کوتاه به ايران کشيده است.
فخر در سال ۲۰۰۴ بورس "نقاشی در سفر" را از شرکت "بريتيش پتروليوم" برنده شد و توانست برای نقاشی به ايران سفر کند. حاصل مسافرت هنری او به سرزمين پدری، تابلوهايی از زندگی مردم عادی است، که برخی از آنها در اين نمايشگاه کوچک به تماشا گذاشته شده اند. تمام تابلوها پرتره هايی هستند که سيماهای گوناگون جامعه امروز ايران را با ديدی دقيق و کاونده به نمايش می گذارند. تابلوهای فخر تلاش دارند از ديد کليشه ای "سياحت گرانه" دور شوند، و تصويری واقعی تر از جامعه ايران امروز ارائه دهند. اين تابلوها ايران را جامعه ای متحول و در حال گذار معرفی می کنند: زندگی مردم با پيوندهايی محکم در گذشته و سنت های ديرين ريشه دارد، اما همه جا آثار و مظاهر زندگی مدرن، به درون دنيای سنتی رخنه کرده است. در تابلوی زن با جارو برقی، زنی می بينيم با لباس های شاد و رنگين اهالی روستا که جارو برقی به دست دارد. طرز قرار گرفتن لوله (خرطوم) جارو جالب توجه است: خرطوم جارو مثل طناب دار يا مانند ماری عظيم دور گردن زن حلقه خورده است! محيط تابلو نيز، که زن را در حال سير و گذار روی جاده ای با پس زمينه کوهستان نشان می دهد، جالب است.
تابلوهای نمايشگاه به مدد طنزی قوی و تيزهوشانه، ديد احساساتی را کنار می زنند و آدمها را با نگاهی عينی و در عين حال انسانی معرفی می کنند. تابلوی ملا علی از اين نظر بسيار گوياست. رنگهای خالص و شفاف، تابلو را از حسی زنده پر کرده است. تمام عناصر تابلو به دنيايی عتيق تعلق دارند، که پشت هر يک سنتی هزار ساله قرار گرفته است. اما دنيای مدرن به آرامی، در قالب قوطی کوکاکولا در بستر مناسبات کهنه رخنه کرده است. (کوکاکولا در اينجا هم به اندازه کارهای اندی وارهول بار نمادين دارد!) نقاش با استفاده از رنگهای خالص و طبيعی، عناصر و اجزای هر تابلو را به شکلی روشن و برجسته معرفی می کند. "تاجر فرش" محيط آشنای يک فرش فروشی را در بازاری سنتی نمايش می دهد. فرش که بايد بر زمين پهن باشد، اينجا به ديوار آويخته شده و پس زمينه رنگين تابلو را می سازد.
قالی فروش که لباسی امروزی به تن دارد، نه روی فرش، بلکه روی يک صندلی امروزی نشسته است، اما در عين حال به قالی پشت سرش تکيه داده و با دست راست به آن چنگ انداخته است. نوع نشستن تاجر نيز گوياست. او به گونه ای کج و ناراحت، گويی بر هر دو نشسته است: هم بر صندلی و هم بر قالی! شايد تماشاگر تابلو از خود بپرسد: اين مرد تا کی قصد دارد اين طور نامتعادل بنشيند؟! نمايشگاه کارهای فخر تا ۲۵ سپتامبر امسال در نشنال پورتريت گالری ادامه دارد. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||