محمود عنایت از انگلستان - لندن

در یک روز آفتابی گرم وارد شهر کانلهای آبی، شهر دزدان دریایی و اولین جمهوری مستقل دنیا، شهر ونیز شدم.

قدیمترها تمامی حمل و نقل شهر از طریق قایق بوده ولی الان این قایقها که بهشون گوندالو می گن، بیشتر یک جاذبه توریستیه و خیلی هم سواری باهاشون گرونه.

وقتی به جای کوچه، کانال آب باشه، اینجوری رختهاشون رو خشک می کنن!

هرساله در ونیز جشن کارناوال ماسکها برگزار میشه. اون روز اکثر مردم با ماسک میان بیرون.

دو چیز دیدم که حسابی به یاد ایران افتادم، شیرینی که از نظر شکل و مزه خیلی شبیه گز بود

و مثل ضريح امامزاده های ایران، در بعضی از کوجه ها یکسری ضريح دیواری (با عکس مریم مقدس داخلش) دیدم که آدمها برای برآوردن حاجتشون بهشون قفل می بستن! (عکس سمت چپ)

یک ساعت عجیب غریب هم دیدم

در میدان سنت مارکو، میدون اصلی شهر عکس گرفتم

و شبش هم اونجا رقصیدم!

خداحافظ ونیز، ولی دوباره برمی گردم!

شما هم اگر خاطره جالبی از یک سری عکس دارید، اونها رو به همراه توضیحات مربوط به نشانی ایمیل persian@bbc.co.uk بفرستید. لطفاً در هنگام ارسال ایمیل، موضوع ( Subject ) آن را ( Memory ) انتخاب کنید.