همه بگن هلو و به دوربین نگاه کنن!

یک عکاس معروف آمریکایی به اسم "اسپنسر تونیک" (Spencer Tunick ) گیر داده به سوژه عکس گرفتن از انسانهای عریان (بمقدار انبوه!) در شهرهای مختلف دنیا که آخرینش روز 17 ژوییه در نیوکاسل (شمال انگلستان) بود و قبل از اون در بیش از 65 شهر از جمله نیویورک، مونترال، بارسلون و لندن آدمها را لخت کرده و ازشون عکس گرفته.

کسایی که در این برنامه شرکت کردن، خیلی خوشبخت هستن، جونکه بر ترس خودشون برای انجام این کار غلبه کردن اسپنسر تونیک

البته تمامی کسانی که در پروژه های این عکاس شرکت می کنن کاملا بصورت داوطلبانه بوده و آدمها برای شرکت در این پروژه ها (همون لخت شدن!) سر و دست میشکنن و از سراسر دنیا آدمها با شور و اشتیاق خودشون را میرسونن به محل عکاسی!

به گفته خوده این عکاس هدف از این کار برجسته کردن عناصر تشکیل دهنده شهری(مثل ساختمونها با بناهایی با معماری ویژه) با استفاده از عوامل انسانیه و همچنین به چالش کشیدن تصویر ذهنی آدمها از بدن و جنسیت همدیگه هستش.

اسپنسر با این کاراش سعی میکنه که ثابت کنه که اونجوری هم که میگن جنسیت زیاد موضوع مهمی در جامعه نیست، بر خلاف اینکه خیلی از جوامع اینقدر باهاش مشکل دارن!

تجسم کنید یکهویی وارد ایستگاه قطار مرکزی نیویورک بشین و با این صحنه مواجه بشید!

البته این کار برای این عکاس خالی از دردسر نبوده و بعضی وقتها بعضیها باهاش مخالفت می‌کنن، مثل شهردار نیویورک که بهش اجازه کار نداده ولی این عکاش با شکایت کردن به دادگاه فدرال آمریکا و استناد کردن به آزادیهای موجود در قانون اساسی آمریکا تونسته اجازه کار بگیره.

در عوضش در انگلستان تا حالا خیلی تحویلش گرفتن و تا حالا چندتا کار انجام داده که آخریش به دعوت یک موزه هنری در نیوکاسل بوده.

البته ابن آدمهایی که لخت میشن دست خالی به خونشون برنمی‌گردن و این عکاس بعدا عکسهای لختیشون را برای شرکت کنندگان این برنامه ها می فرستن!

شايد خيلی از افراد اين مسئله را جلف يا خلاف قوائد اخلاقی بدانند ولی اگر به مراسم با دقت و معلومات بالا نگاه و بيانديشيم متوجه ميشيم که يک نوع يکرنگی و اتحاد و يکپارچگی می باشد و ديگر ظواهر و به قول معروف آن لباس پلو خوری موجود نمی باشد و همه با ظاهری ساده کنار هم قرار گرفته اند و در اينجاست که باطن انسانها مورد بررسی و توجه قرار می گيرد. کوشا - تهران

از اين موضوع به عنوان يه کار هنری ياد شده و هنر برگرفته از حس می باشد که از نظر من وقتی کار هنری به پايان رسيد بعد از اين مرحله منطق می تواند نظر بدهد. من فکر می کنم بشر زمان بسيار زيادی برای درست کردن لباس ( پوشش) صرف کرد که اوج آن در مذهب به خصوص اسلام می باشد و اين پوشش می بايست در خدمت بشر باشد نه بشر در خدمت آن... اين حرکات می تواند يک واکنش به مسائل بنيادی باشد و می تواند سوالهای بنيادی خلق کند و به افرادی که همچين جسارتی دارند ( چه درست يا غلط ) بايد آفرين گفت. فرشاد - هند

هر کسی برای انجام هر کاری که به بقيه ضرر نزنه آزاده ولی اگه اسم اين کار رو هنر بذاريم احمقانه است ضمنا مگه آزادی به لخت شدنه؟ اگه عامه جامعه قبول داشته باشن قبول ولی وقتی اين کار عامه پسند نيست نميشه اسم اون رو آزادی گذاشت، نوعی ابتذال است. بابک - تهران

اين کار ميتونه خيلی مفهومهای ديگه هم داشته باشه، من خودم قبلاً که نمونه اين عکسها رو ديده بودم فکر می کردم يک نوع اعتراضه به بعضی قوانين تبعيض جنسيت، به خصوص وقتی افرادی که تو کشورهای جهان سوم مثل ايران هستند اين عکسها رو ميبينن تو ذهنشون اين سوال پيش مياد که چطور اين همه آدم عريان اون هم مختلط! کنار هم ايستادن ولی خبری از فساد اخلاقی نيست اون وقت تو کشور ما از پشت ديوارها و زير چادرها چه اتفاقاتی که نمی افته! مهرداد - دزفول

درست است که اين يک هنر می باشد و ايده ای جالب و قابل توجه. اما مثل خيلی ديگر از حرکات غربی ها زير پا له کردن تمام ارزش های انسانی است همچون قوانينی مثل ازدواج هم جنس ها، پس فرق انسان و حيوان در چيست که اينچنين همه چيز را لجن مال می نماييم! پوشاندن بدن از زمان آدم و حوا می باشد نه مربوط به اديان. الهام - تهران

حالا که چی؟ آخه چه معنی داره؟ جور ديگه اون هم با داشتن فرهنگ درست می توان ثابت کرد که جنسيت و اينجور چيزها مهم نيست. سارا - شيراز

واقعيتش اينه که با اين که من تو شرايط ايران زندگی می کنم ولی ديدن اين عکس ها جذابيت جنسی برای من نداشت حتی توی سايت اين آقا هم رفتم ولی باز برداشت سکسی از اون تصاوير نداشتم بلکه شايد بر عکس هم بود البته به معنی نفرت نه کلمه بهتر بی تفاوتيه. و اون دلايل هم که ايشون اشاره کرده بود قسمت آخرش که بر بی اهميت سازی نه جنسيت بلکه معضل جنسيت تاکيد داشت به برداشت فعلی من نزديک تر اومد. نصيری - کيش

اين کار خيلی هم جديد نيست. از ۲ هزار سال پيش هم به بهانه های مختلف مثل هنر يا مراسم مذهبی اين کارها انجام ميشده و هنوز هم انجام ميشه. به نظر من که اين کار هنر نميتونه باشه و چيزی جز جلوه عقده های نفسانی عکاس نيست. به هر حال چرا خودش لخت نشده و جلوی دوربين قرار نگرفته؟ علی - تهران

به نظر من اين کار هنری ميتونه سمبل آزادی در کشور هايی همچون انگلستان باشه و درسی برای ديگر کشور های به بند کشيده شده. در کل تجربه بسيار جالب و جذابيه که اگه امکان و جراتش رو داشتم حتما شرکت می کردم. علی - اصفهان

تابلوی مرد عريان را ديده بودم. نقاشی های زيادی هم از پيکاسو از زنان و مردان عريان ديدم ولی عکس دسته جمعی نديده بودم. اما بر طبق گفته های اين عکاس خلاق اگر کسی بپرد توی چاه خيلی شجاعت به خرج داده! مهدی - سده

هدف اين عکاس بسيار باحال هستش و از بين بردن مشکل. معضل جنسيت برای من بسيار قابل احترام می باشد. رضا - تهران

به نظر من هر هنری يک پيشينه زيبايی دارد و در يک قسمت وجود ما جای گرفته است و در يک قسمت فکر ما به وجود آمده. با رجوع به ذهن خود آيا اين زيبايی در ذهن ما پيشينه دارد. اين هنر به علت فکر بيمار ما است و يک تحقير برای کسی است که خود را اشرف مخلوقات می داند؟ اميرحسين - نيشابور

به نظر من حساسيت بيش از اندازه به جنسيت مشکل ساز است. من با اسپنسر تونيک موافقم. نه اينکه خودم را راضی کنم که در اين مراسم شرکت کنم بلکه به نظر من شرايط بايد طوری باشد که اين مراسم آزادانه بتواند در هر کشوری اجرا شود. بايد به جامعه ياد داد که تن آدمی شريف است به جان آدميت. فرهاد - تهران

اين به يک سوال بسيار ريشه ای برمی گردد و آن اين است که آيا هنر هدفمند است يا خير؟ آيا ما هنر را می خواهيم فقط به خاطر لذت درونی که به ما می دهد يا هنر را مانند ديگر کارهای انسانی دارای هدف يا حداقل دارای سودمندی می دانيم. اگر فرض اول قبول باشد که هنر برای هنر بنابراين هر چه که حتی فرد هنرمند را راضی کند هنر است و قابل توجه اما اگر ديدگاه دوم را قبول داشته باشيم بايد آنگاه ببينيم هنر در حد هدايت افراد به اخلاق است، به راه درست است، به جامعه درست است، به سعادت است، همه آنهاست يا... . من ديدگاه دوم را دارم و فکر نمی کنم که هنر و زيبايی صرفا خوش آمد بدون هدايت باشد از اين رو در اين چارچوب بايد ديد عکاسی عريان چه چيز را می خواهد به ما بدهد. ديدن بدن افرادی که معمولا پوشيده است و جز در برخی قبايل بدوی آفريقايی و محصولات فرهنگی سکسی برخی کشورها ديدنی نيست و هر کسی برای آن حرمت قائل است مطمئنا برای ديگران جالب است اما آيا آن افراد عريان هدفی دارند و اين راه می تواند آنها با به هدف نزديک کند يا بينندگان می توانند با آنها رابطه عاطفی برقرار کنند؟ در آخر اين که به نظر من يک عکس فاجعه بم مثل آن که پسری شلوار پدرش درگذشته اش را در آغوش گرفته و گريه می کرد به قدر هزاران از اين نمايش ها حرف داشت! حميد - تهران

به نظر من ايشون خواستن که اينکارو انجام بدهند اما هدفی که بيان می کنند خيلی غير منطقی و پيش پا افتاده است. ايشون بيشتر به فکر شهرت و تازگی اين کار بودند تا اين دليلی که بيان می کنند. مريم شيوا

بعد می خواهند کجايشان را لخت کنند؟! مگه آزادی فقط توی اين مسائله؟ مگه قبلاً کم آزاد بودند؟ همش از سر خوشی زيادی که زير دلشان زده است. علی - اصفهان

فکر نمی کنم که اين کار يعنی لخت شدن به صورت گروهی حتی در کشورهای اروپايی و يا حتی خود ايالات متحده هم کاری رايج و عرفی باشد چون همانطور که خودتان هم اشاره کرده ايد در نيويورک با مخالفت مواجه شده است. از طرف ديگر لخت شدن که ترس ندارد تا بتوان بر آن ترس غلبه کرد. لباس برای انسان پوششی بسيار زيباست. بختيار - سقز
.........................................
بسيار کار جالبی است و نشان‌دهنده‌ی نجات شرکت‌کنندگان از آخرين بندهايی است که انسان عاجز از هستی در قرون طولانی برای خودش درست کرده. اين‌ها آزاده‌ترين و اخلاق‌مندترين مردمان هستند. سيروس - ونکوور

متاسفانه من نمی دونم بعضی ها چرا فکر می کنند انجام دادن هر کاری که گذشتگان انجام ندادند يا هر کاری که جامعه از انجام اون اکراه داشته، يک نوع تابو شکنی و نوآوری و هنره. اينکه يک عده خودشون رو لخت کنند و در معرض رسانه ها (مثلا عکس) قرار بدهند، شده هنر! و به قول اين عکاس، خوشحال هم هستن چون بر ترس خودشون غلبه کردن. در حالی که اين رو من ترس نمی دونم. حيا و احترام به حرمت های اجتماعی و عرف، ترس نيست. شکستنش هم هنر نيست. حميد ج. - لندن

به نظر من کار مزخرفی است. چون با اين کار پوشش رو زير سوال می برند و اين مساله ی خيلی مهمی است. سارا - اصفهان

واقعا جالبه! من رو ياد آدم و حوا انداخت و اينکه عريان شدن برخلاف نظر تنگ نظران، هيچ ترس و يا شرمی نداره، چون از اول آفرينش همه اينطور بوديم و اين کار هنری خوبيه. نويد - مادريد

من خيلی دلم می خواد شرکت کنم. احساس آزادی بهم دست می ده. البته اگر جرأت بکنم. مهريار - تهران

به نظر من، همه اينها از شکم سيری است و به دنبال تنوع بودن. اين، سرانجام همه کسانی است که مشغله تامين حداقل نيازهای زندگی را ندارند. خوشا به حالشان! ترانه - تهران