افسانه از استرالیا شهر آدلید

وقتی که شنیدم ابی قراره بیاد کنسرت بده، بال در آوردم. رفتم از سوپر مارکت ایرانی توی شهر، بلیط کنسرت رو برای خودم و خانواده ام و دوستام خریدم.

بلیطش 50 دلار بود که گرون بود و خیلی ها قید کنسرت رو زدن.

افسانه (نفر اول از سمت چپ) با خواهر و برادرش (استرالیا)

بریم کنسرت

از یک هفته قبل هی حرف اینو زدیم که چی بپوشیم، چی نپوشیم. بعضی از دوستام رفتن برای کنسرت لباس خریدن.

شبش ساعت هفت و نیم رسیدیم دم در سالن. درها رو پشت سرمون بستن و ابی ساعت نه آمد روی صحنه.

ما اولین ردیف جلوی صحنه بودیم ( برای همین عکس خوب ازش گرفتیم).

خلاصه غوغا شد. مردم هل می دادن، تلفن می زدن ایران می دادن دست ابی، عکس و فیلم می گرفتن. ولی کلا تیپ بچه ها خوب بود ولی یک عده ای هم آمده بودن که لات بازی در می آوردن، داد و بیداد می کردن.

خود ابی

ابی تکه کلامهای استرالیايی یاد گرفته بود و با لهجه خودشون به ما می گفت مثل “good day mate”. اولش هم ابی گفت: " سلام خدمت تمام مردم عزیز . . . . ؟ ( مردم داد زدن: آدلید! بابا آدلید!) و ابی ادامه داد " اومدم اینجا کنسرت گذاشتم و خودم نمی دونم کجا هستم!

لب دریا و باد سرد

خلاصه ساعت 12 دیگه کنسرت تموم شد. مردم تا یکساعت پشت در صحنه منتظر عکس ایستادن ولی ابی نیومد که نیومد.

گیتاریست ابی با خواهر و برادر افسانه

بعدش هم ماها رفتیم لب آب با اینکه اینجا الان زمستونه و سرده ولی رفتیم صفا کردیم.

اینقدر هم تو کنسرت جیغ زده بودیم که صدامون در نمی آمد که با هم حرف بزنیم.

جاتون خالی ...