|
پنج ناخن + صنعت نفت = آلبوم گیتار کلاسیک | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
باقر موذن تنها هنرمندیه که معتقده صنعت نفت ایران باعث شد که به گیتار کلاسیک علاقه پیدا کنه! باقر موذن: زمانی که من در اهواز زندگی می کردم خیلی از خارجی ها بخاطر پالایشگاههای نفت منطقه در شهر ما زندگی می کردن و رادیوی مخصوص خودشون رو داشتن ( آبادان) که آهنگهای خارجی پخش می کرد. من می نشستم و به آهنگهای خارجی از این طریق گوش می کردم و خیلی از آهنگهای غربی و خواننده های زمان خودم لذت می بردم . بنابراین بی صبرانه منتظر این بودم که بتونم خودم این آهنگها رو اجرا کنم. وقتی که 17 ساله شدم یک گیتارخریدم و نزد آقای عبدالله مفاخر گیتار یاد بگیرم. بنابراین اگه نفت نبود، منهم گیتارزن نمی شدم.
باقر موذن 58 سالشه و 18 ساله که در شهر تورنتوی کانادا زندگی می کنه و بین موزيسينهای سبک کلاسیک چهره شناخته شده ایه تا جائی که "انجمن گیتارنوازان تورنتو" کنسرت شنبه شب رو براش تدارک دیده و رهبر ارکستر آلن توروک (alan torok) یک قطعه موسيقی رو به موذن تقدیم کرده. باقر موذن: من مجموعه ای از کارهای موزيسينها و آهنگسازان معروف دنیا رو با تنظیم خودم اجرا کردم . می خواستم که آلبومی بیرون بدم که حال و هوای جهانی داشته باشه و تو خونه یک فرانسوی یا یک کانادائی یا یک اسپانیائی و یا ایرانی راه پیدا کنه.
چون شهر تورنتو شهریه که پر از نژادها و فرهنگهای مختلفه و این آلبوم واقعا گویای نوع زندگی در این شهره، شهر چند فرهنگی. البته چند قطعه از ساخته های خودم هم در این آلبوم هست، که درباره تجربه زندگی در ایرانه. نام این قطعه ها "در زندان" ، "داستانی غم انگیز" و " زندگی با مشقت (struggle)" که این آخری رو به خانم سیمین بهبهانی تقدیم کردم.
باقر موذن شش سال در ایران و شش سال در بریتانیا دوره گیتار کلاسیک رو تمام کرده و اولین آموزگار گیتار هنرستان عالی موسیقی تهران بوده و اولین ایرانی است که در تالار رودکی تهران ( تالار وحدت) رسیتال گیتار داد. باقر موذن: موقعی که من گیتار رو شروع کردم به من می گفتن غرب زده شدم و یادمه که دائما هم باید ناخنهای بلند دست راستم رو پنهان کنم که مسخره ام نکنم. ! نگهداری از این ناخنها هم سخته ، قبل از هر کنسرتی خیلی مواظبم که نشکنن. چونکه هر گوشه ناخن و هر انگشتی در هنگام نواختن صدای مخصوص خودش رو داره و من از تمام این صداها برای اجرای قطعات استفاده می کنم و سعی می کنم که به شکلی گیتار بزنم که بنظر بیاد دو یا سه گیتار همزمان داره نواخته می شه. چون تب موسیقی و گیتار فلامینکو بین ایرانی ها خیلی داغه من از موذن پرسیدم که فکر می کنه با اینهمه نوازنده علاقمند موسیقی فلامینکو بین ایرانی ها و ادعای شدیدی که در این زمنیه داریم ، آیا واقعا ایرانی ها در سبک فلامینکو تونستن حرف تازه ای بزنن؟
باقر موذن: والا من خودم هم اینجوری به گیتار علاقمند شدم . اول با گیتار زدم و خوندم ، بعد که جدی تر شدم فلامینکو زدم و بعد گیتار کلاسیک. ولی اشکال ما ایرانی ها اینه که اکثرا یک قطعه رو عینا تقلید می کنیم و تنظیم مخصوص خودمون رو روش پیاده نمی کنیم. بنابراین تا زمانی که این کار رو ادامه می دیم هیچ توجهی بطرف ما جلب نمی شه . تازه خیلی وقتها قطعات کلاسیک هم به سبک فلامینکو زده می شه و این نشون می ده که به عمق این سبک از موسیقی اسپانیا پی نبردیم. ولی ایرانی ها در نواختن گیتار استعداد زیادی دارن و خیلی خوب پیشرفت می کنن و گیتارزنان معروفی در سطح جهانی ، ایرانی هستن. باقر موذن در حال ضبط آلبوم آینده اش در تورنتو است. در این آلبوم اجرا و تنظیم خودش از " خوابهای طلائی " جواد معروفی و قطعاتی از موسیقی محلی خوزستان رو به روش خودش تنظیم کرده که شاید در کنسرت شنبه شب (18 ژوئن) تورنتو اجرا کنه. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||