BBCPersian.com

ورزش اسکی از ورزشهای نشاط آور و مهيجيه که در سراسر دنيا طرفداران زيادی داره که هميشه دست به کارهای مهيج و جالبی می زنن، مانند اسکی کردن با يک پا، که صادق کلهر قهرمان با اراده اسکی ايران انجام می ده فقط به خاطر عشقی که به اين ورزش داره.

صادق الان 26 ساله داره و اسکی رو از سن سه سالگی شروع کرده و در رده های مختلف سنی تيم ملی ايران هم عضويت داشته و در ۱۸ سالگی بر اثر يه حادثه ناگوار يکی از پاهاشو از دست می ده، اما اين حادثه باعث نشد که اسکی باز جوان دست از اسکی برداره.

صادق کمتر از يک سال بعد از اون اتفاق و با تلاش زياد دوباره پا به پيست های اسکی گذاشت اما با اينبار با يک پا و با همين اراده قوی توانست به عضويت تيم ملی معلولين ايران در زير گفتگويی با او را می خوانيد.

خوب چون اين ورزش تو خون ماست و بخاطر اينکه منطقه ای که خانواده های کلهر زندگی می کنن نزديک پيست ديزينه، مثلا خونه ما تا پيست چيزی نزديک سه کيلومتره و از همان کودکی بزرگان ما که خودشونم اسکی باز هستن اين ورزش رو به ما ياد ميدن و از طرفی هم شغل خيلی از اهالی اينجا فعاليت در همين اسکيه، مثل خانواده های شمشکی که در نزديک پيست اسکی شمشک زندگی می کنن و بيشترشون اسکی بازن.

من از ۳ سالگی اسکی رو در پيست اسکی ديزين شروع کردم و در ۷ سالگی به عضويت تيم ملی نونهالان ايران در آمدم و بعد به تيم ملی جوانان و بزرگسالان هم رفتم که وقتی ۱۸ سالم بود بر اثر يه حادثه دقيقا در اولين سالی که به تيم بزرگسالان آمده بودم يکی از پاهامو از دست دادم.

من در همون سال داشتم خودمو برای مسابقات المپيک آماده می کردم و از بالای کوه با اسکی با سرعت پايين می آمدم که در در کناره های مسيری که اسکی می کردم سيم آهنی بود برای مهار وزنه که من به اون برخورد کردم و اين اتفاق برام افتاد و چون سرعتم زياد بود و سيم آهنی رو نديدم بعد از اينکه به اون برخورد کردم، پام تو سيم فلزی گير کرد و خودم در حدود ۱۰ متر افتادم دورتر و اصلا چيزی نفهميدم و برام باورکردنش سخت بود و دوستام که اونجا بودن منو رو دوش خودشون به پايين بردن و بعد به بيمارستان.

خوب برام خيلی سخت بود ولی خدا يه نيرويی بهم داد که اين اتفاق رو قبول کردم و می گفتم که قسمت بوده که اين طور بشه و برام خيلی عجيب بود که خيلی زود قبولش کردم و نيروم هم دو برابر شده بود و با انگيزه بيشتر کارامو انجام می دادم.

آيا بعد از اين حادثه به اين موضوع که ديگه نمی تونی ورزش و اسکی کنی، فکر می کردی؟

البته خوب اولش برام خيلی سخت بود ولی در همون سال من تصميم گرفتم که دوباره اسکی کنم، ولی اين دفعه با يک پا، بعد شروع به تمرين کردن کردم و تونستم در همون سال به عضو تيم ملی معلولين ايران دربيام و در مسابقات برون مرزی هم شرکت کنم.

خوب اولش يه کم برام سخت بود ولی چون من قبلش اسکی می کردم با يکی دو هفته تمرين تونستم راحت اسکی کنم.

وسايل اسکی معلولين با اسکی های معمولی فرق داره؟

بله، البته بستگی به آسيب ديدگيهای معلولان داره، اسکی معلولان کلاسبندی شده است که هر کلاس، اسکی مخصوص خودشو داره و اغلب از اسکی و دوتا عصا که زيرشون اسکی داره استفاده می شه.

بله فقط بايد خودشونو قبول داشته باشن و تلاش کنن و به خدا توکل کنن و مطمئن باشن که جواب خواهند گرفت، من خودم خيلی تلاش کردم و با ياد خدا همه کارهامو انجام می دادم و اين خودش بهم نيرو می داد و اگه دقت کرده باشيد اغلب معلولين خيلی باهوش و قوی هستن و اگه بخوان می تونن به هر چی می خوان برسن، خواستن توانستنه.

بله من قبل از اون اتفاق داشتم خودمو برای مسابقات المپيک زمستانی ژاپن آماده می کردم ولی بعداز اون حادثه بازم در المپيک شرکت کردم اما اين دفعه در المپيک معلولين.

در دوران عضويتت در تيمهای ملی ايران چه مقامهايی رو تونستی بدست بياری؟

در طی اين مدت به غير از مسابقات داخل کشورکه بيشتر سالها مقام اول و دومی کشور رو بدست می آوردم، درمسابقات بازی های آسيايی سال۱۹۹۳ دراوکادوی ژاپن پنجم شدم و با تيم معلولين تونستم مقام هفتم مسابقات جهانی و مقام يازدهم المپيک رو بدست بيارم.

با تيم ملی معلولين در چه مسابقاتی تا الان شرکت کردی؟

در المپيک ژآپن با آقای جيرودی شرکت کرديم، بعد من ۴ سال بعد تنهايی به مسابقات پارالمپيک آمريکا رفتم و پنج دوره در مسابقات جهانی شرکت کردم و دو دوره هم در مسابقات قهرمانی جهان در سوئيس و اتريش.

اسکی ايران نسبت به چند سال پيش بهتر شده، ما هم استعدادهای خوبی در ايران داريم و هم پيستهای خوبی، فقط بايد بيشتر مورد حمايت قرار بگيريم و اگه اين کار باشه مطمئن باشيد می تونيم جزو چند تيم اول دنيا باشيم.

بعد از انقلاب ورزش اسکی به نام يکی از رشته های طاغوتی شناخته شد و بهش زياد رسيدگی نکردن و تبليغاتی براش نشد، با توجه به اينکه در ايران خيلی علاقمند داره، اما خوشبختانه چند ساليه که روش دارن کار می کنن و تبليغات هم بيشتر شده، به همين خاطر تعداد علاقمندان روز به روز بيشتر می شه و من خودم اينو از نزديک شاهدم و هر دفعه چهره های جديدتری در پيست اسکی می بينم.

ما دارای بهترين پيستها هستيم، من تقريبا در تمام پيستهای معروف دنيا اسکی کردم و به جرات می تونم بگم که به غير از آمريکا پيستهای ما از بقيه جاها خيلی بهتره، چون شرايط جغرافيايی ايران طوريه که برف پيستها تا مدتها می مونه و خاصيت خودشو برای اسکی کردن نگه می داره، فقط اگه بهشون برسيم و از امکانات روز استفاده کنيم، الان اين امکاناتی که در اين پيست هست از 33 سال پيش اينجا بوده و چيزی اضافه نشده.

ديزين در سال ۱۳۴۸ توسط شخصی بنام آقای فيليپس آقايان که در آن موقع رئيس فدراسيون اسکی ايران بود درست شد و اين امکانات که الان در اين پيست هست در همان ۳۳ سال پيش بنا شده است.

مدتيه که پای اسکی بازان خارجی هم به ايران باز شده آيا باهشون برخوردی داشتی؟

بله خوشبختانه خيلی از اسکی بازان خارجی مخصوصا سوئدی به ايران ميان و براشون باور کردنی نيست که در ايران هم چنين پيستهايی هست و خيلی لذت می برن من قبلا که در پيستهای کشورهای خارجی می رفتم وقتی صحبت می شد اونا فکر می کردن که ما اصلا پيست اسکی نداريم ، خوب ما بايد تلاش کنيم که اسکی بازان بيشتری به کشور ما بيان که هم از لحاظ درآمد و هم از لحاظ پيشرفت اسکی به نفع ايران خواهد بود.

در سال آينده مسابقات پارالمپيک تورينو ايتاليا رو در پيش داريم که تا الان نتونستيم امتياز ورود رو بدست بياريم و بايد تا سال ديگه قبل از شروع مسابقات اين امتياز رو بدست بياريم که مسابقاتش در يکی از کشورهای اروپپايی برگزار می شه.

من با يک پا تمرين می کنم و هيچ مشکلی ندارم، تمرينات مخصوص خودمو انجام می دم و گاهی اوقات هم کوهنوردی می کنم.

تنها خواهشم اينه که امکانات اين رشته ورزشی رو بيشتر کنن و با برنامه ريزی های درست اسکی بازان رو حمايت کنن و برنامه ها فقط حالت تشريفاتی نداشته باشه، مثلا ما از موقعی که از آمريکا آمديم هيچ برنامه نداشتيم و کسی حالمونو نپرسيده با اينکه من اگه حمايت می شدم به جرات می گم ميتونستم مدال جهانی و المپيک می گرفتم، من خودم اينو نمی گم اغلب مربيان خارجی می گن و خود مسئولان اسکی هم اينو می دونن و بايد فعاليت های زيربنايی برای اين رشته انجام بشه.

آيا به غير از اسکی فعاليت ديگه ای هم می کنی؟

من کوهنوردی و تنيس روی ميز هم بازی می کنم، البته کوهنوردی می شه گفت ورزش اولمه و خيلی لذت می برم چون ورزشيه که در محيط پاک و در طبيعته و به من خيلی نيرو و انرژی ميده.

خدمات