 |  روی جلد مجموعه شعر غزلی در باد |
دار و ندار باغچه را باد می برد
فرياد ميزنم:« خدا!... باد ميبرد
در اين هواي تلخ درين خاک باد خيز
ای غنچه نشگفی که ترا باد ميبرد اي در هواي لحظه ي ديدار قاصدک!
او را ز شهر ما و شما، باد ميبرد ديروز را به هلهله هيچ، آب برد
امروز را هدر به کجا باد ميبرد چون برگهاي خشک شب و روز خسته را
هي هي به مرز هاي فنا، باد ميبرد شاعر!
دريغ، شعر ترا نيز بي هدف
بر پاره کاغذي به هوا، باد ميبرد 20 سنبله 79 | 
اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد
صفحه بدون عکس