بهزاد بلور

گفتگو با منصور :

دوست دارم از همکاری که با بابک روزبه داری صحبت کنيم. می دونم که سر خيلی از آهنگ ها با هم چونه می زنين! حتی بابک گفته بود به حدی کلافه ميشی که ميگی "تو داری زندگی منو سياه می کنی! با زندگی من انقدر بازی نکن و اينجا رو يک خورده تغيير بده"، درسته؟
آره. ما هميشه با هم شوخی داريم! همين مکالمه ها و رابطه هاست که باعث جرقه هايی می شه و يک سری واژه ها، کلمات و ابيات قشنگتری توی کار مياره. من يک مقداری بابک رو به اينور اونور هولش ميدم و آخر سر ميگم "ببين بابک، داری کم کم با زندگی من بازی می کنی ها" که متوجه بشه و بره دو تا خط جدی تر ديگه هم بنويسه!

از آهنگ آرزومه صحبت کرديم. حالا من ميخوام آرزوی يکی شنونده های وحشتناک طرفدار تو رو برآورده کنم و چيزی که با پاکت برای من فرستاده و سه ماهه که پيش من هست رو تحويلت بدم! يک کيسه کوچيک نقره ای با يک پاپيون قرمز هست. لطفاً بازش کن و ببين توش چيه؟
مرسی خيلی ممنون. يک گردن بنده با يک عقاب! مرسی از ساناز عزيزم که اين کادو رو برای من فرستاده. يک دنيا تشکر می کنم از تو ساناز جون.

منصور، در طول هفته تو چقدر پيک و ايميل دريافت می کنی؟
من به خاطر اينکه خودم يک مقدار در جواب دادن ايميل نکته بين هستم و دوست ندارم به يک نفر ديگه اين کار رو بسپارم، اصولاً تا جايی که می رسم سعی می کنم ايميل ها رو خودم بخونم. جواب دادن به همه اونها برام امکان پذير نيست. اما تشکر می کنم از بچه هايی که برام ايميل می فرستند و قول ميدم که ايميل هايی که اونها می فرستند به دست خودم می رسه و من همه اونها رو می خونم.

يکی از آهنگ های پرطرفدارت "عزيز دلمی" هست که توی آلبوم جديدت هم به صورت ويديويی وجود داره، درسته؟
آره. من روی ويديوهام خيلی زحمت می کشم و دوست دارم به عنوان يک مجموعه، در بايگانی خونه همه هموطنان عزيزم باشه. به خاطر همين تمام صداهای آهنگ های قبليم رو دوباره مسترينگ کرديم و با کيفيت خيلی بالا در آلبوم جديد به صورت ويديو گذاشتيم.

تو تنها خواننده ای هستی که انقدر به سلامتش اهميت می ده، مرتب آب می خوری ، ورزش می کنی و لب به مشروب و سيگار نمی زنی. اما کنسرت های فشرده و سفرهای طولانی انجام می دی، اين روی تو چه تاثيری داره؟

تنها راهی که آدم می تونه از پس اين برنامه ريزی سنگين بر بياد، اونهم بدون اينکه اذيت بشه، مريض بشه يا سرما بخوره اينه که سالم زندگی کنه.

پس اين بازتاب نحوه زندگيت در چند سال گذشته است؟
بله، يعنی اگر بخوای سر وقت کارهات رو انجام بدی، صبح سر موقع بيدار بشی به فرودگاه برسی و به شهر بعدی مسافرت کنی، ياد می گيری که سالم زندگی کنی.

چون اگريک پرواز عقب بيفته ممکنه به کنسرت بعدی لطمه بخوره. در ضمن من بايد برای گروه نوازنده ای که از لس آنجلس من رو همراهی می کنن الگوی خوبی باشم، در غير اين صورت ممکنه يک تيم ناسالم بوجود بياد.

يکی از چيزهايی که برای من جالبه اينه که تو با خودت نور پرداز آوردی، چون معمولا خواننده ها به زور دو – سه نفر نوازنده با خودشون ميارن و بقيه رو هم از همون شهری که قراره توش کنسرت بدن، استخدام می کنن.
به خاطر اينکه در برنامه هايی که خيلی فشرده ترن، مثل ايام عيد، من راجع به کيفيت برنامه بيشتر دقت می کنم و سعی می کنم از بيشترين تعداد اعضای گروهم استفاده کنم. در تور نوروزی امسال به غير از اعضای گروه ارکستر خودم که 5 نفر هستن و فرخ آهی عزيز که هميشه در قسمت صدا برداری به من کمک می کنه، از گيلبرت باقراميان خواهش کردم که برای نور پردازی باهامون باشه. چون اون آهنگهای من رو می شناسه و می تونه در بهتر جلوه دادن آهنگها کمک بزرگی باشه.

قلق کار چيه؟ چه لحظه هايی نور بيشتر مياد يا رنگ عوض می شه؟
مثلا آهنگ" يکی بود يکی نبود" که ريتم تند و ترنسی داره، از نورهای سفيد و مقطق استفاده می شه، البته نور پردازی بستگی داره به کيفيت لامپ هايی که در محل اجرای کنسرت موجوده. ولی مثلا در آهنگ" نازک نارنجی" از رنگ های زرد و نارنجی استفاده می کنه. يا در آهنگ" فقط به خاطر تو" وقتی من با بيننده دارم رابطه برقرار می کنم و رو به اونها می خونم، نور هم با اونها رابطه برقرار می کنه.

دوست دارم راجع به آهنگ فراری حرف بزنيم و شايعه هايی که در موردش شنيده می شه. اولا که اين آهنگ ريتم خيلی تندی داره، دو دقيقه و بيست ثانيه بيشتر نيست ولی تو يک مجله خوندم که گفتی فراری قصه عشقيه که دو ساله گرفتارشی.
در رابطه با کوتاه بودن فراری : اگر به ميزان بندی اين آهنگ توجه کنيم می بينيم که اگر سرعت اون مثل آهنگ های ديگه کمتر بود، مدتش بيشتر می شد. اين آهنگ فشرده است اما تمام جزييات لازم در اين آهنگ نهفته است.

سرعتش چند ضرب در دقيقه است؟
فکر می کنم 160 ضرب. البته ما در کنسرت ها اون رو کمی تند تر، يعنی با 165 ضرب اجرا می کنيم که اون هيجان کامل رو انعکاس بديم.

داستانش چی؟ آيا واقا در مورد داستان عاشقانه خودته؟
چند جا نوشته شد که اين داستان دو عاشق فراريه ولی حقيقت نداره و چيزهايی که گفته شد بيشتر جنبه غيبت داشت. "فراری" يک حسیه که من بعضی وقت ها تو خودم حس می کنم. اون حسی که گاهی اوقات دوست ندارم جايی باشم، احساس می کنم به جايی تعلق ندارم، کم حوصله ام يا کم طاقتم، از تکرار ها فراری ام.

تو اين زمونه خيلی ها در سنين مختلف می تون اين حس رو درک کنن. فراری فقط به معنای فرار کردن نيست. يک سايه سنگين تعارف روی همه ماست که فکر می کنم از اون فراری هستيم.