در اولين جشنواره سالانه لندن، فيلم سازان از نقاط مختلف جهان، از جمله چين، افغانستان، کامرون و ايران، آثار خود را به نمايش می گذارند

در حالی که، فيلم يکی از تاثيرگذارترين وسايل ارتباطی تلقی می شود، فقط 7 درصد از کارگردانان جهان زن هستند.

برگزارکنندگان جشنواره "بردز آی ويو"، Birds Eye View (نامی که کنايه از چشم انداز هوايی پرندگان و داشتن نظر کلی در مورد موضوعی دارد) می گويند هدف آنها "تجليل از استعدادهای بکر و کشف نشده زنان فيلمساز است."

جوآنا لاملی، بازيگر کهنه کار تئاتر و سينمای بريتانيا می گويد از جشنواره "بردز آی ويو" حمايت می کند، چون آن را فرصتی برای بزرگداشت ديدگاه زنان در عرصه فيلمسازی و به چالش گرفتن تعابير سينمايی می داند: "اگر زنان فيلمساز به پرنده ای در پرواز شبيه هستند، من افتخار می کنم که يک پرنده باشم."

در اولين جشنواره سالانه لندن، فيلمسازان از نقاط مختلف جهان، از جمله چين، افغانستان، کامرون و ايران، آثار خود را به نمايش می گذارند.

نمايی از فيلم زنانه ساخته مهناز افضلی

(دستشويی) زنانه فيلم 55 دقيقه ای مهناز افضلی، محصول سال 2003 از ايران، روزهای 9 و 11 مارس در مرکز هنری "آی سی ای" در بخش فيلمهای مستند اين جشنواره پخش می شود. از افغانستان هم فيلم سايه ها به کارگردانی ماری ايوبی و پالی هيمن روزهای دهم و يازدهم به نمايش در می آيد.

چرا تعداد زنان فيلمساز کم است؟

روزنامه "گاردين"، چاپ لندن، در مقاله ای در همين زمينه (دوشنبه 7 مارس) از تعدادی از زنان در صنعت فيلم و سينما پرسيده است که "چرا تعداد کمی از زنان در عرصه فيلمسازی فعالند؟"

بيبان کيدرون، کارگردان فيلم بريجيت جونز و پرتقال تنها ميوه نيست: " من يک بار در مدرسه ای دخترانه سخنرانی داشتم. از 30 دختری که در آنجا حضور داشت همه به غير از يک نفر گفت که می خواهد کارگردان فيلم شود. به نظر من بسياری از زنان نمی دانند که فيلمساز شدن يکی از فعاليت های اجتماعی است که آنها می توانند در آن شرکت کنند. ما نياز به يک نسل کاملی از زنان داريم که باور داشته باشند که حرف آنها شنيدنی است و می توانند مهارت لازم برای ابراز نظرات خود را به دست آورند."

نائومی هريس

سارا ردکليف، تهيه کننده و از موسسان شرکت فيلمسازی "وورکينگ تايتل Working Title: "زنان زيادی تهيه کننده فيلم هستند. شايد به اين دليل که به عنوان يک تهيه کننده وقتی مشکلی پيش می آيد لازم نيست بلافاصله وارد عمل بشوی فرصت داری به خانواده و بچه داری رسيدگی کنی. اما يک کارگردان بايد تمام حواسش به ساخت فيلم باشد. فيلم همه زندگی کارگردان می شود احساس و تعهدی که خيلی از زنها برای فرزندان خود اختصاص می دهند. من شرمنده هستم که اذعان کنم با تعداد بسيار کمی کارگردان زن کار کرده ام. علتش را هم نمی دانم. شايد چون تعداد طرح هايی که به دست من می رسد کمتر از سوی زنان است."

نائومی هريس، بازيگر جوان فيلم 28 روز بعد: "صنعت سينما در دست مردان است. در همه مراحل فيلمسازی تقريبا هميشه مردان تصميم گيرنده هستند که شرايط را برای ورود زنان به اين عرصه بسيار دشوار می کند. اگر بچه هم داشته باشند که تنظيم ساعات کاری خيلی سخت است. من تاکنون با کارگردان زن همکاری نداشته ام اما خيلی علاقه مند هستم. بازيگران زن در محيط های کاملا مردانه احساس انزوای زيادی می کنند. به نظر من داشتن فيلمنامه نويس زن حتی مهم تر از کارگردان زن است. چون همه چيز با محتوای داستان آغاز می شود. اگر داستان فيلم از ديدگاه زنان نوشته شود کيفيت فيلمها بهتر خواهد شد. در حال حاضر شخصيت زنان در فيلمها بر اساس ادراک مردان از زنان است. من فيلمنامه های زيادی را خوانده ام که با خودم فکر کرده ام يک زن هرگز چنين حرفی نمی زند يا چنين رفتاری نمی کند!"

جشنواره فيلم "بردز آی ويو" تا 13 مارس در سه مرکز هنری آی سی ای (ICA)، سينمای کورزون سوهو (Curzon Soho) و تماشاخانه ملی فيلم(National Film Theatre) در لندن برگزار است.