لادن پارسی

مرتضی مميز

اين مراسم، عصر سه شنبه 27 بهمن، با حضور مرتضی مميز و تعدادی از بنيانگذاران خانه هنرمندان و بزرگان نقاشی و گرافيک ايران در خانه هنرمندان ايران برگزار شد.

همچنين نمايش آثار مميز با عنوان "مرتضی مميز... و تصويرگر هم" در کنار هفتمين نمايشگاه ادواری کتاب کودک افتتاح شد.

مميز با همراهی همسرش در حالی که به دليل ناتوانی ناشی از بيماری سرطان در هر دو دستش عصايی گرفته بود، وارد نگارخانه خانه هنرمندان شد و با استقبال گرم حاضران روبرو شد.

قدردانی ها

مرتضی مميز

محمد علی بنی اسدی، رئيس هيئت مديره انجمن تصويرگران کتاب کودک طی سخنانی کوتاه به مميز خير مقدم گفت و افزود: "همه ما در تمامی زمينه ها وامدار مميز هستيم."

سپس بهروز غريب پور مدير خانه هنرمندان ضمن خوشامد گويی، گزارش کوتاه و فشرده ای از فعاليت های خانه هنرمندان به مميز داد و از او قدردانی کرد.

سپس غلامحسين اميرخانی طی سخنانی مختصر گفت کمتر کسی توفيق می يابد که در طول مدتی طولانی، چيزی حدود پنج دهه حضور موثر و افتخار آميزی در عرصه هنر داشته باشد. اين کار، جدا از استعداد هنری، همتی بلند و توانايی چشم پوشی از بسياری خواسته ها را می طلبد.

سپس غلامحسين نامی، نقاش و عضو شورای عالی خانه هنرمندان ايران، از سالهای جوانی و روزهايی که مميز سه شنبه ها در دفتر "کتاب هفته"، آن کتاب را با چه شوقی صفحه آرايی می کرد، ياد کرد و گفت: "به اعتقاد من نام مميز و امضای غريب او با معنای گرافيک نيم قرن اخير ايران به گونه ای ترکيب شده است که هر کدام ديگری را به ياد می آورد."

غلامحسين نامی، نقاش و عضو شورای عالی خانه هنرمندان ايران

آقای نامی در ادامه افزود: "در حقيقت سکوی پرش مرتضی مميز به جلو ذهنيت نوخواهی، حس کمال طلبی و درک به موقع عنصر زمان است. او آگاهانه جريان گرافيک مدرن زمانه خود را حس کرده و با تلاش و جسارتی هنرمندانه در زمينه های مختلف، چنان آثاری خلق می کند و شاگردانی می پروراند که به جرئت می توان ادعا کرد نامش را از گرافيک نوين ايران جدا ناشدنی می کند."

سخنان مميز

پس از سخنان غلامحسين نامی، مرتضی مميز که خود يکی از پايه گذاران خانه هنرمندان است، خطاب به حاضران گفت: " خوشحالم که در ميان دوستان عزيزم، از قديمی ترها تا دوستانی که ممکن است نشناسم، هستم. اين دوستان جديد رفقا و همکاران آينده من هستند. خوشحالم زمانی که هنوز می توانم نفس بکشم مورد محبتشان واقع شدم. احساس می کنم که انسان بايد کاری انجام دهد. ممکن است با کسانی برخوردهای زشتی کرده باشم و آنها با محبت بيشتری به من جواب دادند ومن را ادب کردند و من از آنها بسيار آموختم. من درمرز شصت و هشت و نه احساس می کنم چقدر آدم نادان است. حسنی هم که اين سن ها دارد اين است که آدم احساس می کند که اگر توانسته باشد کار ارائه کند و در فرهنگ جامعه خودش غرق شود، مثل شرايط پرمحبتی که شماها برای من درست کرديد، آدم می تواند جواب بگيرد. و بايد هشيار باشم که به پشتوانه اين محبت ها کار کردن را فراموش نکنم يا حداقل انتقال تجربه را فراموش نکنم."

مرتضی مميز: خوشحالم زمانی که هنوز می توانم نفس بکشم مورد محبتشان واقع شدم.

او افزود: "من از اينکه در مملکتم ماندم و اين سالها را همراه شما زندگی کردم، بسيار بسيار خوشبختم و خدا را شکر می کنم که اين سعادت را به من داد."

پس از اتمام مراسم دوستداران و دوستان مميز گرداگرد او را گرفتند و او با حافظه ای شگفت جويای احوال آنها شد و از نويسندگان نشرياتی که با آنها همکاری داشت، جويای حال و احوال و وضعيت کاری آنها و نشريه های عمدتا تعطيل شده شان، گرديد.

غلامحسين اميرخانی رئيس شورای عالی خانه هنرمندان، غلامحسين نامی، پرويز کلانتری، سيامک احصايی، محمدعلی بنی اسدی، ابراهيم حقيقی، بهروز غريب پور و جمعی ديگر از هنرمندان در اين مراسم حضور داشتند.

دکتر عليرضا سميع آذر رئيس موزه هنرهای معاصر نيز در دقايق آخر به حاضران پيوست.