شاهرخ گلستان

نمايی از فيلم بوتيک

بوتيک که نخستين فيلم بلند نعمت الله است و در فهرست هفت فيلم پرفروش امسال سينمای ايران قرار دارد و از طرف بسياری از منتقدان نشريات تهران هم مورد تحسين قرار گرفت، در جشنواره نانت توجه چندانی بر نيانگيخت و حتی می توان گفت که با سردی تماشاگران روبرو شد.

فيلم بوتيک را شايد بتوان آيينه تمام نمای بخش عمده ای از طبقه جوان جامعه امروز ايران دانست. جوانانی که بيکارند و يا تن به کار نمی دهند، دچار سرخوردگی های عاطفی و خانوادگی هستند، از خانه فرار می کنند بی آنکه سرپناهی داشته باشند، گرفتار مواد مخدرند، پول ندارند، دزدی می کنند، تقلب می کنند و حتی بدون آنکه لازم باشد مرتکب جنايت و آدمکشی می شوند و در نا اميدی مطلق آينده ای برای خود نمی بينند.

حميد نعمت الله در پاسخ به سؤال من که به نظر او چه چيزی مايه توفيق تجارتی فيلم بوتيک در ايران بوده است، اظهار عقيده کرد که بخش عمده ای از تماشاگران جوان فيلم، با شخصيت های آن همذات پنداری کردند و آنها را به جا آوردند. که اين به جا آوردن ها، بسيار مؤثر بوده اند.

نعمت الله اضافه کرد که اين فيلم – همانگونه که صحبتش رفت- درباره محروميت جوان ها و به خصوص محروميت مالی آنهاست و اين موضوع در فيلم يک جنبه هشدار دهنده دارد.

اما صرفنظر از مسئله فقر، نکته ديگری که در فيلم به وضوح نمايانده می شود موضوع انحطاط اخلاقی است که گريبانگير اکثر شخصيت های فيلم است. از حميد نعمت الله پرسيدم که آيا جوانان امروز ايران اينگونه اند؟

او موافق برداشت من از فيلمش نبود و همه جوانان بيکاره و ولگرد فيلمش را جوانانی شريف و نجيب بر می شمرد.

به گمان او "آدم بد" جامعه، آدمهايی مثل شخصيت شاپوری در فيلم هستند که در آپارتمانشان به عيش و عشرت و مصرف مواد مخدر و اغفال جوانان مشغولند و از همان جا هم کسب و کارشان را اداره می کنند و البته نمی توان همه را مثل آنها پنداشت.

نعمت الله اضافه کرد: "من با اين نگاه موافق نيستم که همه بد شده اند. من آدم های بسياری را می بينم که با يک گيجی و ناباوری، شاهد اين اوضاع هستند، اما خودشان آدم های بدی نيستند و در مقابل هر وسوسه "بد بودن" مقاومت می کنند."

پايان فيلم بوتيک صحنه ای بسيار گيرا و با معناست. بعد از درگيری جهانگير با شاپوری که به قتل شاپوری می انجامد، وقتی جهانگير با صورت خونين خود را به آسانسور می رساند، دوربين از بالا، اطاقک آسانسور را طوری نشان می دهد که گويی به قعر زمين فرو می رود، انگار که تابوتی را به گور می سپارند.

حميد نعمت الله در پاسخ سؤال من که آيا جوانانی مثل جهانگير هم از جامعه حذف می شوند و کارشان رو به پايان است، گفت: "من در طول فيلم سعی کردم موضع مشخصی نگيرم، اما بايد اعتراف کنم که پلان آخر به هر حال نگاه من بود، چون دهليز آسانسور نقطه ديد واقعی فيلم نيست".

من متأسفانه برای جهانگير پايان خوبی نمی بينم ولی مطمئنم که آدم های بسياری مثل او هستند که پايانی چنين تلخ نخواهند داشت و اميدوارم که چنين باشد.

در پايان جشنواره که آراء هيئت داوران اعلام شد، گلشيفته فراهانی، بازيگر فيلم بوتيک، جايزه بهترين بازيگر زن اين جشنواره را از آن خود کرد.