پوريا ماهرويان

ورا دريک نخستين فيلم شب افتتاحيه چهل و هشتمين جشنوراه فيلم لندن بود

در واقع روز 21 اکتبر نخستين روز نمايش عمومی فيلمها بود. در اين روز 13 فيلم بلند و چند فيلم کوتاه روی پرده رفت.

در روز دوم جشنواره فيلمهای زيردر بخشهای اصلی به نمايش در آمد:
قاصدک( مارک ميلگارد - آمريکا)، ورا دريک ( مايک لی - بريتانيا)، برادران ( سوسنه بی ير- دانمارک)، پيامد عشق ( پائولو سورنتينو - ايتاليا)، روز روشن آمريکايی( راجر کريستين - هند) تابستان عشق من ( پاول پاوليکوفسکی و مايکل وين - بريتانيا)، ما ديگر اينجا زندگی نمی کنيم ( جان گوران - آمريکا)، همين الان( بنوی ژاکو)، هنک ويليامز: موسيقی بلوز رقاصخانه( مورگان نويل - آمريکا) بازگشت به کوتلنيچ ( امانوئل کارر- فرانسه) و حياط پدر ( نيوتون ادوآکا - کنگو)

ورا دريک؛ آغازگر چهل و هشتمين جشنواره

ورا دريک داستان زنی است به همين نام (با بازی ايملدا استاتون) که در سال 1950 همراه همسر، پسر و دخترش زندگی می کند.

ايملدا استاتون بازيگر نقش ورا دريک همراه با مايک لی کارگردان فيلم

در کل زندگی اين خانواده چهار نفره با توجه به سالهای رکود اقتصادی پس از جنگ، در حد متوسطی قرار دارد.

ورا در کنار کارهای روزانه اش، هر از گاهی به زنان حامله جوانی که به هر علتی، توانايی نگهداری فرزندشان را ندارند، کمک می کند که بتوانند سقط جنين کنند.

او اين عمل را 20 سال است که بی هيچ چشمداشت مالی و بدون اطلاع خانواده اش انجام می دهد.

پس از اينکه يکی از کسانی که ورا در سقط جنينش به او کمک کرده، به علت خونريزی شديد کارش به بيمارستان می کشد، با شکايت پزشک بيمارستان، پليس در صدد دستگيری ورا بر می آيد.

ورا در روز جشن نامزدی دخترش به اتهام به خطر انداختن جان يک انسان، توسط پليس بازداشت می شود و پس از اثبات جرمش در دادگاه به دوسال و نيم حبس محکوم می شود.

ورا دريک آخرين ساخته مايک لی کارگردان معتبر بريتانيائی، داستان زنانی است که به دليل ممنوعيت عمل سقط جنين توسط پزشکان متخصص، مجبورند بدنشان را به کسانی بسپارند که از لحاظ علمی تخصصی در اين رشته ندارند و صرفا از روی تجربه و با ابتدايی ترين وسايل به طور غير قانونی اين عمل را انجام می دهند.

ايملدا استاتون برای بازی در نقش ورا جايزه بهترين بازيگر زن جشنوراه فيلم ونيز را بدست آورد

عمل "سقط جنين" موضوعی است که تا سالها بعد از زمان اتفاق داستان اين فيلم همچنان در بريتانيا غير قانونی بود و هنوز در چند کشور اروپائی و بسياری از کشورهای جهان غير قانونی است.

قانونی نبودن اين عمل چه در بريتانيای 1950 و چه در بسياری کشورها در زمان حال به معنای انجام نشدن آن نيست. ورا و کسانی که او در زندان با آنها آشنا می شود، نماينده کسانی هستند که اين عمل را چه از روی دلسوزی و چه به منظور کسب درآمد به هر حال انجام می دهند.

در فيلم ورا دريک نشان داده می شود که انجام اين عمل فقط توسط زنان غير متخصص با وسايل ابتدايی و غير بهداشتی انجام نمی شود، حتی بسياری از پزشکان متخصص هم مانند اين اين زنان با همان انگيزه های مشابه دست به اين عمل می زنند. فقط با اين تفاوت که هزينه اين عمل توسط پزشک متخصص تا 200 برابر افزايش می يابد.

در قسمتی از فيلم داستان دختری از خانواده ای ثروتمندی که ورا به عنوان مستخدم در خانه آنها کار می کند، به طور موازی با داستان ورا پيش می رود.

اين دختر توسط پسر جوانی مورد تجاوز قرار می گيرد و از او باردار می شود و به دنبال راهی می گردد تا بتواند سقط جنين کند.

دختر نزد پزشکان مختلف می رود، و ورا که سالهاست اين عمل را انجام می دهد، در خانه آنها کار می کند. اما تنها نقطه تلاقی اين دو شخصيت زمانی است که دختر از نزد پزشک باز می گردد.

مايک لی برای فيلم ورا دريک جايزه "شير طلايی" شصت و يکمين جشنواره فيلم ونيز را بدست آورد

زمانی که راز ورا پس از دستگيری او نزد خانواده اش بر ملا می شود، تمام خانواده به خصوص پسرش او را به ديده تحقير می نگرند، تنها کسی که از عمل او دفاع می کند نامزد سربه زير دخترش است که می گويد:"زمانی که نتوانی بچه ات را سير کنی نمی توانی حتی دوستش داشته باشی."

در انتها ورا با دو زن در زندان برخورد می کند که همين عمل را انجام داده اند و او درمی يابد که بسيار خوشبخت بوده که کسانی که او اين عمل را برای آنها انجام داده، هيچکدام نمرده اند، اما آن دو زن ديگر هر دو به جرم قتل در زندان بسر می برند.

فيلم ورا دريک در شصت و يکمين جشنواره فيلم ونيز جايزه "شير طلايی" را بدست آورد و جايزه بهترين بازيگر زن به ايملدا استاتون بازيگر نقش ورا دريک رسيد.