بهزاد بلور

امير در حال اجرای آهنگهاش روی صحنه

بهزاد: دروود امير ... چطوره تو ۲۰ سال سابقه کار داری و اينجور که من اينور اونور خوندم خدای موسيقی الکترونيک هم هستی، اما تا حالا ما هيچی از تو نشنيده بوديم؟
امير: من رک و راست بگم زياد موسيقی ايرانی گوش ندادم و آگاهی ندارم. نه اينکه غرب زده باشم ولی از بچگی همش آهنگ های خارجی گوش می کردم. توی ايران هم که بودم با دوستام يک گروه درست کرده بوديم و با ارگ و سينتی سايزر موزيک می زديم. به خاطر همين زياد توی دنيای موسيقی ايرانی نبودم.

وب سایت امیر :www.amirbaghiri.de
و آدرس ای ميل امير : amirbaghiri@hotmail.com

بچه کجای ايران هستی؟
- رشت، پارک شهر باحال !

خوب از گروهتون بگو؟ برامون تعريف کن اون روزهای اوليه چطور گذشت؟
اون موقع امکانات زيادی نداشيتم، ما يک سينتی سايزر کهنه و سه چهار تا گيتار خيلی ساده داشتيم ولی هدف بيشتری از اون داشيتم و يادمه که اون موقع اصلاً برامون فرقی نداشت که مردم و کسانی که نقد موسيقی می کنند ، درباره موسيقی ما چه می گويند و می نويسند.

برامون از آلبوم "يلدا" بگو ...
- "يلدا" اولين کاری بود که من سعی کردم به ريشه اصلی خودم که همون موسيقی ايرانی هست برگردم. دوست داشتم اين آلبوم رو طوری درست کنم که با سليقه ايرانی جور در بياد و اون رو به کشور پدری خودم تقديم کنم.

اين آلبوم رو ، سال پيش ( سال ۲۰۰۳ ) درست کردم و خيلی هم ازش استقبال شد. اين آلبوم پر فروش ترين کاری بوده که تا امروز کردم. بعد از بيرون دادن اين آلبوم سعی کردم با موسيقی دانان و خواننده ها و بچه های ايرانی تماس بگيرم که بتونم اطلاعات خودم رو در اين زمينه با کمک اونها تکميل کنم.

امير برای ما از سبک کارت بگو ... به سبک موسيقی تو ، Tribal ميگن يا همون قبيله ای خودمون ! اين جريانش چيه؟
- Tribal يک نوع موسيقی قديمی هست . تو اين موسيقی سازهای بدوی و ابتدايی رو با موسيقی الکترونيکی مخلوط می کنند. نتيجه کار يک چيز خيلی جالبی ميشه. چون يک طرف اين موسيقی علم و الکترونيک هست و طرف ديگر اون تاريخ قديمی انسان. مخلوط شدن اين دو عنوان با هم گرمی خاصی به موسيقی سرد الکترونيک امروزی ميده.

يکی از جالب ترين کارهايی که کردی آلبوم “Time” يا "زمان" هست. يک مقدار از اين آلبوم برامون بگو ...
- اين آلبوم رو از روی يک کتاب ساختم با نام "داستان کوتاهی درباره زمان" که نويسنده اون "Stephen Hawking" هست. من سعی کردم اين کتاب رو با موسيقی الکترونيک دوباره بازگو کنم.

من حدود ۲ سال روی اين آلبوم کار کردم چون می دونستم وقتی اين آلبوم رو بيرون بدم، يا خيلی طرفدار پيدا می کنه و يا نقد کننده های موسيقی خيلی ازش ايراد می گيرن. ولی خوشبختانه از اين کار خيلی استقبال شد و باعث شد تا من در آلمان معروف بشم. چون آلمان مرکز موسيقی الکترونيک هست.

چطوری توی اين آلبوم زمان رو نشون دادی؟
- من توی اين آلبوم سعی کردم تا ديد انسان رو نسبت به زمان نشون بدم. اينکه چه جوری انسان زمان و گذشت اون رو احساس ميکنه. بعضی وقت ها ده دقيقه از زمان، برای انسان يک عمر طول می کشه و گاهی اوقات يک شب خيلی بلند، برای انسان مثل يک چشم به هم زدن هست.

يکی از کارهات يک آهنگ شمالی هست که تو به سبک الکترونيکی اون رو درست کردی، برامون از اين آهنگ بگو ...
من که بچه بودم يک مرد خواننده بود توی ايران به نام پور رضا که استاد موسيقی گيلکی بود. من برای شروع کارهای ايرانی خودم چون ايده زياد نداشتم، يکی از آهنگ های آقای پور رضا ، به نام "باغ ازگيل" رو با موسيقی الکترونيک مخلوط کردم. البته من خودم روی اين موسيقی خوندم. صدای خوبی ندارم اما کار خوبی از آب دراومد!

شعر اين موسيقی درباره چی هست؟
يه روزی يه آقايی رفت توی باغ ازگيل، يک عالمه ازگيل ديد، دهنش خيلی آب افتاد، ولی خوب باغ مال يک آقای ديگه بود ... بالاخره يه روزی رفت و ازگيل چيد ... ولی انقدر طمع داشت که پيرهنش رو پر از ازگيل کرد ... بعد وقتی می خواست برگرده ، سگ صاحب اون باغ اومد و پاچه اون رو گرفت و ول کن نبود !

امير برای ما از آلمان بگو ... چرا آلمان شده قلب موسيقی الکترونيک در دنيا؟
در حقيقت موسيقی الکترونيکی با آلمان شروع شد. سال ۱۹۳۰ ، دوره ای بود که مردم سعی می کردن چيزهای عجيب غريب درست کنند و مسائل روانی انسان رو با هنر مخلوط کنند. در همون سال اولين سينتی سايزر رو با استفاده از ماشين خياطی درست کردند!!!

توی همين سال ها موسيقی الکترونيکی شروع شد. بعد از چند سال گروه هايی مثل Tangerine Dreams شروع کردن به نواختن موسيقی راک علفی !!! ( منظور همون راک هپروتی خودمون هست !)

الان فستيوال الکترونيکی توی آلمان هست که تو هم اجرا داشته باشی؟
بله. چون آلمان و هلند هم مرز هستند و تقريباً زبان شبيه به هم دارند، توی هنر هم با هم اشتراک دارند. الان بهترين فستيوال های موسيقی الکترونيک رو توی آلمان و هلند برگزار می کنند.

من هم يکی دو بار اجرای زنده داشتم که خيلی استقبال شد. اين اجرا ها باعث شد تا من موفقيت های جديدی به دست بيارم و قراردادهای جديدی رو بستم.

تو برای فيلم هم آهنگ می سازی، درسته؟
- بله. آدمهايی که تو کار فيلم بودن و موسيقی الکترونيک رو می شناسند ، کم کم نظرشون به من جلب شد و با من تماس گرفتن و به من پيشنهاد همکاری دادند.

الان چه پروژه های توی دست داری؟ چون ميدونم که حسابی هم سرت شلوغه ...
من الان روی چهار تا فيلم کار می کنم. يکی از اين ها، يک فيلم سياه و سفيد است که به سبک رومئو و ژوليت درست شده.

کارگردان اين فيلم يک خانم آلمانی است که دو هفته پيش از من خواست تا موسيقی مخصوصی برای اين فيلم درست کنم که مثلاً به صدای يک تپش قلب شروع بشه و تبديل بشه به صداهای ديگه.

سبک کار موسيقی تو رو گاهی Meditative يا درون نگر ميگن. چون آدم وقتی به اين نوع آهنگ ها گوش ميده بايد تمرکز کنه. من هم به همين خاطر يکی از کارهات به اسم Disco Fusion رو به دقت گوش دادم و ديدم واقعا همين جوری است. لايه های موسيقی به تدريج مياد و تکرار ميشه. ممکنه يه نفر بگه " اها !!! اين چيه ؟ همش تکراريه که !!! " ... ولی در اصل اين تکرار ها هست که آدم رو به يک نتيجه ای توی ذهنش می رسونه ... مثلاً بعد از چهل بار تکرار يک قسمت از موسيقی می بينه يک صدای جديد مياد و اون صدای جديد انگار يک فکر جديد هست ...
درسته. اين سبک موسيقی به تدريج درست ميشه. موسيقی الکترونيک اين امکان رو به ما ميده که بتونيم يک کار رو، چندين بار دوباره بزنيم و با هم مخلوط کنيم. توی اين سبک انسان خودش فکر و خيال می کنه و رويا می بينه.

خوبی و شايد مشکل بودن اين سبک موسيقی اين هست که بايد طوری ساخته بشه تا مردمی که دوست دارن با اين موسيقی برقصن، بتونن اين کار رو انجام بدن، و کسانی هم که دوست دارن موسيقی رو عميق گوش کنن، بتونن اون رو تحليل کنن.

برامون بگو چه تحول فکری برای تو به وجود اومد تا تو از موسيقی تمام الکترونيک ، به سبک ايرانی گرايش پيدا کردی؟
به هر حال ايرانی، ايرانی است و يک احساس خاصی به کشورش داره که در هيچ جای دنيا نميشه پيدا کرد. من حدود سه چهار سال پيش يک کاری بيرون دادم به نام "Rooms". يکی از تهيه کننده های اين آلبوم از من پرسيد که بعضی از قسمتهای موسيقی اين آلبوم، مثل موسيقی شرقی هست.

آيا تا به حال کار موسيقی ايرانی و يا با ريشه ايرانی انجام دادی؟ ...
من گفتم که استعدادی از موسيقی ايرانی ندارم و چيزی سرم نميشه! بعد از اون به من پيشنهاد داد که موسيقی و سبک ايرانی رو با موسيقی الکترونيک مخلوط کنم ... من هم گفتم يک آزمايش بکنم ببينم چی ميشه!

بالاخره يک کاری براش درست کردم و اون گفت که خيلی باحال شده و آيا ميتونی يک آلبوم کامل برای من ضبط کنی؟ خلاصه قرارداد بستيم و اين آقا هزينه اين کار رو پرداخت کرد و شروع کردم به درست کردن يک آلبوم به صورت موسيقی الکترونيک ، اما به سبک ايرانی ...

به نظر من موسيقی تو باعث ميشه تا بعضی وقت ها آدم با تمرکز کردن روی اونها آروم بشه و خيلی از مشکلات روزمره خودش رو فراموش کنه ...
- دقيقاً ... خوبی اين سبک موسيقی اين هست که ميشه با گوش کردن به اون، بدون مواد مخدر ميشه همون آرامش رو بدست آورد.

به عنوان يک پدر بگو چقدر سخته يک نفر هم موسيقی درست کنه و هم به خونه زندگيش برسه؟
بچه هام بعضی وقت ها خيلی ايده های جالبی به من ميدن. اما از نظر زندگی و جدا از کار موسيقی، رسيدگی به اونها کار سختيه!

امير، آيا در آينده اجرای زنده خواهی داشت؟
آره. من حدود يک ماه و نيم ديگه در آلمان توی شهر های "کلن" و "بوخوم" دو تا کنسرت دارم. شش ماه بعد هم در مراسم شهر "سن پترزبورگ" در روسيه ، يک کنسرت خيلی بزرگ دارم که بيشتر از هزار موسيقی دان از سراسر دنيا ميان اونجا برای امتياز دادن. من هم به نمايندگی موسيقی ايران اونجا موسيقی می زنم.

چی سبکی اونجا خواهی زد؟
سبکی با نام Electro Acoustic هست که در حقيقت شما يک موسيقی رو با دست می نوازی و بعد از اون، با موسيقی الکترونيک مخلوط می کنی.

توی اين سبک ميتونی مثلاً صداهای مختلف طبيعی، مثل صدای چرخاندن يک سکه در دست رو ضبط کنی و با کامپيوتر طوری تبديل به Fractal های کوچک کنی که به صورت يک موسيقی احساس بشه.

فکر می کنی چه نتيجه ای بگيری توی اين کنسرت ها؟
اميدوارم کار خوبی انجام بشه. اگر هم نشد، بی خيال !!! آبروی ايران رو می بريم !!! اصلاً اگر کار درست نگرفت ميگم آلمانی هستم!