جلال فرهنگ

تصوير صفحه اصلی وب سايت اورکات

تب اورکات در ايران به حدی بالا گرفته که حتی محمد علی ابطحی معاون پارلمانی رياست جمهوری هم به عضويت آن در آمده است. اين در حالی است که برخی از وب سايت های نزديک به جناح محافظه کار اورکات را ابزار جاسوسی سازمانهای اطلاعاتی خارجی خوانده و عليه آن تبليغات منفی زيادی کرده اند.

کليد ورود به اين شبکه اجتماعی مجازی، دعوتنامه ای است که کاربر از طريق پست الکترونيک از يکی از اعضای آن دريافت می کند. بعد از آن او می تواند با مراجعه و ثبت نام در اين وب سايت، به عنوان يک عضو جديد فضای مشخصی را دريافت و اطلاعات مربوط به خود از جمله علايق، خصوصيات فردی و تمايلات خود را ثبت کند و از طريق اين شبکه با اعضای ديگر آشنا شود.

اورکات به اعضای خود کمک می کند تا دوستان و يا طرفهای تجاری جديد پيدا کنند. اين شبکه همچنين امکان آن را فراهم می کند که اعضا برای بحث در مورد موضوعهای مورد علاقه شان اجتماعات خاصی را تشکيل بدهند و يا به اجتماعهائی که قبلا در همين رابطه تشکيل شده بپيوندند. اما به رغم تمام امکانات مختلفی که اين سايت در اختيار اعضای خود قرار می دهد بنظر می رسد که نقش اصلی آن کمک به دوست يابی است.

بر اساس آمار منتشر شده در سايت اورکات، بيش از ۸۰ درصد اعضای آن برای دوست يابی به اين شبکه پيوسته اند و حدود نيمی از اعضا، بين ۱۸ تا ۲۵ سال سن دارند. همين آمار حاکی است که ايران به رغم تعداد محدود کاربران اينترنتی در آن از لحاظ تعداد اعضا در اورکات، بعد از برزيل و آمريکا در جايگاه سوم قرار دارد.

برخی از کارشناسان معتقدند که يکی از دلائل استقبال کاربران ايرانی از اورکات وجود برخی محدوديتهای اجتماعی در ايران است.

در عين حال در ميان برخی از کاربران نيز نوعی بدبينی نسبت به اورکات به چشم می خورد که عموما بدليل نگرانی از احتمال سو استفاده از اطلاعات موجود در اين سايت است. تا جائی که حتی برخی معتقدند وب سايت اورکات اساسا شبکه ای اطلاعاتی است که مورد استفاده سازمانهای اطلاعاتی قرار دارد.

اما به هر حال با وجود تمام نظرات مختلفی که علاقه مندان اينترنت در مورد اورکات دارند، نبايد فراموش کرد که تنها چند ماه از عمر اين پديده جديد می گذرد و برای آنکه مقبوليت و جايگاه واقعی آن در عالم ارتباطات مشخص شود، بايد بيشتر صبر کرد.