بهزاد بلور

روی سايتشون که برين می تونين يکی از ويديوهاشون رو ببينيد (ويديوی " مگه نه" که يکی از بهترين آهنگهاشونه) .آرش (که يک سرو گردن از تمام مردم دنيا بلندتره !) آمده بود لندن و تو يک مهمونی بهم معرفی شديم.

ن از اينکه يک گروه راک تو آمريکا داشتيم و ازش بی خبر بوديم نيشمو باز کرد و باهاش قرار گذاشتم. کنار يک قهوه خانه لب خيابون شلوغ کنار بی بی سی نشستيم و در حالی که ميز زير دستمون لق می خورد و صدای آژير پليس دائمأ تو گوشمون جيغ می زد قهوه ولرم رو می چشيديم و از آهنگهای راک و گروه "نبض" حرف زديم.

حرفهای آرش جالبه چون از بيرون گود جو موسيقی ايران و از قلب راک که دنيای غرب باشه، برامون حرف برای گفتن داره .

آرش ، از آلبومهاتون بگو

اولين آلبوممون " پيام سادگی " روی وب سايتمون هست که هم بچه ها می تونن آهنگهاشو بصورت mp۳ بشنون يا حتی اگه خواستن می تونن بخرند. آلبوم جديدمون " زرد ، آبی ، سبز " به محض اينکه برگردم آمريکا روی سايتمون می گذاريم که همه بشنون.

اون طوری که آمار سايت به ما نشون ميده ، خوشبختانه افراد زيادی از قسمتهای مختلف دنيا هستند که به سايت ما سر می زنند و کارهای ما را گوش می کنند. حتی يک ايرانی از جزايرسيشل هر ماه چند بار به سايتمون سر می زنه. دمش گرم.

آرش خونه زندگيت کجاست ؟ و چند ساله ؟

من تقريباً ۲۳ ساله که حوالی سانفرانسيسکو تو آمريکا زندگی می کنم.

از گروهتون بگو ، " نبض "

من هستم و خدای گيتار ما " علی ". بيشتر آهنگ ها رو "علی" درست می کنه و می ده من که روش شعر بذارم و بقيه کاراشو تموم کنم. موقع ضبط، دو نفری با هم تصميم می گيرم که به چه صورت موسيقی را تنظيم کنيم.

آرش جان الان موج موسيقی راک در آمريکا چی هست ؟ چون زياد خبری از آمريکا در اين رابطه نمی آيد ...

من بيشتر الان توی خط World Music هستم. اما در زمينه راک ، گروه White Stripes خيلی کارش گرفته و گروه انگليسی Radio Headهم اونجا خيلی معروف شده.

تو آمريکا زندگی می کنی بنابراين خيلی ها تو ايران بهت حسوديشون می شه، چون به کلی گيتار الکتريک و وسايل پيشرفته دسترسی داری برای همين با اينکه دونفر هستين کلی صدا تو آهنگهاتون شنيده می شه!

به نظر اينجوری مياد که ما به همه چيز دسترسی داريم. اما در حقيقت ما هم مثل بچه های ايران ، با هر چيزی که دستمون می آيد کار می کنيم .راستشو بخوای گوشيامون گاهی کار نمی کنه سيم گيتار قطع می شه. خلاصه کلی مکافات داريم. در حقيقت اگر بخوايم وسائل حرفه ای و کامل داشته باشيم بايد کلی خرج کنيم و چون ما در آمدی از موسيقيمون نداريم ديگه دور ساز خوب رو خيط کشيديم.

می شه تعريف کنی که گروه موسيقی شما به چه صورتی به وجود آمد؟

يکسال و نيم پيش يکی از دوستام سايت Tehran Avenue را به من معرفی کرد و منو ديوونه کرد.از همون شاهرگم شروع کرد زدن ( نبض!؟) و روزها کارم سر زدن به اين سايت بود. بعد از آن با دوستم علی که ۱۵ ساله همديگرو می شناسيم، پيشنهاد دادم که بياييم و يک گروه درست کنيم.

اول بسم الله هم يک آهنگ درست کرديم و از اون به بعد ديگه فکر و ذکرمون اين بود که بعد از کار بشينيم و آهنگ بسازيم. در بخش دوم يکی از مسابقات همان سايت Tehran Avenue هم که اخبرأ تموم شد يک آهنگ شرکت داديم، به نام "نقاشی" که شروع خوبی بود ولی خوب، چهاردهم شديم.

ببين آرش بچه های ايران می گن که "ما با اين وضعی که داريم گروه راک راه انداختيم و ايرانی های خارج از کشور که تو قلب راک هستند حتی يک گروه راک ندارن همه اش شده پاپ!"

راستشو بخواين، اينور دنيا بازار موسقی دست موسيقی رقصه و کسی حوصله نداره که بشينه راک ما رو گوش کنه . شرکتهای موسيقی ايرانی هم براشون صرف نمی کنه که آلبوم راک بيرون بدن.

ولی اين اينترنت خيلی داره کمک می کنه. خيلی از بچه ها دارن اظهار وجود می کنن. مثلأ ما تو آمريکا يا گروه "خاک"تو آلمان. بنابراين بتدريج بيشتر از گروههای راک ايرانی خارج از کشور باخبر خواهيم شد.

راستی دوست دارم نظرت در مورد موسقی راک بچه های ايران بشنوم . چون بهر حال آمريکا زندگی می کنی و می دونی که کلی گروه و سبک از دور و بر دنيا بازار موسيقی رو اشباع کرده.
حالا اينجا دو تا سوال دارم يکی اينکه نظر تو در مورد سليقه امروز بچه های ايران چيه ؟
که به سبک هوی متال هنوز علاقه دارن و دوم اينکه بچه ها شروع کردن به زبون انگليسی آهنگ خوندن . فکر می کنی که واقعأ راک ما اينجوری می تونه تو دل خارجيا جا باز کنه ؟ (جون من بکو نه!)

من هم يادم مياد زمانی که بچه بودم Heavy Metal زياد گوش می دادم. اما الان اين سبک واقعأ ديگه از مد افتاده و برای خارجيا اينکه ما بيايم هوی متال بخونيم تاحدی خنده داره .

و اما در مورد اينکه به زبان انگليسی ترانه های راک ايرانی رو اجرا کنن ! والله ، چون گروه های زيادی هستند که با زبان انگليسی موسيقی می خونند و سبک خوندن برخی از گروه های ايرانی هم مانند سبک های قديمی اين نوع موسيقی هستش، فکر نمی کنم که اين نوع راک برای ما ايرانی ها سود زيادی داشته باشه.

البته گروه ايرانيه راک ۱۲۷ ( که اخيرأ جواز گرفتن) درسته که به زبان انگليسی آهنگهاشونو می خونن، اما چون يک تم ايرانی تو سبک کارشون هست، کارشون رو خيلی جالب کرده. بهرحال هم برای اون بچه ها تو ايران آرزوی موفقيت دارم هم برای خودمون.

بهرحال تو اين راه راک، بايد اول چند سال سکوت رو سريع جلو بزنيم تا تازه ببينيم کجای کاريم!
( البته اين جمله آخر رو آرش نگفت ولی من تو پيشونيش خوندم!)

آرش جان شما توی نحوه و سبک خوندن زبان فارسی بر روی موسيقی راک خيلی حساسيت داری؟

به نظر من بايد مدت زيادی آهنگ راک گوش داده باشی و بدونی کلام را بايد در کجاهای آهنگ کشيد و يا در کجا مکث کرد. من عامل اصلی برای منطبق کردن صدا با اين نوع موسيقی را ، لحن و وزن خوندن می دونم.

آقا آخر کار درباره محتوای دو تاآلبومتون برای ما توضيح می دی ؟

آلبوم اول من ، " پيام سادگی " بيشتر در رابطه با زندگی اطراف من و احساساتی که داشتم بود. درباره آلبوم دوم ، " زرد ، آبی ، سبز " ، يک سری اشعار داشتم از قديم و يک سری هم که جديد نوشتم و می خواستم تا با اين آلبوم بگم که چرا دارم اين کار ، يعنی اجرای موسيقی را انجام می دهم.

مصاحبه ما با گرفتن چند تا عکس دم در ساختمان بی بی سی به تاريخ پيوست . . .