با مردم که صحبت می کردم متوجه شدم که بعضی ها از شب آمدند در آنجا برای گرفتن نوبت! اين عده چيزی در حدود ۱۲ تا ۱۸ ساعت توی صف ايستاده بودند که فقط ۵ ثانيه برن جلوی آقای کلينتون، کتابشون رو بدهند ايشون امضاء کنند و بعد بيايند بيرون!

فقط آمريکائی ها در صف نبودند، بلکه از قسمتهای مختلف جهان در اونجا حضور داشتند. سفيد پوست، سياه پوست، مکزيکی، ايرانی، اروپايی و ... پير و جوان ... اين ها افرادی بودند که همگی در اونجا منتظر بودند.

خود کلينتون هم خنده بر لبانش بود و با همه يک جور رفتار می کرد ، حتی بچه ها رو بيشتر تحويل می گرفت. يک آدم خيلی شيک پوش ، خوش رو و خوش برخوردی بود.

يک عکسی هم که من گرفتم و عجيب است، اين بود که يکی از طرفداران Michael Jackson اومده بود و کتاب Bill Clinton دستش بود، روی تی شرتش هم عکس مايکل با اين نوشته که " پس تاريخچه زندگی مايکل چی ؟ " ديده می شد ... با انگشتش هم به کتاب بيل کلينتون و تی شرتش اشاره کرده بود و اين از نظر من خيلی جالب بود.

در حاشيه اين مراسم، يک جمع هفت - هشت نفری را ديدم که با لباس های يک رنگ زرد، در آنجا منتظر بودند. يک نفر ديگه هم ماسک George Bush رو به صورتش زده بود و پلاکارتی که رويش نوشته بود " Stop Me " ( جلوی من را بگيريد! ) هم در دست داشت.