بهزاد بلور

لندن و ایرانی هاش

بمناسبت خوب شدن هوای لندن و رسيدن تابستان گرم و طولانی، هر هفته به بهانه های مختلف پا پيچ ايرانی های مقيم لندن می شيم و مته به خشخاش زندگيشون می ذاريم.

هيچکس آمار دقيقی از تعداد ايرانی های لندن نداره ولی گفته می شه حدود ۲۰ هزار ايرانی در اين شهر زندگی می کنن.

ايرنی های لندن تو شمال و شرق و غرب لندن جامعه خودشونو تشکيل دارن و واقعأ تيپهاشون و نوع زندگيشون با هم فرق می کنه. گروهی مهاجر سياسی اند گروهی اقتصادی اند، گروهی هم تحصيلی و گروهی هم از چند دهه قبل اينجا بودن.

هر کدوم از اين گروهها تو يکی از اون مناطقی که گفتم جمع شدن. جوری که شرق لندنی ها و غرب لندنی ها و شمالی ها رستورانها و سالنها و مهمونی های خودشونو دارن و شايد بعضی هاشون کمتر از هم باخبر باشن.

تو اين نظر خواهی ها ما تا اونجائی که تونستيم از بين اين گروهها نماينده هايی رو انتخاب کرديم (بين 20 تا 30 سال) که به سوالات گيج کننده ما جواب بدن که ما با جنبه های مختلف کار در لندن بيشتر آشنا بشيم.

و ا ما، سوال هفته

چی فکر می کرديم ، چی چی شد؟ تو ايران چيکاره بودين و اينجا چيکار می کنين ؟

جوابها

"بهشت کار" برای ایرانی هائی که از ایران میان و پناهجو هستند ، بقالی های ایرانی . . . تنها راه رهائی .

پرتو - حدود ۶ سال است که از ايران آمدم. در ايران فعاليتم در زمينه های مالی و اداری بود و آخرين پستی که در ايران داشتم رئيس دفتر کمپانی بزرگی بودم و به اين علت به انگلستان آمدم، که در همان زمينه حسابداری ادامه تحصيل به هم و مدارکی هم گرفتم.

يک مدت کوتاهی هم در يکی از کمپانی های کوچک چاپ در انگلستان کار کردم که موقتی بود و علتی که نتوانستم کارم ادامه بدهم ، عدم دانش کافی در ارتباط با زبان انگليسی بود.

پرهام - توی ايران من يک دفتر ساختمانی داشتم. چون ديپلم معماری داشتم کارهای ساختمانی می کردم. بد نبود ، خوب بود ... سر اين ساختمان سر اون ساختمان ... ماشين هم زير پام بود ، نمی گويم عالی بود اما به نسبت جوانهای اطراف خودم خوب بودم. بعد گفتم بريم خارج ، اينجا آينده ای نيست ، فاميلهايم اينجا بودند ...

گفتم ميام انگليس شايد بتونم ادامه تحصيل بدم و درس بخونم در رشته خودم. اومدم اينجا و الان که حدود ۳ سال و خورده ای است اينجا هستم متاسفانه نتوانستم اين کار را بکنم. چون اينجا گرونی بوده و مشکلات اقامتی هنوز دارم و زبان انگليسی ام هم به اون صورت خوب نشده و اون چيزی که در روياهام بود نشد.

الآن توی سوپرمارکت پشت صندوق هستم ... صبح مغازه را باز می کنم و حتی گاهی مواقع زمين مغازه را هم من تميز می کنم! ولی آزادی ای که انيجا داريم به زحمتش می ارزه.

تاکسی : دفتر کار مهندس ایرانی !؟

ويکتور - من همين الان يک مسافر رو پياده کردم .... اينجا راننده Minicab هستم ( تاکسی تلفنی ). شرق لندن کار می کنم . الان حدوداً ۳ سال است که در لندن زندگی می کنم. در ايران شرکت حمل و نقل بين المللی داشتم و در شمال ايران يک شرکت صيد ماهی کيلکا داشتم ... خوب بود ... خيلی خوب بود.

از نظر مالی خيلی خوب بود ولی مشکلات ديگری بود که نمی تونستم آنجا بمونم و مجبور شدم بيام انگلستان ... اينجا هم الان اون کاری که شغل اصلی من است و تخصص دارم نمی توانم دنبال کنم. به خاطر زبان تخصصی بايد فرصت زيادی داشته باشم و برم کالج و درس مربوط به آن را بخونم.

علت ديگر اين است که توی انگلستان آدم نميتونه به راحتی کار تخصصی خودش رو گير بياره. چرا که اولويت کارها اول برای خودشان است. بعد برای خارجی ها ! اگر تخصص نباشه بين خودشان ، اون کار رو ميدن به خارجی ها ... به خاطر همين مجبور شدم بيام و راننده تاکسی Minicab بشم.

نگار- چهار سال و نيم است که لندن زندگی می کنم. توی ايران خياط بودم و دوست داشتم که اينجا هم همون حرفه ادامه بدم. ولی اينجا معمولاً کسی را به عنوان خياط قبول ندارند.

اينجا معمولاً لباسهای کهنه شان را می آورند و ترميم می کنند. من توی اين کار خيلی حرفه ای نبودم و اين احتياج به يک تجربه خاصی داره که من الان در کنار خياطی که هست دارم آن را ياد می گيرم. اين انگليسی بلد نبودن من خيلی اذيت می کنه ، باعث ميشه اگر زبان بلد نباشيد پيش مشتری ها خيلی خجالت بکشيد !

سعيد - در ايران به دنبال رشته نمايش و ادبيات نمايشی و سينما بودم ولی چون در آنجا موقعيت مناسب نبود آنجا را ترک کردم و الان نزديک ۵ سال هست که در لندن هستم و اينجا موقعيت بيشتره. مشکلات در لندن اول تفاوت فرهنگی است و بعد تفاوت زبان.

بايد زبان انگليسی را مسلط باشيم تا بتونيم در اين زمينه پيشرفت قابل ملاحظه ای داشته باشيم. مانع تراشی هم اينجا وجود نداره ولی در ايران اين مسائل وجود داشت. الان برای امرار معاش و کسب درآمد در يک پيتزا فروشی کار می کنم ولی خوب در کنارش فعاليت های تلويزيونی هم انجام می دهم که پولش ناچيزه .

... برای کار فیلمبرداری آمدم لندن ولی فعلأ تو پیتزائی کار می کنم

معلم مدرسه (الهام) - در حدود ۳ سال پيش آمدم انگلستان. بعد از يک ماه مشغول کار ترجمه شدم برای يک شرکت حقوقی. قبل از اين در ايران در دانشگاه "رودهن" انگليسی تدريس می کردم. بعد از يک ماه که اينجا مترجم بودم آگهی را ديدم که معلم های فارسی زبانی می خواهند که بتوانند انگليسی بتوانند درس بدهند. اقدام کردم و شغل را گرفتم و توی اين کار هم خيلی پيشرفت کردم.

در عرض ۲ سال واقعاً پيشرفتی را کردم که حاضر نيستم موقعيتی که الان دارم را با اون موقع عوض کنم! اينجا بخواهی راه پيشرفت برايت هست. و خوب يک مقدار شانس هم در آن دخيل هست ... چيزی که برای من خيلی شوکه کننده بود اين است که توی ايران هر چی در محيط های کار به ما گفته می شود می گوييم چشم و قدرت اعتراض نداريم ...

اينجا حتی اگر نظرت پيش برده نشه لااقل می توانی اعتراضت را نشون بدی و خوب اتحاديه ای داره که خيلی محکم در پشت شما ايستاده ... يک پيشنهادی هم که دارم برای کسانی که می خواهند بيايند خارج از کشور و مدارک تحصيلی خوبی دارند اين است که بايد زبان آن کشور را بدانند.

چرا که اگر زبان ندانند اون مدرک اصلاً فايده ای نداره در اين صورت می آيند اينجا و می بينند
که مجبور هستند کارهای خيلی پايين تر از حد خودشان را انجام بدهند که اصلاً فکرش را هم نمی کنند. پس بهتره زبان را در کنار مدرک تحصيلی ، وقتی تصميم دارند از کشور خارج بشوند، ياد بگيرند.

نتيجه :

بفرمائین دهنتون رو شیرین کنین

تسلط به زبان انگليسی = پيشرفت در لندن