 | | | | | | | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
روز هفتم : دموکراسی در ديسکو | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
اونجا بچه های nowax رو ديديم . گل گفتيم و گل شنيديم. فلسفه شون اينه که هر چند وقت يکبار به مردم اين مهلت داده بشه که خودشون بتونن دی جی ای کنن و موسيقی ای که دوست دارن به خورد ديگران بدن و اينجوری دق دلشون خالی بشه و يک تنوعی هم ايجاد بشه. ولی قبل از اينکه گفتگو با سرپرست اين نهضت دموکراتيک موسيقی رو بخونين بهتون بگم که اونشب چی شد. ۱- بلندگوها : يکی شون اول کار سوخت و بيشتر شب فقط يک صدای وز وز از بلندگوها شنيده می شد.
۴- ما آخر شب تازه فهميديم که دوربينمون دگمه مادون قرمز داره ( ديد شب)
۵- چند تا عکس رو اشتباهی با فيلتر آبی گرفتيم.
مشتری ها
تيپ بچه هائی که اونجا ديديم خيلی جالب بود. "کله پوفی" الان مده مخصوصأ با موی بلوند. حالا اردوان (که خودش شرق لندن نشينه واهل موسيقی) نطق می کنه : بچه های شرق لندن بيشتر تو خط هنر هستن و تيپاشون منحصر به فرده. طرفدار مد بخصوصی نيستن و خودشون مد اختراع می کنن . بيشتر سعی شون اينه که لباسها رو دستکاری کنن يا روش رنگ بريزن يا يک چيزی روش بدوزن. عينک الان مد شده. مخصوصأ عينکهای سالهای ۷۰ ( زمان شاه).
جالبترين و جديدترين تيپ مال يک گروه پسر بود که خودشون رو شبيه گروه های راک دهه 1980 (زمان انقلاب) درست کرده بودن. يک تيپی که الان می تونه خيلی املی بنظر بياد. شلوار جين تنگ، کفش ساق دار کتونی. کت چرم تنگ. تی شرت از ريخت افتاده.
بشنويم از شبی که خود مشتريا آهنگها شونو پخش می کنن شب nowax که راج ( (Raj که يک پسر گرافيسته و يک شرکت طراحی صفحه های مجله و کامپيوتر داره، مغز متفکر اين جريانه و هدفش از راه انداختن اين شبها اين بوده که ببينه تو فکر جوونا چی می گذره و سليقه ها چيه ؟
آقا آهنگهائی که بچه ها آوردن چطوريه ؟
چی باعث شد که ايده "شب دموکراتيک موسيقی" به اسم "NOWAX" به کله تون بيفته؟ پارسال تابستون بود که همين کار رو با صفحه انجام داديم ، يک ديسکو رو گرفتيم و مردم صفحه هاشون رو می دادن و ما پخش می کرديم. بعد گفتيم که از حالا بيايم و از مردم بخوايم که MP۳ هاشون رو بيارن و با I-Pod به ضبط صوت وصل کنن و همه بشنون. چون mp۳ روی کامپيوتر خيلی ها هست و می تونن صدا رو به mp۳ تبديل کنن و بعد از کامپيوترشون پياده کنن و بيارن ما بشنويم.
نه چون خودشون بايد بغل دستگاه وايسن و به چشمای مردم نگاه کنن. بنابراين اگر موسقيشون خوب نباشه مردم هوشون می کنن و اينجوری کسی که مطمئن باشه که آهنگهاش خوبه مياد تو نوبت وايميسته .
تا حالا شبهای دموکراتيکتون چطور بوده ؟ هر شب يکجوره ، يک شب بيشتر آهنگها پاپ بوده .يکسری شبها بيشتر آهنگها رقصی بوده و موضوع شبها فرق می کنه ولی ما تعيينش نمی کنيم. خودبخود بعضی از شبها يک تيپ آدمها بيشتر ميان و سليقه به يک سوی مخصوصی ميره.
چه تيپ آدمهائی آهنگهای انتخابی شون رو می آرن که پخش بشه ؟ عمدتأ پسرها .( چرا؟) آخه پسرها بيشتر تو کار تکنولوژی و دم و دستگاه و اينجور چيزها هستن . ولی ما خيلی دخترها رو تشويق کرديم که بيان تو اين شبا شرکت کنن ولی چند نفری شبهای اول اومدن و ديگه ازشون خبری نشد. ولی کلأ پسرها تو خط ساختن آرشيو موسيقی و دستکاری آهنگها هستن و سرشون برای اينکارها درد می کنه.
چرا اين کافه بار بخصوص رو انتخاب کردين و در يک ديسکو برنامه تون رو برگزار نکردين؟ چون می دونيستيم که تو اين محله جوونای زيادی هستند که تو کار کامپيوترن و روی کامپيوترهاشون موسيقی ضبط کردن و i-pod دارن. تيپ آدمهائی که تو اين بار ميان بيشتر تو هنر و موسيقی و اينجور چيزهاست. خود اين" جگوار شوز" برای اين تيپ بچه ها پاتق شده .
آيا می شه که اين شبهای شما رو جاهای ديگه هم پياده اش کرد؟ مثلأ تو ايران يا افغانستان؟ يک الگوی مشخصی داره؟ آره يک شب تعطيل رو انتخاب کنين . حداقل ۵ نفر باشين و هر کسی از بين کلکسيون آهنگهاش سه تا رو انتخاب کنه. بعد براساس حس آهنگها تو نوبت برين و بايد جوری صف ببندين که آهنگهای قبل و بعد از شما با سبک کارتون جور دربياد و خوبه که تو اين جور شبها اسلايد يا ويديوی بی صدا هم نشون بدين . اينجوری يک شب nowax خواهيد داشت. هرجای دنيا که باشين حتی می تونين موسيقی اصيل رو با مدرن قاطی کنين. بشرطی که خوب در بياد.
اونشب با چند نفر حرف زدم . يکی می گفت که چون سرگرم سر هم کردن کلکسيون آهنگهاش بوده دير سر کار رفته و نزديک بوده عذرشو بخوان. يکی ديگه اينقدر مست کرده بود که چشماش پيلی پيلی می رفت. (يک مرد ۴۰ ساله با موهای عجيب ):من يکسری ری ميکس موسيقی، روی کامپيوترخونه ام انجام دادم. آهنگهائی از دهه ۵۰ و ۶۰ و ۷۰ ميلادی رو سرهم کردم البته با کمی دستکاری ، که سرعتهاشون ميزون بشه.
نظرت درباره امشب چيه، شب دموکراسی موسيقی؟ خيلی خوبه چون اگر از موسيقی هر کسی خوشت نياد ميدونی که بعد از ۱۰ دقيقه عوض ميشه. چون دائمأ آدمها عوض ميشن، سليقه ها هم عوض ميشه. شما چی ؟ (يک پسر سرتراشيده۲۷ ساله): من آهنگهای تکنو و سالهای ۸۰ رو برای امشب آماده کردم.
قاطی کردن آهنگها و مخلوطشون با اين دستگاههای I-Pod چه جوريه چقدر با سی دی و کاست فرق می کنه؟ هيچ فرقی نداره تازه راحت تره. اين آی پاد رو با سيم وصل می کنی به ميز پخش بعد تا نفر قبلی آهنگهاش تموم ميشه، شروع می کنی . شب دموکراسی موسيقی چی ؟ حرف نداره ، چون کمتر موقعيت پيش مياد که يک آدمی که دی جی نيست بتونه تو يک کلوپ حداقل يک بارموسيقی دلخواهش رو پخش کنه و ببينه که مردم چی فکر می کنن. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد
صفحه بدون عکس
