فيلم مور اتهاماتی را عليه رئيس جمهور آمريکا مطرح می کند

اين فيلم اولين فيلم مستندی است که اين جايزه را ظرف نزديک به 50 سال گذشته به خود اختصاص داده است.

پيش از اين فيلم "دنيای ساکت" اثر ژاک کاستو در سال 1956 اين جايزه معتبر را به خود اختصاص داده بود.

اين فيلم پس از نمايشش در فستيوال مورد استقبال زياد تماشاگران قرار گرفت.

فيلم که با موضوع انتخابات رياست جمهوری سال 2000 آمريکا آغاز می شود سعی دارد اين پندار را در ذهن بنشاند که انتخاباتی که جورج بوش - به لطف 537 رای اضافی نسبت به ال گور در فلوريدا- در آن به پيروزی رسيد کاملا آزادانه و عادلانه نبوده است.

مايکل مور با سفيد کردن پرده سينما و همزمان پخش صداهای هراس آور از برخورد هواپيماهای مسافربری به برج های دوقلو و صدای فرياد مردم در خيابان های اطراف به حوادث 11 سپتامبر می پردازد.

وی همچنين تصاوير آقای بوش را نشان می دهد که درحالی که ده دقيقه قبل از آن از برخورد هواپيمای دوم به برج ها با خبر شده اما همچنان در يک کلاس درس نشسته و درحال خواندن کتابی کودکان برای دانش آموزان است.

آقای مور گفته است که اين صحنه قبلا ديده نشده است زيرا کسی از آموزگاران نپرسيده بود آيا آن را با دوربين دستی فيلمبرداری کرده اند يا خير.

پيشتر شرکت آمريکايی ديزنی از توزيع اين فيلم خودداری کرد و ساير توزيع کنندگان نيز اشتياقی به توزيع آن نشان نداده اند و اگر بتوان ادعای آقای مور را پذيرا شد، کاخ سفيد می خواهد مانع اکران اين فيلم شود.

به گفته ايان يانگز، خبرنگار بی بی سی در جشواره کن، دليل آن شايد اين باشد که اگر تماشاگران فيلم را به همان صورت که هست بپذيرند، به اين نتيجه خواهند رسيد که جورج بوش يک کلاهبردار و احتمالا رئيس جمهوری فاسد است که به انگيزه های نه چندان اساسی از جمله کينه توزی، حرص و طمع و عطش قدرت به جنگ رفته است.